Το 2005 είναι μία χρονιά ορόσημο στην ιστορία του Τίτορμου. Ο Φώτης Κωστούλας ανέλαβε τις τύχες της ομάδας και όλα τα υπόλοιπα είναι πλέον… ιστορία. Ο μεγαλομέτοχος του Παναιτωλικού μιλά στο TitormosNet, σε μία συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης που θα συζητηθεί.

Μετά από 13 χρόνια στην ηγεσία του Παναιτωλικού, έχει «φάει» το ελληνικό ποδόσφαιρο «με το κουτάλι». Τον ρωτήσαμε για το παρελθόν, το παρόν, την ποδοσφαιρική επικαιρότητα, αλλά φυσικά, και για το μέλλον μα και τους στόχους τόσο του ιδίου όσο και της ομάδας. Τι μέλλει γενέσθαι με ενδεχόμενα έργα στο γήπεδο, τηλεοπτικά δικαιώματα, αναδιάρθρωση και πολλά ακόμα. Η συνέντευξη λόγω της έκτασής της θα δημοσιευτεί σε δύο μέρη, μεταξύ Παρασκευής και Σαββάτου.

Μία ακόμα σεζόν ξεκινά με εσάς στο «τιμόνι» του Παναιτωλικού, η 13η συνεχόμενη. Πείτε μας, πώς ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας από το εξωτερικό παίρνει την απόφαση να ασχοληθεί με μία ομάδα στην Ελλάδα, η οποία μάλιστα ήταν στα πρόθυρα της εξαφάνισης από τον ποδοσφαιρικό χάρτη;

 Οι λόγοι που με ώθησαν να ασχοληθώ με τον Παναιτωλικό, ήταν πολλοί και διάφοροι. Η αγάπη μου για την ομάδα, η πίστη μου ότι με τη βοήθεια μου θα κατάφερνε μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα να γίνει υγιής και να επιστρέψει εκεί όπου ανήκει. Στο ξεκίνημα της εμπλοκής μου με την ομάδα υπήρχε ένα χρηματοδοτικό κενό 400.000 ευρώ. Αποφάσισα τότε, λοιπόν, να αγοράσω όλο το πακέτο των μετοχών και να δημιουργήσω τις βάσεις και όλο εκείνο το οργανωτικό πλαίσιο που θα την οδηγούσε με ασφάλεια  στην ‘Α Εθνική. Πίστευα δε τότε ό,τι μετά τρία με τέσσερα χρόνια η παρουσία μου δεν θα ήταν απαραίτητη.

Ο Παναιτωλικός βρίσκεται τα τελευταία χρόνια  σε «πορεία σταθερότητας», με εγγυητή εσάς (συνεχόμενες παρουσίες στη Superleague, υποδομές, ακαδημίες). Κοιτώντας πίσω, ποια ήταν η δυσκολότερη στιγμή-πρόκληση που αντιμετωπίσατε αναλαμβάνοντας τα ηνία του συλλόγου;

Στην αρχή οι δυσκολίες ήταν πολλές. Ο σύλλογος ήταν ανύπαρκτος οργανωτικά. Υπήρχαν ελάχιστα δελτία ποδοσφαιριστών. Δεν υπήρχε ούτε χλοοτάπητας ούτε καν αποδυτήρια σε κόσμια κατάσταση στο γήπεδο, πόσο μάλλον προπονητής και τεχνικό team. Και όλα αυτά έπρεπε να αντιμετωπιστούν σε ένα διάστημα ενάμισι μήνα. Όλα αυτά με σωστό προγραμματισμό επιλύθηκαν και η ομάδα απέκτησε ένα νέο πρόσωπο σε όλα τα επίπεδα.

