Η ηθοποιός αποκάλυψε ότι αρχική της επιλογή ήταν ο χαρακτήρας της Θεοπούλας, κυρίως λόγω του περιορισμένου αριθμού γυρισμάτων και ατάκων. Όπως εξήγησε, θεωρούσε ότι με λίγες εμφανίσεις και μικρότερη επιβάρυνση θα μπορούσε να επιτύχει το ίδιο κωμικό αποτέλεσμα. Ωστόσο, η Ζουμπουλία αποδείχθηκε καθοριστική τόσο για την ίδια όσο και για την επιτυχία της σειράς.

«Δεν ήθελα να κάνω τη Ζουμπουλία. Ήθελα τη Θεοπούλα. Με πέντε ατάκες μέσα στο επεισόδιο, το ίδιο γκελ. Είχε ένα γύρισμα τον μήνα κι εγώ είχα 35», ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας και τις επιφυλάξεις της απέναντι στον χαρακτήρα. Παρά τις αρχικές της αντιρρήσεις, ο ρόλος όχι μόνο αγκαλιάστηκε από το κοινό, αλλά — όπως παραδέχεται — της «άλλαξε τη ζωή».

Η Κωνσταντινίδου στάθηκε ιδιαίτερα στον τρόπο δουλειάς του Γιώργου Καπουτζίδη, τον οποίο χαρακτήρισε εξαιρετικά διορατικό και ευφυή. Όπως είπε, ο σεναριογράφος παρατηρούσε προσεκτικά τους ηθοποιούς και ενσωμάτωνε στοιχεία της προσωπικότητάς τους στο σενάριο, με αποτέλεσμα οι χαρακτήρες να εξελίσσονται οργανικά μέσα από τις ερμηνείες. Αντίστοιχα παραδείγματα ανέφερε και για τη Σμαράγδα Καρύδη, τονίζοντας ότι μετά τα πρώτα επεισόδια οι ρόλοι άρχισαν να «γράφονται πάνω τους».

Η συζήτηση πήρε πιο προσωπική τροπή όταν η ηθοποιός μίλησε για τη σχέση της με τη μητέρα της και την αυστηρή ανατροφή που είχε. Θυμήθηκε ένα περιστατικό από την παιδική της ηλικία, όταν, σε ηλικία μόλις 12 ετών, είχε κλειδωθεί στο δωμάτιό της για να μη βγει, αλλά κατάφερε να το σκάσει για ένα ραντεβού — μια εμπειρία που, όπως άφησε να εννοηθεί, συνέβαλε στη διαμόρφωση της ανεξαρτησίας και του χαρακτήρα της.