Mια πραγματικά πανέμορφη  εκδήλωση, με «άρωμα»  Αμφιλοχίας πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία στις 4 Αυγούστου. Πρόκειται για την Αναπαράσταση του Παραδοσιακού Γάμου. Μια εκδήλωση που συνδιοργάνωσαν το Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αμφιλοχίας και η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος.

Παραδοσιακός Γάμος και τα Προξένια

Τα προξένια γίνονταν είτε με προξενητή είτε με ένα συγγενικό πρόσωπο, που μιλούσε στους γονείς της νύφης. Για να δεκτούν οι γονείς της κοπέλας λάμβαναν υπόψη αν ο νέος ήταν από καλή οικογένεια, αν είχε περιουσία και αν ήταν εργατικός. Αν ήταν από άλλο χωριό πήγαιναν οι ίδιοι στο χωριό του και ρωτούσαν τους χωριανούς και τους γείτονες. Τις περισσότερες φορές δεν λάμβαναν υπόψη τη γνώμη της κοπέλας.

Λόγιασμα

Στο λόγιασμα καλούσαν πολύ στενούς συγγενείς, όπως τη νονά και τον νονό της νύφης και του γαμπρού, τους θείους και τις θείες, τον παππού και τη γιαγιά, τα αδέλφια και από τις δυο πλευρές και τον ιερέα, που θα έκαμνε το προικοσύμφωνο το οποίο είχε νομική ισχύ. Στο προικοσύμφωνο έγραφαν τι θα έδιναν ως προίκα στα παιδιά τους. Μετά τη διαδικασία του λογιάσματος, ακολουθούσε φαγοπότι και τραγούδι.

Αρραβώνας

Στους αρραβώνες δεν καλούσαν όλους τους χωριανούς. Στον αρραβώνα αντάλλασσαν μαντίλια και δακτυλίδια.

Οι προετοιμασίες για το γάμο

Η πρόσκληση για το γάμο εγίνετο ένα μήνα πριν, από τους γονείς των μελλονύμφων. Το κάλεσμα γινόταν με την Πολέττα, που ήταν ασημένιο δοχείο που είχε κολώνια.

Από νωρίς την Παρασκευή άρχιζαν οι προετοιμασίες για τον γάμο. Οι συγγενείς βοηθούσαν στην κατασκευή των φαγητών.

Το Σάββατο το βράδυ γινόταν το ράψιμο του κρεβατιού. Η γιορταστική ατμόσφαιρα περιελάμβανε ορχήστρα από βιολί, λαγούτο, χορούς, τραγούδια και τσαττίσματα. Το κρεβάτι του αντρογύνου γέμιζε με παρθένο μαλλί από πρόβατα και το έραβαν 5 ή 7 παντρεμένες και μονοστέφανες γυναίκες. Την ώρα που έραβαν το κρεβάτι έπαιζαν χαμηλά τα μουσικά όργανα και οι συγγενείς και οι φίλοι τραγουδούσαν δίστιχα ή τετράστιχα κατάλληλα για την περίπτωση. Επίσης οι συγγενείς του ανδρόγυνου πλούμιζαν το κρεβάτι.

Στη συνέχεια οι κουμπάροι χόρευαν το χορό του κρεβατιού. Λίγο πριν ξεκινήσει ο χορός του κρεβατιού, ήταν έθιμο πάνω στο κρεβάτι να βάζουν μικρά παιδιά και να τα κυλούν. Αν έβαζαν αγόρι, πίστευαν ότι το αντρόγυνο θα έκανε πρώτα αγόρι. Αν κυλούσαν κορίτσι, θα έκαναν κορίτσι.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ

Στόλισμα της νύφης

Την Κυριακή του γάμου απόγευμα πριν από το μυστήριο, γινόταν το στόλισμα της νύφης στο πατρικό της σπίτι. Φορούσε το νυφικό της, την στόλιζαν, έφτιαχναν τα μαλλιά της, την έζωνε και την κάπνιζε ο πατέρας και η μητέρα της και της έδιναν τις ευχές τους. Απαραίτητη ήταν και η παρουσία του ιερέα της κοινότητας.

Τη νύφη στόλιζαν πάντα οι υποψήφιες κουμπάρες (κουμέρες). Όταν την στόλιζαν της τραγουδούσαν οι συγγενείς και οι φίλες της, υπό τη συνοδεία βιολιού και λαγούτου.

Ξύρισμα του γαμπρού

Το ξύρισμα του γαμπρού γινόταν στο πατρικό του σπίτι και περιελάμβανε εκτός από το ξύρισμα, το ντύσιμο του γαμπρού στα γαμπρικά (γαμπριάτικα) του ρούχα και τον καλλωπισμό του. Τον ξύριζε και τον κτένιζε ο παρπέρης (μπαρμπέρης) υπό την συνοδεία βιολιού. Ο πρώτος κουμπάρος, του φορούσε το υποκάμισο και τον σάκο και τραγουδούσε κι αυτός μαζί με τους συγγενείς και φίλους τα κατάλληλα δίστιχα ή τετράστιχα.

Ακολούθως ο γαμπρός με τη συνοδεία του πήγαιναν στο σπίτι της νύφης και την περίμεναν να τελειώσει τις ετοιμασίες της και μετά όλοι μαζί σε πομπή ξεκινούσαν για την εκκλησία. Μπροστά ήταν ο ιερέας, ακολουθούσαν ο γαμπρός με τη νύφη και πίσω τους οι γονείς τους, οι στενοί συγγενείς και πιο πίσω οι καλεσμένοι.

Κατά τη διάρκεια του μυστηρίου και όταν ο ιερέας έλεγε »Ησαΐα χόρευε» και οι νεόνυμφοι έκαναν τον παραδοσιακό γύρο, οι κουμπάροι κτυπούσαν την πλάτη του γαμπρού για να μπορέσει να αντέξει τα βάρη του έγγαμου βίου και έριχναν ρύζι στο ζευγάρι που συμβόλιζε την ευημερία.

Μετά την τέλεση του γάμου, οι νεόνυμφοι πήγαιναν στο σπίτι τους (αν δεν ήταν τελειωμένο πήγαιναν στο πατρικό σπίτι της νύφης) και δεχόντουσαν τις ευχές και τα δώρα των καλεσμένων. Ακολουθούσε φαγοπότι με τη συνοδεία ορχήστρας. Ακολούθως το ζευγάρι χόρευε και οι συγγενείς και φίλοι, τους πλούμιζαν κρεμάζοντας χαρτονομίσματα στα ρούχα τους.

Μετά το τέλος του γάμου ακολούθησε μεγάλο παραδοσιακό γλέντι