Έχετε επαναλάβει αρκετές φορές ότι είστε έτοιμος να αποχωρήσετε από τον Παναιτωλικό, εφόσον βρεθεί ο κατάλληλος για να συνεχίσει το έργο σας. Αυτή η ανάγκη προέκυψε λόγω των συνθηκών που διαμορφώθηκαν κατά την πορεία σας ως διοικητικός ηγέτης και μεγαλομέτοχος του Παναιτωλικού ή πρόκειται για κάτι που είχατε στόχο στον αρχικό σας σχεδιασμό  (να ασχοληθείτε δηλαδή προσωρινά με τον σύλλογο);

 Όπως σας προείπα, ο αρχικός σχεδιασμός ήταν να παραμείνω στο τιμόνι της ομάδας για τρία – τέσσερα χρόνια. Αυτό στην πορεία άλλαξε όπως ξέρετε και ο χρόνος παραμονής μου μεγάλωσε. Πάντα όμως υπήρχε στο πίσω μέρος του μυαλού μου η αναγκαιότητα  μιας διάδοχης κατάστασης, αξιόπιστης που θα πληρούσε όλους τους όρους ώστε η ομάδα να διατηρήσει ότι είχε ήδη κατακτήσει.

Ισχύει ακόμη η επιθυμία σας για απεμπλοκή από τον Παναιτωλικό και αν ναι, οι συγκυρίες το καθιστούν εφικτό αυτή τη χρονική στιγμή;

 Έχουν γίνει κατά καιρούς πολλές συζητήσεις, έχουν εμφανιστεί κάποιοι ενδιαφερόμενοι, αλλά τελικά δεν προχώρησε καμιά και αυτό δεν έχει αλλάξει ούτε τώρα που μιλάμε.

 Μία απορία που «βασανίζει» τον κόσμο που βλέπει όλα αυτά που έχετε δημιουργήσει και θα μείνουν στην πόλη του Αγρινίου  (γήπεδο, προπονητικό κέντρο) αλλά και όσα δε θα μείνουν (παίκτες π.χ.): Ποιο είναι το κόστος όλων αυτών των υποδομών αλλά και γενικότερα το κόστος της εμπλοκής σας με τον Παναιτωλικό, για να τον φτάσετε, εκεί που είναι σήμερα, με πρόχειρους υπολογισμούς;

 Δεν θα ήθελα να υπεισέλθω σε λεπτομέρειες, οι οποίες σίγουρα ενδιαφέρουν τον κόσμο. Αλλά είναι πολλά τα λεφτά, πολύ περισσότερα από ότι μπορεί να φανταστεί κάποιος. Αν σκεφτείτε ότι τα πρώτα χρόνια οι ανάγκες για την ομάδα ήταν 3-4 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο και τα τελευταία χρόνια 1-1,5 εκατομμύρια, μπορείτε να κάνετε τους υπολογισμούς σας.

 Στα του φετινού Πρωταθλήματος. Η ομάδα πέρασε από «χίλια κύματα» το καλοκαίρι, μέχρι να επέλθει συμφωνία με την ΕΡΤ. Εν τέλει, ο Παναιτωλικός είναι κερδισμένος ή χαμένος από όλο αυτό; Τέλος, η συμφωνία για αναδιάρθρωση σας βρίσκει σύμφωνο; Το 3-1 και το μπαράζ για τις ομάδες που θα υποβιβαστούν;

 Ακούστε, αν ξεκινούσε η σεζόν χωρίς συμβόλαιο από κάποια εταιρεία (σ.σ: τηλεοπτικό πάροχο) που θα εξασφάλιζε τουλάχιστον 1,5 εκατομμύρια ευρώ έσοδα, η χρονιά θα ήταν πολύ δύσκολη και όχι μόνο για τον Παναιτωλικό, αλλά και για τις υπόλοιπες ομάδες που δεν είχαν υπογράψει για τα τηλεοπτικά δικαιώματα. Είμαι σίγουρος ότι χωρίς τη λύση που έδωσε η ΕΡΤ, δε θα ξεκινούσε το πρωτάθλημα, γιατί ήμασταν αποφασισμένοι για αυτό. Θα υπήρχε μεγάλη αδικία και ο ανταγωνισμός θα ήταν άνισος απέναντι στις ομάδες που ήδη είχαν υπογράψει με τη NOVA. Υπογράψαμε τη συμφωνία αυτή, η οποία θα επιφέρει βεβαίως τη μείωση των ομάδων, γιατί αλλιώς η ομάδα δεν θα είχε συμβόλαιο. Δε την θεωρώ την καλύτερη λύση, αλλά αυτή ήταν η πραγματικότητα.

