Την ώρα που οι οίκοι ευγηρίας και άλλα ιδρύματα πρόνοιας κυνηγούν το ευρώ με το… ντουφέκι και παρακαλούν την κεντρική κυβέρνηση για οικονομική ενίσχυση, καθότι στην Ελλάδα της κρίσης, τα προβλήματα όλο και περισσότερων ανθρώπων, ειδικά της τρίτης ηλικίας, γίνονται βασανιστικά και δοκιμάζουν την ίδια την αξιοπρέπειά τους, φαίνεται να υπάρχουν φορείς, που αδιαφορούν ακόμα και για τους πόρους, που πραγματικά δικαιούνται και θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην εύρυθμη λειτουργία τους και την ενίσχυση του κοινωνικού και ανθρωπιστικού τους έργου.
Σύμφωνα με πληροφορίες, στα χέρια των εισαγγελικών αρχών (από το Πλημμελειοδικείο Μεσολογγίου,έως τις εισαγγελείς του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου, Διαφθοράς Ελένη Τουλουπάκη και Οικονομικού Εγκλήματος Μαριάννα Ψαρουδάκη, αλλά και την Γενική Γραμματεία Καταπολέμησης της Διαφθοράς), βρίσκεται καταγγελία για την επί σειρά ετών ελλιπή οικονομική διαχείριση των αρμοδίων του Σελίβειου Γηροκομείου Μεσολογγίου, με αποτέλεσμα να έχει ζημιωθεί το συγκεκριμένο ίδρυμα από πολλές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, έως και ποσό που ξεπερνά το ένα ή και ενάμισι εκατομμύριο!
Η συγκλονιστική υπόθεση, ίσως να μην απασχολούσε κανέναν, πέραν των άμεσα εμπλεκομένων, εάν το ίδρυμα δεν είχε μεγάλες ανάγκες για το έργο του, καθώς η οικονομική κρίση των τελευταίων ετών έχει περιορίσει την εισροή πόρων και ταυτόχρονα έχει αυξήσει τα κοινωνικά προβλήματα. Το γεγονός δε ότι επικεφαλής του Σελίβειου Γηροκομείου είναι ο (εκάστοτε) Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας,προκαλεί πρόσθετα ερωτήματα, αφού μόνο σπάνιο δεν είναι στους κόλπους της εκκλησίας να παρατηρούνται φαινόμενα αβελτηρίας (στην καλύτερη ερμηνεία) ή και κακοδιαχείρισης, ακόμη και διασπάθισης των περιουσιακών στοιχείων.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, καταγγέλλεται ότι η διοίκηση του Σελίβειου Γηροκομείου, δεν έχει εγείρει τις απαιτήσεις που δικαιούται, για την αξιοποίηση από ιδιώτες, ενός τεράστιου κτήματος, στην περιοχή, συνολικής έκτασης εξακοσίων στρεμμάτων, με πέντε χιλιάδες ελαιόδεντρα. Το ένα τέταρτο από το κτήμα αυτό ανήκει στο ίδρυμα και σύμφωνα με μετριοπαθείς υπολογισμούς, μόνο το κομμάτι ιδιοκτησίας του Σελίβειου, αποφέρει ετησίως σοδειά αξίας περίπου 100.000 ευρώ.
Η αρχική και μόνη συμφωνία που υπήρξε μεταξύ των δύο πλευρών (του Σελίβειου και των ιδιωτών) ήταν για μια πενταετία, από το 1977 έως το 1982. Έκτοτε το κτήμα αφέθηκε στις διαθέσεις των ιδιωτών, χωρίς οι διοικήσεις του Σελίβειου να κάνουν το παραμικρό για να διεκδικήσουν τα δικαιώματα της ιδιοκτησίας και να αποκομίσουν τα οφέλη, που αυτό έδινε και τα καρπώνονταν οι συγκεκριμένοι τρίτοι! Επί 35 χρόνια δηλαδή, οι αρμόδιοι του ιδρύματος ουδέποτε έθεσαν θέμα νέας συμφωνίας για το αμοιβαίο όφελος από τα εισοδήματα που απέφερε το κτήμα, ούτε αναζήτησαν οποιαδήποτε άλλο επωφελή συνεργασία στην ελεύθερη αγορά, ώστε να αξιοποιήσουν ένα σημαντικό περιουσιακό στοιχείο. Η εκμετάλλευση δηλαδή της έκτασης από τους ιδιώτες συνεχίστηκε χωρίς να πληρώνει κάποιο χρηματικό ποσό ως ενοίκιο στο Γηροκομείο, με τους διοικούντες του Ιδρύματος να μην μπαίνουν καν στον… κόπο να διεκδικήσουν κάτι.
Σύμφωνα με νομικούς κύκλους, η όλη υπόθεση μπορεί να οδηγήσει σε κακουργηματικού βαθμού κατηγορίες, αφού η ζημία ξεπερνά κατά πολύ το όριο των 150.000 ευρώ, που ορίζει ο νόμος γι’ αυτές τις πράξεις.
Επιπλέον και σύμφωνα με την καταγγελία, για την εκμετάλλευση του μεριδίου του Γηροκομείου από τους ιδιώτες, η απόφαση του 1977 από τη διοίκηση του Γηροκομείου, έπρεπε να εγκριθεί από το αρμόδιο υπουργείο Οικονομικών, κάτι που όμως ουδέποτε έγινε, όπως επισημαίνει πρόσφατη (υπ.Αρ. 73/2017) απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.
Η σχετική απραξία των διοικούντων το ίδρυμα μπαίνει πλέον στο μικροσκόπιο των αρχών, ενώ με βάση την καταγγελία ίσως να διερευνηθεί και αν υπήρξε κάποια άλλη συναλλαγή «κάτω από το τραπέζι» και η οποία “οδήγησε στην πλήρη απαξία των διοικούντων», όπως αναφέρεται.
Το Σελίβειο Γηροκομείο Μεσολογγίου ιδρύθηκε το 1964 με δωρεά των Σελίβου και Γιαïτση, οι οποίοι υπήρξαν επιφανείς Μεσολογγίτες αστοί. Με τα χρόνια, στους αρχικούς δωρητές προστέθηκαν κι άλλοι ευαισθητοποιημένοι από τα προβλήματα της τρίτης ηλικίας, οι οποίοι άφησαν κινητή και ακίνητη περιουσία ως κληροδοτήματα στο ίδρυμα. Αποτελεί σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα υπό τη διοικητική μορφή Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου (ΝΠΙΔ).
Συντηρείται και λειτουργεί από τις προσόδους της ακίνητης περιουσίας του, τις εισφορές των φιλοξενούμενων τροφίμων και τις επιχορηγήσεις του Υπουργείου Υγείας. Στόχος του γηροκομείου είναι η φροντίδα και φιλοξενία στους χώρους του ατόμων που δεν μπορούν να αυτοσυντηρηθούν για λόγους υγείας ή οικονομικούς.
Σημειωτέον ότι εκτός του Μητροπολίτη στη διοίκηση είναι μεταξύ άλλων και οι εκάστοτε πρόεδροι του ιατρικού και δικηγορικού συλλόγου της πόλης, ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου κ.α.
