Ερευνητική μελέτη της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Jiao Tong της Σανγκάης, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Frontiers in Aging, εντοπίζει σύνδεση μεταξύ έκθεσης σε PFAS και επιταχυνόμενης βιολογικής γήρανσης σε ανθρώπους, με τους άνδρες μέσης ηλικίας να εμφανίζουν τη μεγαλύτερη ευαλωτότητα.
Οι ερευνητές αξιοποίησαν δημόσια διαθέσιμα δεδομένα της αμερικανικής Εθνικής Έρευνας Εξέτασης Υγείας και Διατροφής NHANES, εξετάζοντας 326 συμμετέχοντες εγγεγραμμένους την περίοδο 1999-2000. Στα δείγματα αίματος μετρήθηκαν οι συγκεντρώσεις έντεκα PFAS καθώς και οι δείκτες μεθυλίωσης του DNA, επιγενετικός δείκτης που συνδέεται με την έκφραση γονιδίων και τους αλγορίθμους εκτίμησης βιολογικής ηλικίας. Επιπλέον συλλέχτηκαν δημογραφικά, κοινωνικοοικονομικά και στοιχεία τρόπου ζωής μέσω ερωτηματολογίου, ώστε να ελεγχθούν πιθανοί συγχυτικοί παράγοντες.
Η ανάλυση ανέδειξε ότι, σε συνολικό επίπεδο, οι συγκεντρώσεις PFAS δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ φύλων ή ηλικιακών ομάδων. Ωστόσο, δύο συγκεκριμένες ουσίες, το PFNA και το PFOSA, ανιχνεύθηκαν στο αίμα του 95% των συμμετεχόντων και συσχετίστηκαν ισχυρά με ταχύτερη επιγενετική γήρανση σε άνδρες ηλικίας 50-64 ετών. Τα PFNA και PFOSA χρησιμοποιούνται ευρέως σε καταναλωτικά και βιομηχανικά προϊόντα, αντέχουν στη θερμότητα και τη διάβρωση και βρίσκονται σε αντικολλητικές επιστρώσεις, αδιάβροχα υφάσματα, αφρούς πυρόσβεσης, συσκευασίες τροφίμων, καθαριστικά και πλαστικά. Νέα PFAS κυκλοφορούν επίσης για εφαρμογές σε data centers τεχνητής νοημοσύνης. Παλαιότερες αναλύσεις της NHANES έχουν ήδη συσχετίσει υψηλότερες συγκεντρώσεις PFAS με αυξημένη φλεγμονή και μελλοντικά αρνητικά αποτελέσματα στην υγεία, όπως καρκίνοι, παχυσαρκία, υπογονιμότητα και ενδοκρινικές διαταραχές.
Οι ερευνητές περιγράφουν τη μεθοδολογία: τα επίπεδα έντεκα PFAS μετρήθηκαν σε δείγματα ορού και συνδυάστηκαν με επιγενετικούς δείκτες μεθυλίωσης του DNA ώστε να υπολογιστούν δείκτες βιολογικής ηλικίας μέσω αλγορίθμων. Η μελέτη έλεγξε επίσης δημογραφικούς παράγοντες, κοινωνικοοικονομική κατάσταση και συνήθειες, όπως το κάπνισμα, για να αποτιμηθούν οι επιδράσεις ανεξάρτητα από γνωστές πηγές κινδύνου. Ο δρ Για-Κιαν Ξου, πρώτη συγγραφέας, επισημαίνει ότι η μέση ηλικία «αποτελεί ευαίσθητο βιολογικό παράθυρο», κατά το οποίο ο οργανισμός γίνεται πιο ευάλωτος σε στρεσογόνους παράγοντες σχετιζόμενους με την ηλικία. Ο δρ Ξιανγκγουέι Λι, καθηγητής και επικεφαλής συγγραφέας, αναφέρει ότι οι άνδρες μπορεί να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο επειδή οι δείκτες γήρανσης που αναλύθηκαν επηρεάζονται σημαντικά από παράγοντες τρόπου ζωής, όπως το κάπνισμα, που μπορεί να επιδεινώσει τις επιβλαβείς επιπτώσεις αυτών των ρύπων. Οι συγγραφείς προτείνουν οι ρυθμιστικές αρχές να επεκτείνουν τους περιορισμούς πέρα από τις «παλαιές» PFAS, συμπεριλαμβάνοντας ουσίες όπως το PFNA και το PFOSA, ειδικά δεδομένης της συχνότητας ανίχνευσης στο αίμα των συμμετεχόντων.
Σημειώνεται ότι τα ευρήματα προκύπτουν από δεδομένα παρατήρησης και δεν αποδεικνύουν άμεση αιτιότητα· οι συγγραφείς ζητούν στοχευμένες εργαστηριακές και επιδημιολογικές έρευνες για να διερευνήσουν τους βιολογικούς μηχανισμούς που συνδέουν PFAS και επιγενετική γήρανση. Επιπλέον τονίζουν την ανάγκη αναθεώρησης των ρυθμιστικών πλαισίων ώστε να συμπεριληφθούν νεότερες χημικές μορφές, όπως το PFNA και το PFOSA.
