Πώς θα χαρακτηρίζατε την εικόνα της Superleague φέτος; Έχουν επιστρέψει ομάδες με δυναμική όπως ο Ο.Φ.Η και ο Άρης, το θέαμα τις πρώτες αγωνιστικές είναι ενθαρρυντικό ενώ και τα στατιστικά «δείχνουν» μία κάποια άνοδο στις γενικές πωλήσεις εισιτηρίων. Υπάρχει ελπίδα να δούμε ένα «καλύτερο αύριο» στο χιλιοβασανισμένο αυτό προϊόν;

 Είμαστε ακόμη στην αρχή. Είδαμε μερικούς καλούς αγώνες και μεγαλύτερο ανταγωνισμό, αλλά τα μεγάλα προβλήματα δεν έχουν εκλείψει. Το μεγάλο πρόβλημα είναι οι «μεγάλες ομάδες». Οι οποίες όταν κάποτε αποδεχθούν τους όρους για υγιή ανταγωνισμό, τότε θα πούμε ότι ξεπερνάμε τα προβλήματα. Όσο υπάρχει αυτή η νοοτροπία στους επικεφαλείς των «μεγάλων», τα προβλήματα θα κρύβονται «κάτω από το χαλί» και επανεμφανίζονται συνεχώς. Το να  δούμε ένα καλύτερο αύριο θα το δούμε, αλλά μάλλον δεν θα είναι αύριο, θα  είναι μεθαύριο, παραμεθαύριο και βλέπουμε…

Γ

 Πώς βλέπετε το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα γενικότερα; Θεωρείτε ότι υπάρχει προοπτική το ελληνικό πρωτάθλημα να γίνει ανταγωνιστικό (και σε ευρωπαϊκό επίπεδο) και κυρίως υγιές;

  Δυνατότητες θεωρώ ότι υπάρχουν. Πολλές είναι οι ομάδες που προσπαθούν να αποκτήσουν ένα καλό επίπεδο και να γίνουν ανταγωνιστικές τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη. Αλλά και αυτό έχει σχέση με την προηγούμενη απάντηση μου, με το πως βλέπουν οι «μεγάλες» ομάδες το ποδόσφαιρο και όχι οι «μικρομεσαίες». Θεωρώ δε ότι τα βήματα που γίνονται από τους υπεύθυνους είναι πολύ διστακτικά και δεν μου επιτρέπουν να αισιοδοξώ για καλύτερο ποδόσφαιρο στο άμεσο μέλλον.

 Πώς βλέπετε την πρόταση του κ. Βασιλειάδη για 12 ομάδες στην πρώτη κατηγορία μελλοντικά;

 Η απάντηση εδώ είναι ξεκάθαρη. Εμείς από την αρχή λέγαμε ότι οι 16 ομάδες είναι καλές για το ελληνικό ποδόσφαιρο, λόγω της γεωγραφικής ιδιομορφίας της χώρας μιας και υπάρχουν πολλά νησιά και δυσκολίες στη μετακίνηση αλλά και λόγω των μεγάλων αστικών κέντρων όπως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη. Θα έπρεπε, λοιπόν, οι ομάδες να μην είναι συγκεντρωμένες σε δύο – τρία σημεία μόνο. Οι 16 ομάδες λοιπόν είναι πολύ καλές, ίσως και 18, ώστε να εκπροσωπούνται γεωγραφικά περισσότεροι νομοί. Υποχρεωθήκαμε  όμως και από τον Υπουργό, κ. Βασιλειάδη και από τις καταστάσεις που εμείς οι ίδιοι δημιουργήσαμε -μην το ξεχνάμε αυτό- να μειωθούμε σταδιακά στις 12, προκειμένου να μη διαλυθεί  τελείως το ποδόσφαιρο και παραμείνουν έξι – επτά ομάδες, ημέτεροι των μεγάλων ομάδων. Ελπίζω όταν βελτιωθούν τα οικονομικά να επιστρέψουμε στις 16 και να εκπροσωπείται όλη η Ελλάδα.

