Ωστόσο φαίνεται πως η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη. Σήμερα, οι χρεώσεις μπορούν να πραγματοποιούνται αυτόματα, χωρίς καμία νέα ενέργεια από τον χρήστη και χωρίς να πρόκειται απαραίτητα για παράνομη πρακτική.

Το «κλειδί» δεν βρίσκεται στη στιγμή της χρέωσης, αλλά στη στιγμή που δώσατε τη συγκατάθεσή σας. Μια αποδοχή όρων, ένα τσεκαρισμένο κουτάκι ή μια πρώτη πληρωμή αρκούν για να ενεργοποιηθούν επαναλαμβανόμενες συναλλαγές στο μέλλον. Από εκεί και πέρα, το σύστημα λειτουργεί μόνο του.

Αυτό αφορά κυρίως υπηρεσίες με αυτόματη ανανέωση, εφαρμογές που κρατούν αποθηκευμένο τρόπο πληρωμής και πλατφόρμες που συνδέονται με κάρτες ή ψηφιακά πορτοφόλια. Η επόμενη χρέωση δεν χρειάζεται έγκριση, ούτε επανεισαγωγή στοιχείων. Εκτελείται απλώς επειδή το επιτρέπει η αρχική άδεια.

Στην πράξη, οι εταιρείες δεν αποθηκεύουν πάντα τον αριθμό της κάρτας, αλλά ένα ψηφιακό αποτύπωμα πληρωμής. Αυτό το «κλειδί» επιτρέπει νέες χρεώσεις χωρίς να γίνονται αντιληπτές ως νέες αγορές. Δεν εμφανίζεται κάποιο κουμπί «αγορά», δεν υπάρχει προειδοποίηση και πολλές φορές δεν έρχεται καν ειδοποίηση.

Οι χρεώσεις αυτές μοιάζουν απολύτως φυσιολογικές. Είναι συνήθως μικρά ποσά, επαναλαμβανόμενα, που χάνονται μέσα στις συνολικές κινήσεις του λογαριασμού. Ακριβώς γι’ αυτό περνούν απαρατήρητες για μήνες ή και χρόνια.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν η υπηρεσία έχει πάψει να χρησιμοποιείται, αλλά η χρέωση συνεχίζεται κανονικά. Δεν υπάρχει η ψυχολογική αίσθηση της πληρωμής, αφού δεν πραγματοποιείται κάποια ενεργή ενέργεια. Έτσι, πολλοί πληρώνουν για κάτι που έχουν ξεχάσει ότι υπάρχει.

Επειδή δεν πρόκειται για απάτη, δεν ενεργοποιούνται μηχανισμοί ασφαλείας. Δεν εμφανίζεται προειδοποίηση, δεν μπλοκάρεται η συναλλαγή και τίποτα δεν φαίνεται «λάθος». Το σύστημα λειτουργεί ακριβώς όπως έχει σχεδιαστεί.

Το μόνο πραγματικό μέσο ελέγχου είναι η επίγνωση. Η γνώση του πού έχετε δώσει άδεια, ποιες συνδρομές είναι ενεργές και ο τακτικός έλεγχος των κινήσεων του λογαριασμού. Στη σύγχρονη ψηφιακή οικονομία, τα χρήματα δεν φεύγουν μόνο όταν δίνουμε στοιχεία — φεύγουν και όταν έχουμε δώσει κάποτε συναίνεση και απλώς το έχουμε ξεχάσει.