Η περίοδος της πανδημίας και των απαγορεύσεων, καθώς και η εξ αποστάσεως διδασκαλία εξομάλυναν πρόσκαιρα το ζήτημα των ελλιπών υποδομών στα πανεπιστήμια. Η επιστροφή στα Ιδρύματα επανέφερε μία γνώριμη εικόνα για ένα ζήτημα, που όπως επισημαίνουν οι φοιτητές στον «Ε.Τ.», είναι «εποχικό». «Συνήθως τις πρώτες ημέρες των μαθημάτων τα αμφιθέατρα γεμίζουν. Οσο περνάει όμως η ακαδημαϊκή χρονιά, οι φοιτητές παρακολουθούν όλο και λιγότερο τα μαθήματα», αναφέρει φοιτήτρια του ΕΚΠΑ.

«Δυστυχώς για εμάς, αυτή η είδηση είναι τρομακτικά οικεία. Είμαι φοιτήτρια στο Μαθηματικό του ΕΚΠΑ κι έχουμε ακριβώς ίδια περίπτωση για μάθημα του 1ου έτους σε αίθουσα στον 3ο όροφο. Οι φοιτητές κάθονται στα παράθυρα και στο πάτωμα. Οι διοικήσεις των πανεπιστημίων, τόσο στο ΑΠΘ όσο και στο ΕΚΠΑ, θα πρέπει να ασχοληθούν κάποια στιγμή σοβαρά με αυτό το θέμα, να αξιοποιήσουν άλλους χώρους, και όχι να θέτουν τη ζωή των φοιτητών σε κίνδυνο», αναφέρει στον «Ε.Τ.» η Ναταλία Λαμπρυνιάδη, φοιτήτρια στο ΕΚΠΑ.

Εδώ και χρόνια τα πανεπιστήμια ζητούσαν ο αριθμός εισακτέων να αντιστοιχεί στις υποδομές τους. Με δεδομένο ότι ο αριθμός αυτός έχει αγγίξει ακόμα και τις 80.000, τα αιτήματα των πανεπιστημίων προέβλεπαν «ψαλίδι» ακόμα και 50%, κάτι το οποίο δεν εισακούστηκε ποτέ. «Πνιγόμαστε στις παλιές εγκαταστάσεις. Το κτίριο της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ έχει σχεδιαστεί για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες του ’50! Βρισκόμαστε στο 2022 και προσπαθούμε με τις υπάρχουσες εγκαταστάσεις να καλύψουμε τις ανάγκες. Οπωσδήποτε πρέπει να βγούμε εκτός πόλης. Σε νέα κτίρια που θα μπορούν να ανταποκριθούν στο σήμερα. Οπως ακριβώς έγινε με το ΕΜΠ, το ΕΚΠΑ και το ΔΠΘ», λέει στον «Ε.Τ.» ο κοσμήτορας της Πολυτεχνικής Σχολής, Κύρος Υάκινθος. Προσθέτει ότι η Σχολή έχει ένα μεγάλο αμφιθέατρο 500 θέσεων, το οποίο παραμένει κλειστό διότι αντιμετωπίζει πρόβλημα με τη θέρμανση και την ψύξη. «Απομένουν δύο μεγάλα αμφιθέατρα. Ενα των 300 θέσεων και ένα των 200 θέσεων. Υπάρχουν παραδόσεις που γεμίζουν ασφυκτικά και υπάρχουν και όρθιοι φοιτητές. Βέβαια, το πρόβλημα είναι πιο έντονο στην αρχή κάθε ακαδημαϊκής χρονιάς, καθώς μεγάλος αριθμός φοιτητών σπεύδει στις αίθουσες και τα αμφιθέατρα. Οσο οι μήνες περνούν, ο συγκεκριμένος αριθμός μειώνεται, καθώς όλο και περισσότεροι επιλέγουν να μην πηγαίνουν στις παραδόσεις. Πάντως, όλοι αντιλαμβανόμαστε τους λόγους για τους οποίους η Πολιτεία επιτρέπει να περνά κάθε χρόνο μεγαλύτερος αριθμός φοιτητών από εκείνον που ζητούν τα τμήματα. Το πρόβλημα είναι στις εγκαταστάσεις. Αν είχαμε σύγχρονες και μεγάλες εγκαταστάσεις, θα μπορούσαμε να διαχειριστούμε τον σημερινό αριθμό φοιτητών», κατέληξε.

Στην παράμετρο των παλιών εγκαταστάσεων, ο κοσμήτορας της Σχολής Γεωπονίας, Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του ΑΠΘ, Απόστολος Αποστολίδης, πρόσθεσε τον μεγάλο αριθμό των φοιτητών και την έλλειψη ακαδημαϊκού προσωπικού. «Για παράδειγμα, το τμήμα Γεωπονίας ενημέρωσε το υπουργείο ότι επιθυμεί 150-180 φοιτητές για τη νέα ακαδημαϊκή χρονιά και τελικά είδε να εγγράφονται… 250. Οταν τα δύο μεγάλα αμφιθέατρα του τμήματος είναι… 200 θέσεων. Φαντάζεστε τι γίνεται όταν στην αρχή κάθε χρονιάς σπεύδουν οι νέοι φοιτητές, αλλά και παλιοί για τις παραδόσεις. Υπάρχουν δεκάδες όρθιοι. Την ίδια ώρα, και λόγω των Μνημονίων, πριν δέκα χρόνια το τμήμα Γεωπονίας είχε 110 καθηγητές και σήμερα έχει… 63! Πώς να διαχειριστείς περισσότερους φοιτητές με λιγότερους καθηγητές;», είπε στον «Ε.Τ.».

