Το τελευταίο διάστημα για το Αγρίνιο υπήρξαν δυο καλές ειδήσεις, μια για το μέλλον του στρατιωτικού αεροδρομίου που μπορεί να φέρει καινοτομία και οικονομική ώθηση στην περιοχή και μια για την ενεργειακή κοινότητα του δήμου που μπορεί στο μέλλον να κάνει ενεργειακά πιο συμφέρουσα κάποια επένδυση αλλά και ανακουφίσει νοικοκυριά από κόστη που σήμερα τα «πνίγουν».

Φυσικά, ακόμη και αντιπολιτευόμενες παρατάξεις, όπως για παράδειγμα η δημοτική μείζων αντιπολίτευση του κ. Πιστιόλα, έκαναν ενθαρρυντικές ανακοινώσεις δείχνοντας ότι δεν έχουν συμπλέγματα. Το ίδιο έχουν κάνει και κομματικά στελέχη μη κυβερνητικά τα οποία και κατ’ ιδίαν λένε πως ό, τι καλό γίνεται πρέπει να αναδεικνύεται.

Η παραπάνω συμπεριφορά όμως δεν τους περιλαμβάνει όλους. Υπάρχουν παράγοντες που φαίνονται σαν να βλέπουν τα πάντα μαύρα και αυτό προσπαθούν να το μεταφέρουν στην κοινωνία, περίπου σαν το απωθημένο τους!

Γίνεται μια καθυστέρηση στον διαγωνισμό για τον στεφανιογράφο στο Νοσοκομείο; «Πάει το αιμοδυναμικό, δεν γίνεται στον αιώνα τον άπαντα»! Γίνεται συζήτηση για την… Μερκοσούρ; «Θα μας βάλουν να τρώμε υποχρεωτικά ακρίδες και κατσαρίδες»! Έχει λακκούβα σε κάποιο δρόμο του Αγρινίου; «Γίναμε Σιέρα Λεόνε, δεν λειτουργεί τίποτε»!

Ψυχραιμία, παιδιά, δεν χρειάζεται να φέρνουμε την καταστροφή! Σε τελική ανάλυση έχει αποδειχθεί ότι αυτή η πολιτική της «μαυρίλας» και της καταγγελίας των πάντων, κάθε άλλο παρά φέρνει ψηφοφόρους. Μάλλον τους στέλνει απέναντι…