Ο Νίκος Μουτσινάς παραχώρησε συνέντευξη στο περιοδικό «Ok!» και μίλησε για την υιοθεσία παιδιών στην Ελλάδα και τις προσπάθειες που έκανε ο ίδιος στο παρελθόν να δημιουργήσει μονογονεϊκή οικογένεια. Ο ηθοποιός εξέφρασε τον προβληματισμό του για τις διαδικασίες και το καθεστώς που επικρατεί. Για το σύστημα, που οδηγεί όπως ανέφερε πολλά παιδιά, να μεγαλώνουν σε ιδρύματα.

Η υιοθεσία τον απασχόλησε έντονα τα προηγούμενα χρόνια και κατέβαλε προσπάθειες ώστε να δημιουργήσει οικογένεια. Αποκάλυψε πως ήθελε να υιοθετήσει δύο παιδιά και πως το σύμφωνο συμβίωσης που είχε υπογράψει με τη Μαίρη Συνατσάκη, ήταν για αυτόν ακριβώς το λόγο.

Μετά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε, η φιλοσοφία του άλλαξε. Συνειδητοποίησε, όπως ανέφερε, πως η οικογένεια δεν ταυτίζεται με την απόλυτη ελευθερία, όπως τουλάχιστον εκείνος έχει στο μυαλό του. Μέσα από τα λόγια του φαίνεται να έχει κλείσει το συγκεκριμένο κεφάλαιο για την υιοθεσία παιδιών.

Πάντως, για να μιλήσουμε σοβαρά, προσπάθησες πολύ να δημιουργήσεις τη δική σου μονογονεϊκή οικογένεια.

Ναι, ήταν μια προσπάθεια γύρω στα τέσσερα χρόνια όπου συνέβησαν διάφορα στραβά. Αν είχαν γίνει αλλιώς, τώρα θα ήμουν εδώ με τα παιδιά μου.

Με πολλά παιδιά;

Δύο θα ήθελα. Κάποια στιγμή όμως σε αυτά τα τέσσερα χρόνια, στο τέλος δηλαδή, συνειδητοποίησα ότι το ζητούμενό μου είναι να είμαι ελεύθερος, και το να κάνεις οικογένεια δεν εμπεριέχει ακριβώς την ελευθερία, όπως τουλάχιστον θέλω εγώ να τη βιώσω. Άρα είναι κόντρα σε αυτό που ζητάω και για αυτό δεν συνέβαινε. Μας προστατεύουμε πολλές φορές ακόμα κι αν δεν γίνει κάτι που θέλουμε. Δηλαδή «κάθε εμπόδιο για καλό», που έλεγε και η μάνα μου και μου ανέβαινε το αίμα στο κεφάλι.

Το σύμφωνο συμβίωσης που είχες υπογράψει με τη Μαίρη Συνατσάκη ήταν για αυτό το πλάνο;

Ναι, για αυτό τον λόγο. Δεν ήταν έρωτας. Στην Ελλάδα επειδή η υιοθεσία έχει γίνει πάρα πολύ δύσκολη, η αίσθησή μου είναι ότι προτιμούν τα παιδιά να τα έχουν στα ιδρύματα, κάτι πάρα πολύ άσχημο. Γενικά υπάρχει μια αφροντισιά προς τον άνθρωπο. Στο εξωτερικό το κάνουν πιο εύκολο, αλλά δεν έφτασα μέχρι εκεί.