Οι ταπεινώσεις, οι περιφρονήσεις, οι περιθωριοποιήσεις, οι οποίες συμβαίνουν στην χώραν μας, δεν έχουν τέλος και δεν έχουν «numerum clauses» δραστών.
Οι τούρκοι αλωνίζουν επί έτη τον θαλάσσιον και εναέριον χώρον του Αιγαίου Πελάγους και δεν έχομεν την τόλμην να τους υποδείξομεν ότι παραβιάζουν αισχρώς τα όριά μας και τους Διεθνείς κανόνες. Εκδίδομεν κάθε φοράν κάποιαν ανακοίνωση, χαμηλοτάτων τόνων και αυτό είναι όλον. Έτσι τους αφήσαμεν και απέκτησαν ήδη την ψευδαίσθηση ότι το Αιγαίον Πέλαγος είναι κατά το ήμισυ δικό τους και η Ελλάδα πρέπει να το αποδεχθεί και να υποχωρήσει άρδην. Το ότι προσπαθούμεν να εύρομεν τρόπους συνεννοήσεως, τα γνωστά και αποτυχημένα «Μέτρα οικοδομήσεως εμπιστοσύνης», είναι η αφορμή, αυτοί να δρούν υπούλως και εμείς να κοιμώμεθα.
Τις τελευταίες ημέρες έχουν συμβεί δύο δραματικά και ταπεινωτικά για την Ελλάδα συμβάντα. Το πρώτον με την απόπειραν εμβολισμού λιμενικού σκάφους μας και το δεύτερον και χείριστον με την σύλληψη δύο στρατιωτών που υπερασπιζόταν τα σύνορά μας στο Έβρον. Ερωτώ για να μάθω. Υπάρχουν συρματοπλέγματα διαχωρισμού ή είναι ελεύθερα στους πάντες; Άλλον απαράδεκτον σε βάρος μας είναι οι αυθαίρετες δεσμεύσεις θαλασσίων ζωνών. Είχαμεν προτείνει από τις 3 Οκτωβρίου 2017 να δεσμεύσει η Ελλάδα για ένα χρόνον όλον το Αιγαίον Πέλαγος. Καμμία μέριμνα. Και νοτίως της Κρήτης όπου υπάρχουν χώροι υδρογονανθράκων. Και η Κύπρος το ίδιον. Αν είχε συμβεί αυτό δεν θα έδιωχναν οι τούρκοι το γεωτρύπανον, πράξη ταπεινώσεως για την διεθνή Κοινότητα. Ως κατακτητές της Κύπρου δεν έχουν απολύτως κανένα έννομον συμφέρον στην ΑΟΖ του Νησιού. Και όμως επιβάλλονται. Ντροπή στους υπευθύνους.
Πέραν της τουρκίας η Ελλάδα βάλλεται ταπεινωτικώς από τους σκοπιανούς και από τους αλβανούς και εμείς, φροντίζομεν τα πάντα δι΄ αυτούς σε βαθμόν δουλικόν!! Για το όνομα οι σκοπιανοί έπρεπε να έτρεχαν ως έχοντες τερεβινθέλαιον στον νώτον και όχι όλον το βάρος να το έχομεν αναλάβει εμείς οικειοθελώς και όχι με εντολην των σκοπιανών!!! Τους προσφέρομεν τα πάντα «στο πιάτον»! Για ποίον λόγον;; Μπορείτε να ενημερώσετε τον Λαόν τώρα και όχι μεθαύριον, στις εκλογές, όπου κάθε λέξη υποψηφίου είναι ένας λόφος ψέμματα. Η συμπεριφορά τους παντού αλλά και ιδίως στην Μελβούρνην είναι πλήγμα ταπεινωτικόν για την Ελλάδα σε διεθνές επίπεδον. Πως το αντιμετώπισαν οι δικοί μας και ο φιλοσκοπιανός Νίμιτς;
Οι ανοχές εκ μέρους των υπευθύνων, επικινδύνων ενεργειών σε βάρος της Ελλάδος, μέχρι που θα φτάσουν; Αν οι κυβερνώντες τα ανέχονται, ο Λαός σύμπας αντιθέτως αισθάνεται ηθικώς ποδοπατημένος, αμαυρωμένος, ταπεινωμένος, ραβδισμένος εις αμφοτέρας τας παρειάς. Πως θα ανακτήσει την ήδη θολοθείσαν αίγλην, η οποία περίλαμπρος τον εκάλυπτεν επί χιλιάδες έτη μέχρι σήμερον;;
Μιχαήλ Στρατουδάκης
