Χωρίς να… πει την λέξη κορονοϊός, ο Σωτήρης Τσιόδρας ήταν συγκινητικός στην τελευταία του, ιστορική ενημέρωση για τον “αόρατο εφιάλτη”. Το φινάλε με Ελύτη, τα μηνύματα στους Έλληνες και ο απολογισμός ενός επιστήμονα που έγινε “σταρ” ενώ ο ίδιος δεν θέλει να λογίζεται ούτε καν ως πρότυπο.

Σήμερα, Τρίτη 26.05.2020, γράφτηκε ένα κεφάλαιο ιστορίας, στην Ελλάδα του κορονοϊού, καθώς ο Σωτήρης Τσιόδρας ενημέρωσε για τελευταία φορά ζωντανά σχετικά με την πορεία του ιού (σ.σ. μέχρι 31/05 θα υπάρχει γραπτή ενημέρωση κι αν όλα πάνε καλά, μια φορά την εβδομάδα από τον Ιούνιο).

Όπως είπε κι ο κ. Χαρδαλιάς “αν μας ξαναδείτε να κάνουμε ενημέρωση ζωντανά, αυτό θα σημαίνει πως τα πράγματα δεν θα έχουν πάει καλά”. Έτσι… καλώς εχόντων των πραγμάτων, σήμερα ο Σωτήρης Τσιόδρας στάθηκε για τελευταία φορά απέναντί μας και ήταν συγκινητικός.

Ο Τσιόδρας και ο “εθχρός” του οποίου το… όνομα δεν είπε καν

“Από την 1η Φεβρουαρίου, που ο υπουργός Υγείας, Βασίλης Κικίλιας, μου έκανε την τιμή και με όρισε εκπρόσωπο του υπουργείου Υγείας για τον νέο κορονοϊό, ξεκίνησα μαζί με το επιστημονικό μου έργο και την ενημέρωση της ελληνικής κοινωνίας για τις εξελίξεις που αφορούν την πανδημία”, είπε αρχικά.

Και συνέχισε: “Όπως με έμαθαν οι δάσκαλοί μου κι εμένα, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, παρέμεινα μαθητής περισσότερο παρά καθηγητής. Σε μια κατάσταση με συνεχείς αβεβαιότητες, τις οποίες κατά καιρούς σας παρουσίασα. Κάποιοι μίλησαν για αντιφάσεις, χωρίς να παρακολουθούν τις διεθνείς επιστημονικές εξελίξεις. Χωρίς να γνωρίζουν τα πραγματικά δεδομένα. Χωρίς να χρησιμοποιήσουν επιστημονικά επιχειρήματα.

Προσπάθησα να μην εμπλακώ σε τέτοιο διάλογο. Δεν ήθελα να δώσω αφορμές για αναπαραγωγή του μη επιστημονικού λόγου. Σε μοναδικές στιγμές της ιστορίας, ίσως στη δυσκολότερη στιγμή μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, πολύ εύκολα μπόρεσαν και αναμείχθηκαν το ψέμα με την αλήθεια. Για να αναπαραχθεί το ψέμα ως αλήθεια. Το παρανοϊκό να παρουσιαστεί ως λογικό. Τέτοιες συμπεριφορές δεν βοήθησαν, ούτε βοηθούν.

Ο σύγχρονος κόσμος κλήθηκε ενωμένος να αντιμετωπίσει την απειλή με δύσκολους όρους. Σε μια χρονική συνέχεια, που η επιστημονική ιστορία που αφορά το νέο ιό μετατράπηκε σε πολιτική ιστορία. Στην προσπάθεια επανόδου των κοινωνιών στην κανονικότητα. Σε αυτή την περίοδο βρήκε πρόσφορο έδαφος η έννοια του κοινωνικού τέλους του απαγορευτικού, έναντι του επιστημονικού και με κανόνες. Η επιστήμη όμως παραμένει πιστή στους κανόνες και θα συνεχίσει να βρίσκεται κοντά στην Πολιτεία όταν ζητείται.

Συγκινητικός Τσιόδρας… ξορκίζει τον κορονοϊό

Ο καθηγητής λοιμωξιολογίας συνέχισε: “Με μόνο εφόδιο την ειλικρίνεια και την προσπάθεια να αναλύσω επιστημονικά τα δεδομένα, και με τη βοήθεια μιας επιτροπής 26 εμπειρογνωμόνων, στην οποία συμμετέχω υπό τον ΓΓ Δημόσιας Υγείας, τον κ. Πρεζεράκο, καθώς και τη στήριξη και τη συμβολή της ηγεσίας του υπ. Υγείας, τους υπουργούς Κικίλια και Κοντοζαμάνη, καθώς βέβαια και την ανεκτίμητη βοήθεια από την Πολιτική Προστασία και τον υπουργό κύριο Χαρδαλιά, προσπάθησα επί 4 μήνες να δίνω χρήσιμες πληροφορίες. Να απαντώ στα ερωτήματα που έθεταν οι συμπολίτες μας μέσω των δημοσιογράφων. Και κάποιες φορές να εμψυχώνω μια κοινωνία που αγωνιούσε.

Επανέλαβα πολλές φορές αυτό που είναι το μοναδικό δεδομένο στην επιστήμη. Η αβεβαιότητα. Η εντιμότητα του να πει κανείς “δεν γνωρίζω”. Όλο αυτό τον καιρό δεν αισθάνθηκα κάτι διαφορετικό από όλους σας.