Τηρήσατε ακόμη μια δέσμευσή σας και πλέον βλέπουμε και στέγαστρο στο πέταλο και oοθόνη matrix στο γήπεδο. Το τελευταίο διάστημα ακούγονται “ψίθυροι” για νέες παρεμβάσεις. Υπάρχει περίπτωση να δούμε νέα έργα ή κάποια επέκταση στο γήπεδο;

 Γίνονται ορισμένες προσπάθειες είναι αλήθεια. Στοχεύουμε να διεκδικήσουμε κάποια προγράμματα κάτι που δεν κάναμε ποτέ μέχρι τώρα, τα οποία ξέρουμε ότι υπάρχουν, για να ολοκληρώσουμε το γήπεδο. Για να γίνει ακόμη πιο λειτουργικό, πιο καλαίσθητο και να αυξηθεί ο αριθμός θέσεων, με την ελπίδα ότι κάποτε θα πάμε στην Ευρώπη. Υπάρχει κάποιος σχεδιασμός ώστε να καλυφθούν κάποια έξοδα, θα καταθέσουμε προτάσεις για ένταξη σε προγράμματα, αλλά  είναι πολύ νωρίς για να ανακοινωθεί κάτι συγκεκριμένο. Αν αυτές οι παρεμβάσεις υλοποιηθούν το γήπεδο θα τελειοποιηθεί και θα το απολαμβάνουν οι φίλαθλοι.

Τα τελευταία χρόνια όμως ο φίλαθλος κόσμος του Αγρινίου έχει απομακρυνθεί από το γήπεδο σε σημαντικό βαθμό. Ενώ βλέπουμε ότι η Π.Α.Ε κάνει «άνοιγμα» στον κόσμο με φθηνά διαρκείας, και παράλληλα ο Παναιτωλικός σταθερά «φιγουράρει» στην πρώτη εξάδα στις πωλήσεις εισιτηρίων, δεν υπάρχει η ανάλογη ανταπόκριση. Πώς το αξιολογείτε και τι «φταίει» και έχει μειωθεί η προσέλευση του κόσμου κατά τη γνώμη σας;

Το να περιμένεις τριάντα τόσα χρόνια να βρεθείς στη Superleague, να δεις από κοντά τις «μεγάλες» ομάδες στο γήπεδο της πόλης σου, δημιούργησε μια συσσωρευμένη επιθυμία του φίλαθλου κοινού. Αυτό όμως. μερικά χρόνια μετά βλέπουμε ότι εκτονώθηκε και όχι μόνο στον Παναιτωλικό, αλλά και σε άλλες ομάδες, με λιγότερα εισιτήρια ακόμη. Ο κορεσμός λοιπόν, σε συνάρτηση με την οικονομική κρίση και την κατάσταση του ελληνικού ποδοσφαίρου που ο κόσμος τη βιώνει, έχουν φέρει αυτό το αποτέλεσμα. Ίσως τελικά αυτός να είναι ο «πιστός» κόσμος του Παναιτωλικού 2- 3 χιλιάδες άτομα, γιατί αν και ρίξαμε τις τιμές αισθητά, αυτή είναι η δυναμική της ομάδας αυτή τη στιγμή…

TitormosNet.com