Και πράγματι, στα κεντρικά πανεπιστήμια της Αθήνας, οι διοικήσεις των περισσότερων Ιδρυμάτων κατά καιρούς έχουν ενοικιάσει ή αγοράσει κτίρια για να ανταποκριθούν στις ανάγκες των ολοένα αυξανόμενων αναγκών. Αλλωστε, στο παρελθόν, ο αριθμός των εισακτέων λειτούργησε πολλές φορές ως «κοινωνική πολιτική» από την πλευρά των πολιτικών ηγεσιών, χωρίς όμως να υπάρχουν οι κατάλληλες υποδομές στα Ιδρύματα, τα οποία ιδίως στην περίοδο της κρίσης κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν σοβαρές ελλείψεις διδακτικού και διοικητικού προσωπικού, χωρίς ακόμα να έχουν καλύψει τα κενά που προκλήθηκαν από τις αθρόες συνταξιοδοτήσεις σε συνδυασμό με τις μηδενικές προσλήψεις. Σε αυτό θα πρέπει να προστεθούν και οι αθρόες μετεγγραφές τα προηγούμενα χρόνια, εξαιτίας των οποίων πολλά τμήματα έβλεπαν τον αριθμό των φοιτητών ακόμα και να διπλασιάζεται.

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΔΥΤ. ΑΤΤΙΚΗΣ

 Αγορά δύο νέων κτιρίων

Ενα από τα πιο πρόσφατα παραδείγματα αποτελεί το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, το οποίο προέκυψε από τη συνένωση των ΤΕΙ Αθήνας και Πειραιά το 2019. Κατά τη μετάβασή του σε ριζικές αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών του, η Διοίκηση και οι καθηγητές βρέθηκαν αντιμέτωποι με σοβαρά προβλήματα συνωστισμού, καθώς οι υπάρχουσες υποδομές δεν μπορούσαν να εξυπηρετήσουν το νέο μοντέλο. Οι εικόνες από τις πρώτες ημέρες λειτουργίας του έδειχναν φοιτητές να κάθονται σε σκαμπό σε, καρέκλες, στο πάτωμα.

Οπως εξηγεί στον «Ε.Τ.» ο πρύτανης του πανεπιστημίου, Παναγιώτης Καλδής: «Εμείς έχουμε δυναμικότητα 3.000 φοιτητών, όμως οι πρωτοετείς μας ήταν τουλάχιστον 5.500. Είχαμε ενημερώσει τις ηγεσίες, όπως όλοι οι πρυτάνεις, όμως κληθήκαμε να διαχειριστούμε έναν όγκο σπουδαστών για τον οποίο δεν είχαμε τις κατάλληλες υποδομές. Γι’ αυτό και αποφασίσαμε να προχωρήσουμε στην αγορά δύο νέων κτιρίων, ώστε να ανταποκριθούμε σε αυτά τα νούμερα».

«Μοναδική προοπτική η επέκταση του campus»

Ο πρύτανης του ΑΠΘ, Νίκος Παπαϊωάννου, ο οποίος βρέθηκε στο πλευρό του φοιτητή και ζήτησε την άμεση διερεύνηση των συνθηκών, ανέφερε σε δηλώσεις του: «Η πλειονότητα των κτιρίων του ΑΠΘ έχουν ανεγερθεί την περίοδο 1970-1975. Και προφανώς για να καλύψουν τις ανάγκες εκείνης της εποχής. Μοναδική προοπτική είναι η επέκταση του campus σε χώρο εκτός του πολεοδομικού συγκροτήματος. Αλλά αυτό είναι μία απόφαση που πρέπει να λάβει η κυβέρνηση».

Εκτός κινδύνου ο φοιτητής

Ο 19χρονος φοιτητής έπεσε από παράθυρο αίθουσας της Νομικής, στο περβάζι του οποίου αναγκάστηκε να καθίσει διότι όλα τα έδρανα ήταν κατειλημμένα. Η συγκεκριμένη αίθουσα είναι χωρητικότητας 150 ατόμων, ενώ υπολογίζεται πως μέσα ήταν περισσότεροι από 180 φοιτητές. Η στιγμιαία απροσεξία του νεαρού, ο οποίος δεν αντιλήφθηκε ότι το παράθυρο ήταν ανοικτό και επιχείρησε να στηριχθεί στο τζάμι, ανέδειξε το πρόβλημα των ασφυκτικά γεμάτων αιθουσών. Ευτυχώς, ο 19χρονος έχει μόνο κάταγμα στο χέρι του, παραμένει για νοσηλεία στο «Παπανικολάου» και η κατάσταση της υγείας του δεν εμπνέει καμία ανησυχία.