Ήταν πιλότος του πιο σύγχρονου και φονικού πολεμικού αεροπλάνου της εποχής του.

Πετούσε στο απίστευτο ύψος των 85.000 ποδών, χωρίς να τον εντοπίζουν τα ραντάρ και να κινδυνεύει από οποιοδήποτε πύραυλο.

Αποστολή του να κατασκοπεύει και να φωτογραφίζει τον εχθρό.

Ήταν αυτός που θα μετέφερε την ατομική βόμβα και θα την έριχνε, όταν έπαιρνε την εντολή από τον ίδιο τον Αμερικανό Πρόεδρο.

Η ζωή του ήταν μια συνεχής εκπαίδευση και… 24ωρη επιφυλακή! 

Πέρασε στην ιστορία ως ο ταχύτερος πιλότος.

Ήταν Έλληνας!

Το όνομα του  Terry Pappas, με καταγωγή από   Πετρώνα Αιτωλοακαρνανίας μια κοινότητα κοντά στο Αγρίνιο.

Πέρασε 41 χρόνια πετώντας αεροσκάφη, κυρίως για την USAF και τη NASA. 

Η καριέρα του ξεκίνησε κατά την εποχή του Βιετνάμ, κάνοντας εκπαίδευση αξιωματικών 

ενώ ήταν στο κολέγιο στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα, διορίστηκε εκεί και παρακολουθούσε εκπαίδευση πιλότου AF στο Reese AFB στο Lubbock του Τέξας το 1971.

Ήταν διοικητής αποστολής και κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, το πρωταρχικό του καθήκον ήταν το πυρηνικό χτύπημα, σύμφωνα με τα δόγματα του SAC. 

ΠΙΛΟΤΟΣ ΣΤΟ SR-71

 Ο Παππάς πέρασε περισσότερα από 5 χρόνια στο πρόγραμμα SR-71 και πέταξε πολυάριθμες επιχειρησιακές αποστολές πάνω από εχθρικό εναέριο χώρο.

 Αυτό που έκανε το Blackbird τόσο μοναδικό ήταν η ικανότητά του να πετάει πολύ γρήγορα (3,3 Mach) και πολύ ψηλά (85.000 πόδια). 

Αυτή η απόδοση του επέτρεψε να πετάξει πάνω από σχεδόν οποιαδήποτε περιοχή του κόσμου και να τραβήξει φωτογραφίες παρακολούθησης χωρίς να γίνει αντιληπτός. 

Το SR-71 Blackbird (κότσυφας) είναι ένα αεροσκάφος αναγνώρισης κατασκευασμένο στις ΗΠΑ. 

Το SR-71 κατασκευάστηκε από την Lockheed Skunk Works και συγκεκριμένα από τον Κλάρενς Τζόνσον (Clarence Johnson), σχεδιαστή της εταιρείας και υπεύθυνο για πολλά Black projects της Lockheed. 

Η πρώτη του πτήση πραγματοποιήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1964, ενώ το 1998 αποσύρθηκε για διάφορους πολιτικούς λόγους.

Η Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία το είχε στις υπηρεσίες του για 35 χρόνια, ενώ και η ΝΑΣΑ το χρησιμοποίησε στο εργαστήριο πτητικών ερευνών της.

Αξιοσημείωτο είναι ότι 12 από τα 32 αεροπλάνα που κατασκευάστηκαν, καταστράφηκαν σε ατυχήματα.

Το Blackbird σχεδιάστηκε για λογαριασμό της CIA .

 Κανονικά το αεροπλάνο είχε την ονομασία RS-71 αλλά κατά την ανακοίνωση του, ο πρόεδρος των ΗΠA Λίντον Τζόνσον το ανέφερε ως SR-71 το οποίο έμεινε στην συνέχεια.

Το 1990 αποσύρθηκε λόγω πολιτικών αιτίων, αλλά η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ το χρησιμοποίησε μέχρι το 1998.

Το SR-71 σχεδιάστηκε σαν ένα αεροπλάνο μακράς ακτίνα αναγνωριστικό το οποίο μπορούσε να αναπτύξει ταχύτητες πάνω από 3,2 Mach (3.398,4 km/h).

 Είναι το μοναδικό στρατιωτικό αεροπλάνο το οποίο μπορούσε να πετά για ώρες με υπερηχητική ταχύτητα.

 Για να ξεφύγουν από τους πυραύλους εδάφους-αέρος, οι πιλότοι του Blackbird απλώς χαλαρώνουν τα γκάζια προς τα εμπρός και τα ξεπερνούν.

 Σε όλη τη διάρκεια ζωής του, το SR-71 ήταν ένα πολύ προσεκτικά φυλαγμένο και πολυπόθητο περιουσιακό στοιχείο.

 Όχι μόνο ήταν γεμάτο με απόρρητη τεχνολογία, αλλά ήταν επίσης εξαιρετικά ακριβό η αγορά, η συντήρηση και η λειτουργία του.

