Σαράντα έξι χρόνια μετά την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, σαράντα έξι χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση, η παγκοσμιοποίηση και η τεχνολογία έχει μετασχηματίσει τον κόσμο. Στην Ελλάδα τίποτε δεν είναι ίδιο με το τέλος της δεκαετίας του ’70 αλλά η χώρα εξακολουθεί να αναζητά τρόπους να αντιμετωπίσει τα ίδιας φύσης προβλήματα με τότε.
Πριν την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, η ελληνική κοινωνία ταλανιζόταν από πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές διαιρέσεις που υπαγόρευαν αντίστοιχες συγκρούσεις και διχασμούς. Τα λαϊκά στρώματα δεν εκπροσωπούνταν, ενώ η ενεργός συμμετοχή στα κοινά ήταν προνόμιο για λίγους.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου και τα ιδρυτικά μέλη του Κινήματος την 3η του Σεπτέμβρη του 1974 παρουσίασαν στον ελληνικό λαό το όραμα για μια δίκαιη και προοδευτική κοινωνία χωρίς διακρίσεις και με ευκαιρίες. Για ένα δημοκρατικό, δίκαιο και σύγχρονο κράτος.
Το όραμα αυτό αντικατοπτρίστηκε στις πολιτικές που προώθησαν όλες οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ σε όλους τους τομείς. Η ιστορία έδειξε ότι το ΠΑΣΟΚ ένωσε, ενεργοποίησε και ενέπνευσε τους Έλληνες. Ο Ανδρέας Παπανδρέου με το ΠΑΣΟΚ κατάφερε να ενώσει τρεις γενιές, της Αντίστασης, του 1-1-4 και του αντιδικτατορικού αγώνα. Καταργώντας τις διακρίσεις και τα στεγανά σε βάρος της Αριστεράς, δικαιώνοντας τους αγώνες και τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, εξαλείφοντας τον φόβο του κράτους-χωροφύλακα και υπερβαίνοντας κάθε οικονομικό κατεστημένο, το ΠΑΣΟΚ επέτυχε να ενώσει την ελληνική κοινωνία και να την προσανατολίσει στο να παλέψει ως «όλον» για την ευημερία της και την ανάπτυξη.
Με στοχευμένες μεταρρυθμιστικές πολιτικές και κοινωνικές παρεμβάσεις έκανε πραγματικότητα τη μεγάλη Αλλαγή που είχε υποσχεθεί. Η συγκρότηση του κοινωνικού κράτους με προμετωπίδα το ΕΣΥ, ο εκδημοκρατισμός των θεσμών και η ενσωμάτωση της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Νομισματική Ένωση και στον πυρήνα των ανεπτυγμένων ευρωπαϊκών κρατών έχουν τη σφραγίδα του ΠΑΣΟΚ. Οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, στην εργασία και την κοινωνική ασφάλιση, στην υγεία, την παιδεία, τον πολιτισμό, τις υποδομές, στον πρωτογενή τομέα και τον τουρισμό βελτίωσαν την οικονομική αποτελεσματικότητα του ελληνικού κράτους, αύξησαν τον εγχώριο πλούτο και συνακόλουθα το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων.
Το ΙΚΑ και η καθολική ασφάλιση, η ασφάλιση του αγρότη και της αγρότισσας, η προστασία της μητρότητας, οι βρεφονηπιακοί σταθμοί, τα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης, τα ΚΑΠΗ, το Βοήθεια στο Σπίτι, ο ΑΣΕΠ, η ηλεκτρονική διακυβέρνηση, η ηλεκτρονική συνταγογράφηση και όλες οι μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ του 2009-2011 αποτελούν ορισμένες από τις παρακαταθήκες που άφησε το ΠΑΣΟΚ στο κράτος και την κοινωνία.
Δεν ισχυρίζομαι πως σ’ αυτή τη μακρά διαδρομή της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης δεν υπήρξαν και αστοχίες ή λάθη. Αισθάνομαι όμως την ανάγκη να πω ότι σε κάθε στάση, σε κάθε στροφή αυτής της διαδρομής υπήρξαν πάντοτε ως πυξίδα μας οι προοδευτικές, οι κοινωνικές, οι δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Αυτές που δυστυχώς τα τελευταία χρόνια απουσιάζουν, παρά το γεγονός ότι χωρίς μια προοδευτική και κοινωνική θωράκιση, η πατρίδα μας μένει απροστάτευτη στην παγκοσμιοποίηση και την ηγεμονία του νεοφιλελευθερισμού.
Στις μέρες μας το τρίπτυχο «εθνική ανεξαρτησία, λαϊκή κυριαρχία, κοινωνική απελευθέρωση» είναι επίκαιρο όσο ποτέ. Εμείς στο Κίνημα Αλλαγής που αποτελούμε τον πυρήνα του ΠΑΣΟΚ και προσδοκούμε στην ανασύσταση της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης είμαστε εδώ με πατριωτικό φρόνημα και υπεύθυνη στάση να συνδράμουμε στην πρόοδο της χώρας.
Η διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη δεν πρέπει να αποτελεί μια αναφορά, αλλά να γίνει η διαρκής μας στόχευση. Να ξαναγυρίσουμε στις θεμελιώδεις αξίες και αρχές του ΠΑΣΟΚ και να μπολιάσουμε την κοινωνία με αυτές. Τότε ίσως να καταφέρουμε να ξαναβρεθούμε στους μπαξέδες.
