Στις 11 Οκτωβρίου 2014 έφυγε ο  Αθανάσιος Παλιούρας, ομότιμος καθηγητής Βυζαντινής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων αφήνοντας μεγάλο κενό. 11 χρόνια μετά φαίνεται πως η μνήμη του “βυθίστηκε ” όπως και το βυζαντινό μνημείο της Αγίας Τριάδας αφού κανείς δεν το θυμήθηκε και κανείς δεν ανέλαβε κάποια πρωτοβουλία για την αναστήλωση του μνημείου.

Ο Αθανάσιος Παλιούρας προσέφερε πολλά στο Αγρίνιο και όπως είχε πεί παλαιότερα και ο Μητροπολίτης: «Η προσωπικότητα του Αθανασίου Παλιούρα ομοιάζει με ένα ψηφιδωτό, το οποίο συνδυάζει πολλές ψηφίδες, αφού οι μεγάλες προσωπικότητες συνδέουν πολλές ιδιότητες στη ζωή τους, τις οποίες υπηρετούν με έναν μοναδικό και ανυπέρβλητο τρόπο», ανέφερε χαρακτηριστικά και συνέχισε λέγοντας: «Ο μακαριστός Αθανάσιος Παλιούρας υπήρξε πρότυπο διδασκάλου, με την βαθύτερη έννοια του όρου, υπόδειγμα συναδέλφου, επιστήμονος, συζύγου και πατέρα. Ήταν ο μπροστάρης που άνοιγε δρόμους και δεν συμβιβαζόταν με το μέτριο, αλλά πάντοτε αναζητούσε και λαχταρούσε το τέλειο. Ήταν εκείνος που κοπίαζε με το πνεύμα του, με τη γραφίδα του και με το χέρι του. Εκείνος που σε όλα τα επίπεδα, είτε μέσα στην τάξη, είτε μέσα στην οικογένεια, είτε μέσα στο γραφείο του, είτε μέσα στην Εκκλησία δίδασκε  με το μοναδικό και απαράμιλλο ήθος του».

Ως  Καθηγητής της Βυζαντινής Αρχαιολογίας ασχολήθηκε με το «ωραίο», με το κάλος της εκκλησιαστικής τέχνης, την ναοδομία, την εικονογραφία, την ανακαίνιση των Ναών, αλλά και με τον θάνατο, αφού ανέσκαψε Ναούς και Σπήλαια, όπως την Εγκλείστρα του Σπηλαίου του Αγίου Νικολάου της Βαράσοβας. Όλο αυτό το έργο το κατέγραψε με επιστημονικό τρόπο σε βιβλία και προέβαλε τον πολιτιστικό πλούτο της Αιτωλοακαρνανίας. Επίσης έδωσε μεγάλο αγώνα για τα πανεπιστημιακά τμήματα του Αγρινίου και πιθανόν αν ήταν ακόμη εν ζωή να είχε καταφέρει περισσότερα και για αυτά!