 Η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ δεν άφηνε κανέναν να πετάξει το πολύτιμο μηχάνημά της.

 Εφάρμοσε μια πολύ αυστηρή διαδικασία επιλογής και εκπαίδευσης για τους πιλότους και τους Αξιωματικούς Συστημάτων Αναγνώρισης (RSO) που θα κάλυπταν τις θέσεις.

ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΙΡΑΝ-ΙΡΑΚ

Κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράκ-Ιράν, ο Ταγματάρχης Terry Pappas και ο πλοίαρχος John Manzi πεταξαν με το SR-71A τους από την αεροπορική βάση Kadena στην Οκινάουα της Ιαπωνίας, με μακρινό στόχο στον Περσικό Κόλπο. 

Αντιμετωπίζοντας ίσως τον πιο δυσοίωνο καιρό της πτητικής τους σταδιοδρομίας, τους ζητήθηκε να παραμείνουν σε στενή σύνθεση με το αεροσκάφος ανεφοδιασμού – συχνά σε απόσταση 12 ποδιών – για σχεδόν το ένα τρίτο του οδυνηρού ταξιδιού τους.

 Τελικά, το Blackbird χρειάστηκε πέντε ανεφοδιασμούς με αέρα και η πτήση χωρίς στάση κράτησε πάνω από 11 ώρες, μια από τις πιο εξαντλητικές και προκλητικές αποστολές που επιχείρησαν ποτέ οι πιλότοι της Πολεμικής Αεροπορίας.

Το Lockheed SR-71A Blackbird, 61-7975 / 2026, το οποίο χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της αποστολής πάνω από τον Περσικό Κόλπο, κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν – Ιράκ, βρίσκεται τώρα στο March Field Air Museum.

 Όταν ο Τέρυ Παππάς έμαθε ότι τελικά επιλέχθηκε για να γίνει μέλος ενός πολύ ιδιαίτερου είδους αεροπόρου που επρόκειτο να πετάξει με το «HABU», δήλωσε:

 Τον Ιούνιο με πήραν τηλέφωνο και ακολούθησε μια επιστολή που με ειδοποιούσε ότι ήμουν επιλεγμένο για να πετάξει το Blackbird. 

Δεν μπορώ να περιγράψω επαρκώς τα συναισθήματα που ένιωσα. 

Νομίζω ότι έμεινα έκπληκτος, έκπληκτος, χαρούμενος, ενθουσιασμένος, ανακουφισμένος και γεμάτος, ταυτόχρονα. Ήταν η πιο ευτυχισμένη στιγμή της επαγγελματικής μου ζωής.»

ΑΝΙΧΝΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ

Ο Έλληνας χειριστής ήταν γεννημένος να πετάει και να ζει στην περιπέτεια.

Ήταν ο άνθρωπος- ιπτάμενη μηχανή!

Όταν το Blackbird τελείωσε την επιχειρησιακή του υπηρεσία για πάνω από δύο δεκαετίες το 1990, μεταγράφηκε στο Edwards AFB, κοντά στο Λος Άντζελες, και υπηρέτησε ως εκπαιδευτής πιλότος και εξεταστής πτήσης στο T-38A για το Κέντρο Δοκιμών Πτήσεων της Πολεμικής Αεροπορίας, έως ότου αποσύρθηκε από το AF το 1994. 

Ο Terry πέταξε το Learjet’s με συστήματα κάμερας επί του σκάφους γυρίζοντας εναέριες σκηνές για την κινηματογραφική βιομηχανία για μερικά χρόνια. 

Στη συνέχεια δέχτηκε μια θέση ως πιλότος επίδειξης σε κατασκευαστή αεροσκαφών.

 Εκεί παρουσίασε νέα επιχειρηματικά αεροσκάφη στους επικεφαλής πιλότους και προέδρους εταιρειών σε όλο τον κόσμο. Πέταξε για μια ιδιωτική επιχείρηση στο Λας Βέγκας της Νεβάδα για δύο χρόνια πριν αποδεχτεί μια θέση ως Μηχανικός Αεροδιαστημικής και Ερευνητής στη NASA το 1998.

 Τα καθήκοντά του περιελάμβαναν: T-38 Project Pilot, IP για αστροναύτες στο T-38, Gulfstream I, II και III εκτελεστικές μεταφορές, Μεταφορά Super Guppy για φορτίο μεγάλου μεγέθους και DC-9 για ερευνητικές πτήσεις μικροβαρύτητας.

Ο Έλληνας πιλότος, εχει πάνω από 10.000 ώρες πτήσης, οι περισσότερες από τις οποίες είναι ωριαίες πτήσεις, με πολυάριθμες προσεγγίσεις και προσγειώσεις οργάνων.

 Ο Terry αποσύρθηκε από τη NASA τον Οκτώβριο του 2011.

Πληροφορίες

militaire.gr

Greeks in foreign cockpits.com