Στο Ισραήλ, οι κάτοικοι έχουν μάθει από τα προηγούμενα δραματικά γεγονότα του Οκτωβρίου 2023 να ζουν με τους αλλεπάλληλους συναγερμούς. Ανάμεσά τους και ο Γιώργος Σέμος, που μένει μόνιμα στο Τελ Αβίβ εδώ και περίπου 2,5 χρόνια και την ημέρα που μιλήσαμε μαζί του ήταν άυπνος.

«Χθες δεν σταμάτησε καθόλου ο συναγερμός. Οι αναχαιτίσεις από το Iron Dome γίνονται πάνω από τα κεφάλια μας και ο θόρυβος είναι εκκωφαντικός, ακούγεται πάρα πολύ δυνατά. Κοιμηθήκαμε λίγο τα ξημερώματα, αλλά στις 11 το πρωί ξεκίνησαν πάλι. Ευτυχώς, το κτίριο όπου μένουμε έχει δικό του καταφύγιο στο υπόγειο, όπως πολλά άλλα κτίρια εδώ και είναι εύκολο να πηγαινοερχόμαστε», λέει ο κ. Σέμος. Τραγουδιστής στο επάγγελμα, βρήκε, όπως μας λέει, στο Ισραήλ μια δεύτερη πατρίδα με σημαντικές επαγγελματικές ευκαιρίες. «Τις πρώτες ημέρες του πολέμου, δεν δουλεύαμε, είχαν σταματήσει όλα. Σήμερα, μας ενημέρωσαν ότι μπορούμε να τραγουδήσουμε ξανά, αλλά μόνο σε χώρους που φιλοξενούν έως 50 άτομα και βρίσκονται σε απόσταση ενός λεπτού από καταφύγια», λέει ο νεαρός καλλιτέχνης.

» Η Τζουλιάνα Ναχμία έφυγε από την Αθήνα πριν από 31 χρόνια για να μετεγκατασταθεί στο Ισραήλ και να εργαστεί ως νηπιαγωγός. Σήμερα μένει σε ένα χωριό κοντά στην Ιερουσαλήμ και υπάρχουν ημέρες που χρειάζεται να τρέξει ακόμα και δεκατρείς φορές στο καταφύγιο. Μας στέλνει ένα βίντεο με ενήλικες και παιδιά που τρέχουν στις τσιμεντένιες σκάλες για να κρυφτούν, καθώς ο πόλεμος μαίνεται γύρω τους.

«Κάθε ημέρα είναι διαφορετική. Υπάρχουν ημέρες που πάμε στα καταφύγια 3 ή 4 φορές και άλλες που πάμε 13. Είναι πολύ δύσκολα, γιατί οι ζωές μας είναι σε κατάσταση πολέμου. Ξαναζούμε ημέρες του 2023 ή της εποχής του lockdown, αλλά, παρότι έχω την ευκαιρία να φύγω, δεν το σκέφτηκα ποτέ, γιατί η οικογένειά μου βρίσκεται εδώ. Ακούμε συνέχεια τα μπαμ μπουμ και έχει ήδη χτυπηθεί ένα αραβικό χωριό που βρίσκεται πολύ κοντά μας. Το καταφύγιο του χωριού απέχει τρία λεπτά από το σπίτι μας και μόλις προλαβαίνουμε να κλείσουμε το σπίτι και να πάρουμε τον σκύλο ή να τον αφήσουμε στο δωμάτιο ασφαλείας του σπιτιού», λέει η κ. Ναχμία.

» Στο Κατάρ, που έχει βρεθεί επίσης στο μάτι του πολεμικού κυκλώνα, Ελληνες ταξιδιώτες εγκλωβίστηκαν για ημέρες περιμένοντας μία πτήση επαναπατρισμού. Ανάμεσά τους και η Ελένη Σκούρτη, sales manager σε yachting software, που βρέθηκε αρχικά στο Ντουμπάι για ένα επαγγελματικό event. Από την ηρεμία και τη λάμψη της εκδήλωσης, όμως, βρέθηκε εν μέσω αναχαιτίσεων και κατέληξε στο Κατάρ. Εκεί φιλοξενήθηκε μαζί με άλλους Ελληνες σε ένα ξενοδοχείο στην έρημο, καθώς στα κεντρικά της Ντόχα δεν υπήρχαν διαθέσιμα δωμάτια.

«Αυτό ήταν θετικό από μία άποψη, γιατί δεν ζήσαμε τις επιθέσεις που έγιναν σε κεντρικές περιοχές. Ωστόσο, ούτε και εδώ είναι ήρεμα, γιατί την περασμένη νύχτα είχαμε επίθεση με δέκα drones και δύο πυραύλους που αναχαιτίστηκαν. Στο τέλος, ήρθε μήνυμα στο κινητό ότι η απειλή εξαλείφθηκε, όμως παραμένουμε φοβισμένοι», λέει η κ. Σκούρτη. Το υπουργείο Εξωτερικών, σε συνεργασία με τις κατά τόπους πρεσβευτικές και προξενικές Αρχές, έχει ήδη αρχίσει να πραγματοποιεί πτήσεις επαναπατρισμού, ώστε όσο το δυνατόν περισσότεροι Ελληνες να επιστρέψουν στην πατρίδα, εφόσον το επιθυμούν και εφόσον το επιτρέπουν οι συνθήκες στην κάθε περιοχή όπου έχουν εγκλωβιστεί.