Απλά ένας άνθρωπος απευθυνόμενος σε συνανθρώπους τους. Ένας άνθρωπος με αδυναμίες. Ένας άνθρωπος που φυσικά και δεν πρέπει να προβάλλεται σαν πρότυπο. Αναπάντεχα και απροσδόκητα βρέθηκα κοντά σας, τόσο κοντά σας μέσω του τηλεοπτικού φακού και εν μέσω απαγορευτικού. Και αισθάνθηκα κοντά σας κι ας μην επικοινωνούσαμε με φυσικό τρόπο. Η επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων είναι πνευματικό εφόδιο. Και μια παρηγοριά στο μυστικό πόλεμο με το άγνωστο. Με τον ίδιο το χειρότερο εχθρό μας. Που τον αγκαλιάσαμε με έναν παράξενο τρόπο. Που τον τιμούσαμε, σε εισαγωγικά, αναφέροντας ενοχλητικά νούμερα και στατιστικές.

Στην πατρίδα μας, παρά τις απώλειες, επιτρέψτε μου να πω και να επαναλάβω. Δεν είχε τον τελευταίο λόγο. Και γι’ αυτό δεν του κάνω τη χάρη να ξανααναφερθώ σ’ αυτόν. Η ζωή θα συνεχίσει να νικά.

Το lockdown και το δημόσιο ευχαριστώ Τσιόδρα σε όλους

“Η πιο δύσκολη περίοδος ήταν αυτή του lockdown. Γενναία και επιβεβλημένη εισήγηση των επιστημόνων και εισήγηση της Πολιτείας. Αλλά αφού τηρήθηκε αποτέλεσε και απόφαση όλων μας. Των απλών ανθρώπων που έμειναν σπίτι να προστατεύσουν τους γονείς, τους παππούδες, τις γιαγιάδες μας, τους ηλικιωμένους, τις ευπαθείς ομάδες.

Των γονιών που έμειναν σπίτι με τα παιδιά τους αγωνιώντας για το εργασιακό τους μέλλον. Των συμπολιτών μας που δεν έμειναν σπίτι γιατί έπρεπε να εργαστούν αυτό το διάστημα για όλους μας. Των αφανών ηρώων στα νοσοκομεία και την κοινότητα. Αντέξαμε, όλοι μαζί σ’ αυτή την πρώτη φάση περιορίσαμε τη μετάδοση του ιού.

Συγχαρητήρια σε όλους σας. Τέσσερις μήνες μετά επιστρέφουμε σταδιακά στην κανονικότητα

Η επιστήμη κάνει παγκοσμίως ό, τι μπορεί σε ένα εξαντλητικό αγώνα δρόμου, να βρει αποτελεσματικές θεραπείες.

Σε αυτό τον αγώνα δρόμου φυσικά και ως επιστήμονας θα παραμείνω κοντά σας. Θα βοηθήσω τις επόμενες εβδομάδες, όπως έκανα τόσο καιρό, τον υπουργό και την Επιτροπή σε θέματα που σχετίζονται με τον νέο ιό και σταδιακά θα ασχοληθώ κι εγώ με θέματα που αφορούν τους αγαπημένους μου ασθενείς, τους φοιτητές μου στο Πανεπιστήμιο που τους είδα χθες.

Θέλω κι εγώ σταδιακά να επιστρέψω και στα υπόλοιπα καθήκοντα. Είναι τώρα η ώρα, μιας και η επιδημιολογική μας εικόνα είναι καλή, τόσο καλή χάρη σε όλους σας και δε χρειάζεται η τακτική ενημέρωση.

Φινάλε με… Ελύτη

Ας ελπίσουμε ότι η συμπεριφορά μας θα παραμείνει καλή. Κι ας ευχηθούμε, τηρώντας τα μέτρα, να μη χρειαστεί να επανέλθουμε σε έκτακτες, τηλεοπτικές ενημερώσεις.

Ελπίζω όλοι μαζί να συνεχίσουμε να τα καταφέρνουμε. Φτάσαμε με πολύ κόπο, πολύ μακριά για να επιτρέψουμε οποιοδήποτε πισωγύρισμα

Εγώ θα κρατήσω την αγάπη σας που εισέπραξα αυτό τον καιρό και θα ήθελα να με συνοδεύουν οι ευχές σας, όπως αυτή που έλαβα από ένα σωματείο παιδιών με ειδικές δεξιότητες, που μου διεμήνυσαν πως οι άγγελοι στη γη απ’ το δικό τους μετερίζι μας σκέπτονται. Όχι εμένα, όλους μας. Θα ήθελα να τελειώσω αυτή την ενημέρωση με ένα απόσπασμα από τον Οδυσσέα Ελύτη.

“Μπορώ να γίνω ευτυχισμένος με τα πιο απλά πράγματα. Και με τα πιο μικρά. Με τα καθημερινότερα των καθημερινών. Μου φτάνει που οι εβδομάδες έχουν Κυριακές. Μου φτάνει που μ’ αγαπάνε τέσσερις άνθρωποι. Πολύ. Μου φτάνει που αγαπάω τέσσερις ανθρώπους. Πολύ. Που δε φοβάμαι να θυμάμαι, που δε με νοιάζει να με θυμούνται. Που μπορώ και κλαίω ακόμα. Και που τραγουδάω, μερικές φορές. Που υπάρχουν μουσικές που με συναρπάζουν, και ευωδιές που με γοητεύουν. Σας ευχαριστώ για όλα”, είπε κλείνοντας ο Σωτήρης Τσιόδρας.

newsit.gr