Ο Σίσυφος υπομένει την αιώνια καταδίκη του, να κουβαλάει έναν βράχο μέχρι την κορυφή ενός βουνού, όπου ο βράχος κατρακυλά πάντοτε προς τα κάτω, αναγκάζοντάς τον να ξεκινάει την ανάβασή του πάλι από την αρχή. Το ατελείωτο αυτό μαρτύριο έγινε σύμβολο της άνευ νοήματος επανάληψης, η οποία καταλήγει στην απόλυτη ματαιότητα· και ο Σίσυφος, έγινε το υπόδειγμα του ανθρώπου δίχως προοπτική. Θέτοντας έτσι το ερώτημα του κατά πόσο μπορεί ένας άνθρωπος να υπομένει το όποιο δυσχερές του παρόν, όταν δεν ελπίζει σε ένα καλύτερο μέλλον· πόσο μάλλον, όταν το παρόν του είναι κυριολεκτικά μαρτυρικό. Παρόλα αυτά, ο Σίσυφος, υπομένει, όπως υπομένει και ο καθημερινός άνθρωπος, ο εργάτης τού σήμερα· ο οποίος, όπως γράφει και ο Αλμπέρ Καμύ στο δοκίμιο Ο μύθος τού Σίσυφου, «εργάζεται κάθε μέρα τής ζωής του στην ίδια δουλειά και αυτό το πεπρωμένο, δεν είναι λιγότερο παράλογο απ’ του Σίσυφου»..

Ο Κωνσταντίνος Λίχνος γεννήθηκε στον Αστακό Αιτωλ/νίας και αποφοίτησε «Μηχανικός Πληροφορικής & Επικοινωνιών». Είναι επαγγελματικό στέλεχος των εκδόσεων «Γράφημα», Αντιπρόεδρος του Φιλολογικού Ομίλου Ελλάδος, Συντάκτης πεζογραφίας, δοκιμίων και ποίησης στο τριμηνιαίο έντυπο περιοδικό «Λογοτεχνικό Δελτίο». Είναι μέλος των συντακτικών επιτροπών των τετραμηνιαίων εφημερίδων «Κριτική» και «Ζητήματα μαρξισμού», καθώς και του εξαμηνιαίου έντυπου περιοδικού «η Σπορά». Έργα του έχουν διακριθεί σε πολυάριθμους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς, ενώ δοκίμια και διηγήματά του συμπεριλήφθη-καν σε ανθολογίες, από τους εκδοτικούς οίκους, «Σύγχρονη Εποχή», «Άπαρσις», «Κέφαλος», «Διάνοια» και

«Γράφημα». Τον Σεπτέμβρη τού 2021 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά του «www.dialogos.gr» από τις εκδόσεις «Κέφαλος». Τον Αύγουστο του 2022 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Γράφημα», και υπό την αιγίδα τού Φιλολογικού Ομίλου Ελλάδος, η συλλογή διηγημάτων του «Αδιέξοδοι καιροί», ενώ τον Οκτώβρη τού ίδιου έτους κυκλοφόρησε υπό την αιγίδα τής ΚΕΔΗΞ (εκδόσεις «Άπαρσις») το παραμύθι «Ανοσοήρωες εναντίον Μικροβλαβερούληδων» (που τιμήθηκε με το βραβείο «Κοινωνικής προσφοράς»). Το 2023 κυκλοφόρησε η νουβέλα του με τίτλο «Διάστρεμμα» και το φιλοσοφικό δοκίμιο με τίτλο «Μετανεωτερικότητα και ρεαλισμός» (εκδόσεις «Γράφημα»). Συμμετείχε στις συλλογικές εκδόσεις ποίησης, τεχνοτροπίας δομημένου ρεαλισμού, «Βαρδάρης», «Δώδεκα ώρες στον ήλιο. Μακρόνησος, 1947-1957», «Άφησέ με νἂρθω μαζί σου: στο κατώφλι τής φυματίωσης. Σανατόριο «Σωτηρία», 1902-1930», «Έξι χρόνια αρκετά, δε θα γίνουνε εφτά: Πολυτεχνείο 1973» και «Μάνα, κι αν έρθουν οι φίλοι μου – ριζίτικα της Κρήτης». Επίσης, συμμετείχε στους συλλογικούς τόμους πεζογραφίας «Κάποτε στην Ελλάδα» και «Πατησίων & Βερανζέρου γωνία: Αθήνα, 1960-1970», καθώς, και στον συλλογικό τόμο επιστημονικών δοκιμίων «Σώμα γυμνό», με θέμα την ποίηση και την ποιητική στο έργο τής Χλόης Κουτσουμπέλη. Για το σύνολο των διακρίσεων, το έργο και την ενεργή του παρουσία στα γράμματα, στη διανόηση και στη σύγχρονη πνευματική δραστηριότητα, το «Λογοτεχνικό Περιοδικό τής Κεφαλλονιάς» τού απένειμε το ειδικό «Βραβείο Πεζογραφίας Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης»