Η Έλενα Παπαρίζου, με βεβαιότητα, δεν διανύει μία εύκολη περίοδο στη ζωή της αφού νοσηλεύεται στο νοσοκομείο. Ωστόσο, η τραγουδίστρια έχει αποδείξει ότι είναι μαχήτρια και γεννημένη να βλέπει το ουράνιο τόξο μετά την καταιγίδα.
Η κριτής του Voice έχει μιλήσει, ανοιχτά, για τις μάχες που έχει δώσει στέλνοντας μηνύματα αισιοδοξίας.
Η φάση της κατάθλιψης
«Είχα σκεφτεί να σταματήσω το τραγούδι, τότε που είχα πάθει κατάθλιψη, όταν είχα χωρίσει κιόλας. Εκεί υπήρξε η σκέψη αλλά το πρόβλημα ήμουν εγώ. Σκέτο εγώ, δηλαδή δεν ήταν ότι μου έφταιγε ο κόσμος στη δουλειά ή η δισκογραφική μου εταιρεία. Ήταν κάτι που ήταν μέσα μου πάρα πολύ πληγωμένο. Στην ψυχολογική μου υγεία δεν ήμουν καλά εκείνη την περίοδο. Από αυτό βγήκα πηγαίνοντας σε θεραπείες.
Το έχω πει σε συνεντεύξεις… Ο κόσμος που έχει ανάγκη πρέπει να πηγαίνει σε ειδικούς και όχι να ντρέπεται να το λέει. Εγώ συνήθως το λέω και με έχει σταματήσει πάρα πολύς κόσμος να με ευχαριστήσει γιατί “το είπες σε αυτή τη συνέντευξη και έτσι αποφάσισα και γω να πάω”», έχει παραδεχτεί.
«Έχω πάει σε ψυχολόγο και με βοήθησε πάρα πολύ. Όπως σου είχα πει και παλιότερα, όταν χώρισα από την πολύ μεγάλη μου σχέση έπεσα σε κατάθλιψη, έφυγα και πήγα στη Σουηδία, και πήγα εκεί σε ψυχολόγο», εξομολογήθηκε σε άλλη συνέντευξη η Έλενα Παπαρίζου για τη μάχη με την κατάθλιψη.
«Δεν ήθελα να ζήσω. Είναι πάρα πολύ άσχημο πράγμα αυτό. Η μαμά μου περίμενε να τελειώσω τη δουλειά, μου έκλεισε ένα εισιτήριο one way και την ώρα που φτάνω στο Γκέτεμποργκ μου λέει: “Στη μία έχεις ραντεβού”. Στην αρχή πήγαινα τρεις και τέσσερις φορές την εβδομάδα. Έκανα πάνω από δύο μήνες να σηκώσω το κεφάλι μου από το πάτωμαά», έχει εξηγήσει.
Η απώλεια του πατέρα της
«Η μεγάλη μου σφαλιάρα ήταν ο χαμός του πατέρα μου. Μέρα Χριστουγέννων τον έχασα. Μετά από εκεί, με πήρε η μπάλα. Η ψυχοθεραπεία με έκανε να σκέφτομαι εντελώς διαφορετικά για τον θάνατο. Για τον πατέρα μου πρέπει να μιλάω. Για τις στιγμές που έχουμε ζήσει, πράγματα που μου είχε μάθει… γιατί έτσι εγώ φτιάχνω έναν καινούργιο ήρωα. Τους ανθρώπους δεν πρέπει να τους κλαίμε, πρέπει να τους τιμάμε. Θέλει χρόνο να το κάνεις γιατί η απώλεια είναι πάντα απώλεια, σαν να έχεις χτυπήσει κάπου και κάθε μέρα έχει Βοριά και μια μέρα φυσάει Νοτιάς και πονάς. Συνεχίζει αυτό και με πιάνει, ακόμα και σήμερα μπορεί να κλάψω», έχει εξομολογηθεί η Number One της Ελλάδας.
Η μάχη με την αγοροφοβία
Η Έλενα Παπαρίζου έχει παραδεχτεί πως, μετά τη νίκη της στην Eurovision, το 2005, άρχισε να την ταλαιπωρεί η αγοραφοβία.
«Δεν μπορούσα να βγω σε μπαλκόνι, κοβόντουσαν τα πόδια μου, είχα αγοραφοβία, έπρεπε πάντα να έχω κάποιον δικό μου άνθρωπο για να μην φοβηθώ σε δημόσιο χώρο με πολύ κόσμο, φοβόμουν πολύ το σκοτάδι…»,έχει πει.
