- Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 21ου Δημοτικού Σχολείου Αγρινίου πραγματοποίησε μια θαυμάσια εκδήλωση για τα παιδιά της Α’,Β’,Γ’ και Δ’ τάξης στο χώρο του βιβλιοπωλείου ΤΟ ΦΟΥΡΦΟΥΡΙ.
Στην εκδήλωση έγινε η παρουσίαση του βιβλίου “Ο Γλεντζοφλέβαρος” της Γιολάντας Τσορώνη – Γεωργιάδη σε εικονογράφηση της Νίκης Λεωνίδου.Η συγγραφέας Γιολάντα Τσορώνη-Γεωργιάδη παρουσίσε το βιβλίο με διαδραστικά παιχνίδια στα παιδιά που κατέκλυσαν το χώρο . Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν απο την ιστορία του Φλεβάρη, του μήνα που νιώθει μειονεκτικά επειδή οι άνθρωποι τον άφησαν κουτσό, καθώς του έδωσαν λιγότερες μέρες απ’ ότι τους άλλους μήνες.
Ο ” Γλεντζοφλέβαρος” είναι ένα υπέροχο παραμύθι που θέλει να αναδείξει (όπως είπε η ίδια η συγγραφέας του βιβλίου) την εκφρασμένη χαμηλή αυτοεκτίμηση που νιώθουν πολλές φορές τα παιδιά όταν μειονεκτούν σε κάποιους τομείς έναντι των αδελφών τους ή των φίλων τους. Από την άλλη θέλει να προβάλλει τρόπους με τους οποίους ο περίγυρος του παιδιού μπορεί να τονώσει την αυτοπεποίθηση του “πάσχοντος”, κάνοντάς το μέσω της αποδοχής να συνειδητοποιήσει ότι έχει κάθε δικαίωμα να θεωρεί τον εαυτό του ισότιμο μέλος της παρέας.
- Τίτλος: Ο Γλεντζοφλέβαρος
- Συγγραφέας: Γιολάντα Τσορώνη-Γεωργιάδη
- Εικονογράφηση: Νίκη Λεωνίδου
- Εκδοτικός οίκος: Σαββάλας
Για να εξασφαλίσουν τα παιδιά υγιή κοινωνική ζωή θεμελιωμένη σε αποτελεσματικές σχέσεις, πρέπει να καλλιεργήσουν την ενσυναίσθηση, την ικανότητα δηλαδή να μπαίνουν στη θέση των άλλων, να κατανοούν και να αισθάνονται πράγματα με τον ίδιο τρόπο που τα βιώνει ένα άλλο άτομο.
Την ανάγκη αυτή αναλαμβάνουν να καλύψουν τα εικονογραφημένα βιβλία της σειράς αυτής, που προάγουν τη συναισθηματική νοημοσύνη. Με την προτεινόμενη για γονείς και εκπαιδευτικούς προσέγγιση επιχειρούν να μυήσουν τα παιδιά στο να μπορούν να βλέπουν τον κόσμο με τα μάτια του άλλου, αφού μάθουν πρώτα να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται τα δικά τους συναισθήματα.
Η Γιολάντα Τσορώνη-Γεωργιάδη γεννήθηκε στην Καλαμάτα αλλά ζει μόνιμα στην Αθήνα με τον σύζυγο και τα δυο παιδιά της. Το 1984 αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή Αθηνών, ενώ το 1987 πήρε το πτυχίο της Παιδαγωγικής Ακαδημίας. Για μερικά χρόνια εργάστηκε ως διοικητικός υπάλληλος του Δήμου Αθηναίων, ενώ έως τον Ιούνιο του 2006 υπηρέτησε ως δασκάλα σε δημόσια σχολεία. Από τον Οκτώβριο του 2006 μετεκπαιδεύεται στο Μαράσλειο Διδασκαλείο Αθηνών. Στη διάρκεια των ετών που εργάστηκε σε σχολεία έγραψε πολλά θεατρικά έργα για τις ανάγκες σχολικών παραστάσεων και εορτών. Δεδομένα της έρευνάς της για το πώς προήλθαν έξι από τις πιο συνηθισμένες καθημερινές μας εκφράσεις μεταφέρθηκαν στη σκηνή ως θεατρικά έργα τα οποία παρουσίασαν μαθητές στα πλαίσια πολιτιστικής εκδήλωσης (Π. Πεντέλη, Ιούνιος 2003). Τα κείμενα της θεατρικής αυτής παράστασης ταξίδεψαν ως τα σχολεία της ομογένειας των ΗΠΑ για αντίστοιχες εορταστικές εκδηλώσεις. Έχει εκπονήσει πολλά καινοτόμα προγράμματα, το σημαντικότερο από τα οποία οδήγησε στη δημιουργία του Μουσείου Μαθητικής Ζωής , του οποίου είναι ιδρυτικό μέλος. Από τον Ιανουάριο του 2011, οπότε και εγκρίθηκε από το ΥΠ.Δ.Β.Μ.Θ. η επισκεψιμότητα του Μουσείου, μεταδίδει, παράλληλα με τα διδακτικά της καθήκοντα, την αγάπη της για το παλιό σχολειό, πραγματοποιώντας εκπαιδευτικές δραστηριότητες σε μαθητές σχολείων της Αττικής με θέμα τη σχολική ζωή στη μεταπολεμική Ελλάδα. Η συμμετοχή της σε Καινοτόμα Προγράμματα του Υπουργείου Παιδείας απέδωσε έως τώρα δύο παιδικά μυθιστορήματα και δύο περιβαλλοντικά προγράμματα. Από το φθινόπωρο του 2005 αποσπάσματα του “Γιατί το λέμε έτσι…” μεταδίδονται από το ραδιόφωνο της ΝΕΤ, ενώ σχετικά θέματα υπό τον ίδιο τίτλο παρατίθενται στο εκπαιδευτικό περιοδικό “Παράθυρο στην εκπαίδευση του παιδιού”. Στο ίδιο περιοδικό παρατίθενται από την ίδια λαϊκά λατρευτικά έθιμα με τίτλο “Εορταστικό Καλαντάρι”.
