Μετά τη φιέστα στις 5 Σεπτέμβρη που ο πρωθυπουργός εγκαινίασε την Ιόνια Οδό, κόβοντας την κορδέλα της ολοκλήρωσης του έργου αναφέροντας πως: «μεγάλα έργα, όπως οι οδικοί άξονες, αποτελούν τμήμα ενός “στρατηγικού σχεδίου” που στοχεύει να αλλάξει την εικόνα της χώρας». Μία νέα φιέστα στήθηκε στο Μεσολόγγι πριν λίγες μέρες με το ο Γενικό Γραμματέα του υπουργείου Υποδομών με θέμα τα «Σημαντικά έργα που θα συμβάλουν στην αναπτυξιακή πορεία της Αιτωλοακαρνανίας».
Το ζήτημα όμως είναι για ποιον θα αλλάξει η εικόνα. Οι μεγάλοι οδικοί άξονες φτιάχτηκαν για τις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων που θα δουν τα κέρδη τους να αυξάνονται από τη δραστική μείωση του χρόνου των οδικών μετακινήσεων και μεταφορών, με αποτέλεσμα να διακινούν πιο γρήγορα τα προϊόντα τους στις αγορές. Αυτούς αφορά η αλλαγή της εικόνας.
Ενώ οι τοπικοί, αγροτικοί, ακόμα και εθνικοί δρόμοι της περιοχής μας, που δεν εξυπηρετούν άμεσα τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, όμως αντίθετα εξυπηρετούν καθημερινές ανάγκες των εργατών, των αγροτών, των επαγγελματιών – αυτοαπασχολουμένων, των νέων και των γυναικών των λαϊκών οικογενειών, παραμένουν ασυντήρητοι, δεν επιλέγονται για κατασκευή και ανακατασκευή. Αυτούς δεν τους αφορά η αλλαγή της εικόνας.
Ακόμα και τη λαϊκή ανάγκη για ασφαλή και γρήγορη μαζική μετακίνηση μέσω των μεγάλων οδικών αξόνων την υποτάσσουν στο στόχο της κερδοφορίας των κατασκευαστικών εταιριών και εταιρειών παραχώρησης που θα εισπράξουν τεράστια ποσά από την εκμετάλλευση των διοδίων.
Αφού οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα της περιοχής θα συνεχίζουν να χαρατσώνονται βαριά αφού για τη μετακίνηση από την Αθήνα προς τα Γιάννενα θα πληρώνει για τα διόδια 37,25 ευρώ και άλλα τόσα να γυρίσει, δηλαδή πήγαινε – έλα 74,50€, που σημαίνει ότι για το λαό το έργο κινδυνεύει να γίνει απροσπέλαστο λόγω του υψηλού κόστους των διοδίων.
Ταυτόχρονα και ενώ η κυβέρνηση ετοιμάζεται να φέρει και νέα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα για το κλείσιμο της τρίτης αξιολόγησης μέσα από τέτοιου είδος φιέστες προσπαθεί να ενισχύσει την αυταπάτη ότι μπορούν να κερδίζουν και οι εργαζόμενοι και το κεφάλαιο, αναμασώντας το παραμύθι της κυβέρνησης περί “δίκαιης” ανάπτυξης.
Όσο για τις δεσμεύσεις του Γενικού Γραμματέα του υπουργείου Υποδομών, που αφορούν την ολοκλήρωση του οδικού άξονα Αμβρακία- Άκτιο και τις παρεμβάσεις στα υπάρχοντα δίκτυα του νομού, δεν έβγαλαν τσιμουδιά για τις εγκληματικές ευθύνες όλων των κυβερνήσεων διαχρονικά και της σημερινής για την κατάσταση που έχει περιέλθει η ολοκλήρωση του παραπάνω οδικού άξονα που έγινε το «σύγχρονο γεφύρι της Άρτας» που σύμφωνα με το αρχικό χρονοδιάγραμμα, έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί το 2013 και τώρα πάει για 2020 και βλέπουμε.
Επίσης δεν έβγαλαν άχνα για τις εγκληματικές ευθύνες που έχει η κυβέρνηση για την εγκατάλειψη του εθνικού δικτύου από το Αντίρριο μέχρι την Λευκάδα. Που πρόκειται για ένα οδικό δίκτυο που είναι χαραγμένο εδώ και 60 χρόνια, που δεν ανταποκρίνεται στις σημερινές ανάγκες, και ιδιαίτερα στο τμήμα Αμφιλοχία – Λευκάδα στο οποίο είναι συχνό φαινόμενο τα θανατηφόρα τροχαία όπως πριν λίγες μέρες που έχασαν την ζωή τους δύο νέα παιδία. Στο παραπάνω τμήμα του οδικού δικτύου που δικαιολογημένα ονομάζεται από τους κατοίκους της περιοχής ως “νέο πέταλο του Μαλιακού” έχουν συμβεί την τελευταία 10ετία σχεδόν 1.700 τροχαία ατυχήματα, όπου οι νεκροί έχουν φτάσει τους 35 και οι τραυματίες έχουν ξεπεράσει τους 220.
Όπως έχουμε επισημάνει και σε ερωτήσεις που κατέθεσε το ΚΚΕ στη Βουλή το παραπάνω οδικό δίκτυο καρμανιόλα έχει πολλές στροφές με μια μόνο λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, χωρίς να υπάρχει σε κανένα σημείο διαχωριστική νησίδα, με παντελή έλλειψη φωτισμού σε πολύ επικίνδυνα σημεία, ενώ έχουν φθαρεί και σε πολλά σημεία δε φαίνονται οι διαχωριστικές γραμμές ιδιαίτερα σε επικίνδυνες στροφές, όπου δεν υπάρχουν κιγκλιδώματα και οδηγούν στο γκρεμό.
Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα γνωρίζουν από την πείρα τους ότι τα λεγόμενα μεγάλα έργα που χρησιμοποίησαν στο παρελθόν οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και τώρα η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, ούτε ανάπτυξη προς όφελος του λαού εξασφάλισαν, ούτε την καπιταλιστική κρίση απέτρεψαν, ούτε τις διαφορές από περιοχή σε περιοχή εξάλειψαν. Η λύση βρίσκεται σήμερα στον αγώνα της εργατικής τάξης, σε κοινωνική συμμαχία με τα άλλα λαϊκά στρώματα, που θα αναμετριέται με τα σχέδια για την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων και την αντιλαϊκή πολιτική των κομμάτων τους, βάζοντας στο επίκεντρο της πάλης την ανάκτηση των απωλειών και την ικανοποίηση όλων των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.
Τ.Ε. ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ
