Δύο μήνες έχουν περάσει από την ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Αγρινίου για τη συγκρότηση διαπαραταξιακής Επιτροπής με αντικείμενο την ανάπτυξη του Πανεπιστημίου και την ενίσχυση της ακαδημαϊκής παρουσίας στην πόλη.
Δύο μήνες που, αντί να αξιοποιηθούν ως χρόνος προετοιμασίας, συντονισμού και πρωτοβουλιών, μετατράπηκαν σε ακόμη ένα διάστημα αδράνειας και σιωπής από τη Δημοτική Αρχή. Η Επιτροπή δεν έχει ακόμη συγκληθεί, καμία ουσιαστική ενέργεια δεν έχει αναληφθεί και η πόλη παρακολουθεί για μία ακόμη φορά τις εξελίξεις χωρίς σχέδιο και χωρίς πολιτική βούληση.
Η εξέλιξη αυτή δεν αποτελεί απλώς ένα διαδικαστικό ολίσθημα. Αποτελεί σοβαρή πολιτική αποτυχία. Όταν το ίδιο το Δημοτικό Συμβούλιο αναγνωρίζει την ανάγκη άμεσης δράσης για την πανεπιστημιακή προοπτική του Αγρινίου, η καθυστέρηση στην υλοποίηση της απόφασης ακυρώνει στην πράξη το μήνυμα ενότητας και αποφασιστικότητας που είχε εκπέμψει η πόλη. Και μάλιστα σε μια περίοδο κατά την οποία οι εξελίξεις στο πανεπιστημιακό τοπίο είναι ραγδαίες και κρίσιμες.
Την ίδια στιγμή, η στάση της Πρυτανικής Αρχής του Πανεπιστημίου Πατρών, η οποία φαίνεται να κινείται προς την κατεύθυνση περιορισμού ή ακόμη και ακύρωσης της προοπτικής δημιουργίας νέων Τμημάτων στο Αγρίνιο, καθιστά την ανάγκη για συντονισμένη αντίδραση ακόμη πιο επιτακτική. Σε αυτό το περιβάλλον, η αδράνεια της Δημοτικής Αρχής είναι τουλάχιστον ατυχής. Και αυτό διότι όταν δεν υπερασπίζεσαι ενεργά τα συμφέροντα της πόλης σου, δημιουργείς τις συνθήκες ώστε άλλοι να αποφασίζουν για το μέλλον της.
Το Αγρίνιο έχει ήδη πληρώσει βαρύ τίμημα στο παρελθόν από καθυστερήσεις, λάθος χειρισμούς και έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού. Δεν αντέχει άλλη χαμένη ευκαιρία. Το Πανεπιστήμιο δεν είναι ένα ακόμη έργο υποδομής ή ένα απλό αναπτυξιακό εργαλείο. Είναι κρίσιμος πυλώνας για τη συγκράτηση του πληθυσμού, την προσέλκυση νέων ανθρώπων, τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την αναβάθμιση της τοπικής οικονομίας και κοινωνίας. Κάθε μήνας που περνά χωρίς πρωτοβουλίες είναι ένας μήνας που απομακρύνει την πόλη από αυτή την προοπτική.
Η Δημοτική Αρχή οφείλει να εξηγήσει στους πολίτες γιατί δεν υλοποιεί μια ομόφωνη απόφαση του κορυφαίου συλλογικού οργάνου του Δήμου. Οφείλει να απαντήσει γιατί δεν συγκάλεσε άμεσα την Επιτροπή, γιατί δεν επιδίωξε θεσμικές συναντήσεις με την Πρυτανική Αρχή και το Υπουργείο Παιδείας, γιατί δεν παρουσίασε ένα σαφές χρονοδιάγραμμα ενεργειών. Η διοίκηση ενός Δήμου δεν μπορεί να λειτουργεί με όρους διαχείρισης της καθημερινότητας μόνο. Οφείλει να διεκδικεί, να σχεδιάζει και να κινητοποιεί δυνάμεις.
Αντί για παθητική στάση, απαιτούνται άμεσα συγκεκριμένες πρωτοβουλίες:
Πρώτον, η άμεση σύγκληση της διαπαραταξιακής Επιτροπής με σαφή σύνθεση και θεματολόγιο. Η Επιτροπή πρέπει να λειτουργήσει ως πραγματικό κέντρο σχεδιασμού και όχι ως επικοινωνιακό σχήμα. Να θέσει προτεραιότητες, να καταγράψει ανάγκες και να διαμορφώσει ολοκληρωμένες προτάσεις.
Δεύτερον, η ανάθεση, χωρίς άλλη καθυστέρηση, της μελέτης σε εξειδικευμένο τεχνικό και ακαδημαϊκό σύμβουλο, ώστε να παρουσιαστεί τεκμηριωμένα το μοντέλο πανεπιστημιακής ανάπτυξης που χρειάζεται το Αγρίνιο. Η πόλη πρέπει να πάψει να λειτουργεί αμυντικά και να περάσει σε επιθετική στρατηγική διεκδίκησης, με προτάσεις για νέα Τμήματα και σύγχρονες υποδομές.
Τρίτον, η συγκρότηση ευρείας συμμαχίας φορέων. Επιμελητήρια, επαγγελματικοί σύλλογοι, εκπαιδευτικοί οργανισμοί και κοινωνικές δυνάμεις πρέπει να συμμετάσχουν ενεργά σε μια κοινή προσπάθεια. Η πανεπιστημιακή προοπτική δεν είναι ζήτημα μιας παράταξης ή μιας διοίκησης. Είναι υπόθεση ολόκληρης της πόλης.
Τέταρτον, η άμεση πολιτική πίεση προς την κεντρική διοίκηση και την Πρυτανική Αρχή. Με τεκμηριωμένες θέσεις, δημόσιες παρεμβάσεις και συντονισμένες ενέργειες, το Αγρίνιο οφείλει να καταστήσει σαφές ότι δεν θα αποδεχθεί αποφάσεις που υπονομεύουν το μέλλον του.
Τέλος, απαιτείται διαφάνεια και δημόσια λογοδοσία. Οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν τι γίνεται, ποια είναι τα επόμενα βήματα και ποιοι αναλαμβάνουν την ευθύνη για τις καθυστερήσεις.
Η ιστορία των πόλεων γράφεται από εκείνους που τολμούν να διεκδικούν. Το Αγρίνιο δεν έχει την πολυτέλεια να περιμένει. Χρειάζεται σχέδιο, αποφασιστικότητα και ηγεσία. Αν η σημερινή Δημοτική Αρχή δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτή την πρόκληση, οφείλει τουλάχιστον να μην σταθεί εμπόδιο σε όσους θέλουν και μπορούν να αγωνιστούν για ένα καλύτερο μέλλον.
