Το πρωτάθλημα του Γ’ Ομίλου της Γ’ Εθνικής Μπάσκετ οδεύει προς το τέλος του πρώτου γύρου.
Η Γυμναστική Εταιρεία Αγρινίου κλήθηκε την τελευταία στιγμή να συμμετάσχει έχοντας πλήρη επίγνωση των αντικειμενικών δυσκολιών δεδομένου ότι είχε προετοιμαστεί για την Α’ ΕΣΚΑΒΔΕ.
Καθ’ όλη την διάρκεια του πρωταθλήματος η ΓΕΑ αφοσιώθηκε στις αγωνιστικές τις υποχρεώσεις. Δεν είχε σκοπό και δεν ήταν στις προθέσεις της να μιλήσει για εξωαγωνιστικούς λόγους παρότι αντιμετώπισε μεροληπτικές διαιτησίες και λάθη που της κόστισαν.
Πλέον όμως θα το πράξει δεδομένου πως στο τελευταίο παιχνίδι της με τον ΑΟΚ Βέροιας οι παίκτες της ΓΕΑ έμειναν με την απορία για το τι πρέπει να γίνει για να πάρουν και αυτοί ένα καλάθι και φάουλ.
Να δουν να βγαίνει αίμα; Κανένα κομμένο χέρι; Γιατί από ότι φαίνεται το χτύπημα στα χέρια θεωρείται… φυσιολογικό παίξιμο. Οι αγκαλιές (φιλάκια δεν υπήρχαν ευτυχώς) στις επαναφορές είναι μέσα στους κανόνες του παιχνιδιού;
Σε όλα τα εκτός έδρας παιχνίδια γινόμαστε μάρτυρες των …περίφημων σφυριγμάτων έδρας. Ειδικά όταν πάει να γίνει η … στραβή και να διεκδικήσουμε κάποιον αγώνα (βλέπε Ζέφυρο) ανακαλύπτουμε τους άγραφους κανόνες του μπάσκετ . Στο Αγρίνιο πάλι μια από τα ίδια. Είμαστε οι πρώτοι που γνωρίζουμε τις δυνατότητες της ομάδας μας.
Έχουμε 9 παιδιά κάτω των 18 ετών και η αποστολή μας είναι εκ προοιμίου δύσκολη. Το γνωρίζαμε όταν μπαίναμε στην Γ Εθνική.
Αφήστε μας όμως να διεκδικήσουμε αυτό που μας αναλογεί. Να χάσουμε επειδή ήμασταν χειρότεροι ή να κερδίσουμε επειδή ήμασταν καλύτεροι.
Όχι όμως να αποφασίζεται η τύχη μας από πριν. Αυτό δεν πρόκειται να το ανεχτούμε. Ευελπιστούμε να μην χρειαστεί να επανέρθουμε και να έχουμε την αντιμετώπιση που μας αξίζει. Δεν ζητάμε εύνοια αλλά σεβασμό και ίδια κριτήρια στα σφυρίγματα είτε εντός είτε εκτός έδρας.