Σήμερα υπεγράφη το επίσημο αίτημα παραχώρησης ανενεργού αεροσκάφους της πολεμικής μας αεροπορίας, προς το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το γενικό επιτελείο.Ένα αίτημα πάνδημο, ώστε να τιμηθούν επάξια οι 2 πεσόντες υπέρ πατρίδος, ο Κωνσταντίνος Αλεξανδράκης και ο Κωνσταντίνος Καραθάνος.
“Ένα αίτημα το οποίο στήριξε αμέσως ο δήμαρχος μας κ. Παπαναστασίου, αφού σε ζητήματα που αφορούν την πατρίδα και το έθνος είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος.Είμαι παραπάνω από σίγουρος πως το αίτημα μας, θα ευοδωθεί σε εύλογο χρονικό διάστημα” αναφέρει ο Κ.Κιτσοπάνος στην προσωπική του σελίδα στο φ/β.
Και τον Κωνσταντίνο Αλεξανδράκη και τον Κωνσταντίνο Καραθάνο από τα πρώτα παιδικά τους χρόνια τους πάθιαζε η πτήση, τους συνέπαιρνε η θέα των αεροσκαφών της Πολεμικής μας Αεροπορίας που περνούσαν χαμηλά πάνω από τη Μεγάλη Χώρα για να προσγειωθούν ή να προσβάλλουν εικονικά το γειτονικό αεροδρόμιο της 132 Σμηναρχίας Μάχης.
Η αίσθηση της δύναμης και της ελευθερίας που χαρίζει απλόχερα ο Ουρανός στα τολμηρά και προικισμένα παιδιά του, έγιναν σκοπός της ζωής τους.
Και ήταν από τους τυχερούς που κατάφεραν με φοβερή προσπάθεια να μετατρέψουν τους ευσεβείς τους πόθους σε πραγματικότητα.
Γνώριζαν πως η Πολεμική Αεροπορία δεν τους καλούσε κοντά της για να πετούν γαλήνια, ευθεία και οριζόντια, αλλά για να αερομαχούν και να ελίσσονται στα όρια της μηχανής και του ανθρώπου-ίσως και πέρα από αυτά, να παίρνουν αποφάσεις ζωής και θανάτου σε κλάσματα δευτερολέπτου, να ζουν ζωή λιτή και μετρημένη, να είναι ταγμένοι στα κελεύσματα της Αεροπορίας εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο.
Τα γνώριζαν όλα αυτά και τα αποδέχτηκαν με όλη τη δύναμη της ψυχής τους , όπως άλλωστε και κάθε νέος που αποφασίζει να φορέσει την τιμημένη στολή του Έλληνα Αεροπόρου, να μεταλλαχθεί σε Αετό Προστάτη της Πατρίδας.
Γι’αυτό όλοι εμείς, οι τόσο μικροί μπροστά τους, οφείλουμε να διατηρήσουμε ζωντανή την Ιερή τους Μνήμη και να υπερασπιστούμε με κάθε τρόπο τα ιδανικά για τα οποία θυσιάστηκαν.
Άνθρωποι σαν τον Κωνσταντίνο Αλεξανδράκη, τον Πολύκαρπο Μουχτούρη, τον Κωνσταντίνο Καραθάνο ,τον Εμμανουήλ Σεβαστάκη δεν πρέπει μόνο να μνημονεύονται στο λεύκωμα πεσόντων Αεροπόρων και να τιμούνται με την τοποθέτηση μιας προτομής, αλλά πρέπει να αποτελούν πρότυπα λεβεντιάς, θάρρους, φιλοπατρίας, αυταπάρνησης και προσήλωσης στους στόχους και τα ιδανικά τους για τη νέα γενιά.