ΣΕ ΚΛΟΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ Η ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟΣ 

«Η ελληνική κυβέρνηση αποδεικνύει έμπρακτα ότι η Κύπρος “κείται πλησίον”»

Η Κύπρος, μετά τις επιθέσεις που είχαν στόχο τις βρετανικές βάσεις στο Ακρωτήρι, τέθηκε σε γενικό συναγερμό, με πρώτη την Ελλάδα να σπεύδει να υψώσει ομπρέλα προστασίας. «Με ιδιαίτερη προσοχή και σοβαρότητα παρακολουθούμε τις εξελίξεις», λέει στον «Ε.Τ.» της Κυριακής ο Πέτρος Κωνσταντίνου, αναπληρωτής διευθυντής Ειδήσεων του ΡΙΚ.

«Η Κύπρος δεν εμπλέκεται σε καμία περίπτωση στον πόλεμο. Η Κύπρος και συγκεκριμένα οι βρετανικές βάσεις Ακρωτηρίου δέχθηκαν ένα χτύπημα με drone, το οποίο, όπως εκτιμάται, έχει εκτοξευθεί από τη Χεζμπολάχ του Λιβάνου. Σε καμία άλλη περίπτωση δεν καταγράφηκε από τα συστήματα αεράμυνας οποιαδήποτε άλλη απειλή κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Κύπρος έχει θέσει στον ύψιστο βαθμό ετοιμότητας την αντιαεροπορική της ομπρέλα και έχει ενισχυθεί σημαντικά με τη βοήθεια από την Ελλάδα και άλλες χώρες. Η έλευση των τεσσάρων αεροσκαφών της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας και των δύο φρεγατών συνέβαλε τα μέγιστα στην άμυνα της Κύπρου και την ίδια στιγμή έπαιξε σημαντικό ρόλο να σπεύσουν και οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες να ενισχύσουν την άμυνα μιας χώρας-μέλους της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Με τα μέτρα ασφαλείας που έχουν ληφθεί και τη στήριξη των ξένων χωρών, δεν φαίνεται να υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. Το ΡΙΚ, ως δημόσια ραδιοτηλεόραση, ενημερώνει με σοβαρότητα και υπευθυνότητα τον κόσμο και ελέγχει κάθε πληροφορία που μεταδίδει, γιατί υπάρχει μεγάλος κίνδυνος παραπληροφόρησης από διάφορες πηγές», σημειώνει ο κ. Κωνσταντίνου.

«Παράξενο συναίσθημα»

Τη μεγαλύτερη αξία για την Κύπρο έχει η ελληνική βοήθεια, επισημαίνει και ο συγγραφέας- επικοινωνιολόγος Ανδρέας Χατζηκυριάκος. «Το συναίσθημα είναι παράξενο, αγγίζει τα όρια του παράδοξου. Ισως είναι και αυτό σημάδι των νέων καιρών. Η Κύπρος απειλείται από την Τουρκία μισό αιώνα και βάλε και εκτός από μία δύναμη κυανόκρανων του ΟΗΕ στο νησί -η οποία παρεμπιπτόντως… γιορτάζει αυτόν τον μήνα τα 62 χρόνια παρουσίας της- ουδενός το αφτί ίδρωσε, ουδείς έστειλε έστω και έναν λόχο, μία διμοιρία, έτσι συμβολικά για να δείξει τη στήριξή του. Ουδείς, πλην της Ελλάδας. Γι’ αυτό και στο νησί δεν επικρατούν ψευδαισθήσεις για τους πραγματικούς λόγους που γύρω από την Κύπρο κάνουν πάρτι τα αεροπλανοφόρα και οι φρεγάτες. Βολεύει ο εχθρός: το αποκρουστικό Ιράν.

Αν η απειλή προέλθει από την Τουρκία και περιορισθεί στην Κύπρο, όλοι αυτοί που σήμερα χτίζουν αντιαεροπορικό τείχος γύρω από το νησί τι θα κάνουν; Εύχομαι η σημερινή κινητοποίηση να αποτελέσει προηγούμενο, αλλά είμαι αρκετά ρεαλιστής για να μην πετώ στα σύννεφα», λέει ο κ. Χατζηκυριάκος. «Γι’ αυτό, για εμάς εδώ, η μοναδική κινητοποίηση που έχει σημασία και αξία είναι της Ελλάδας. Για πολλούς, τους περισσότερους τολμώ να πω, πάντα η πρώτη αντίδραση όταν βλέπουμε ελληνικές δυνάμεις, είτε στον αέρα είτε στη θάλασσα είτε στο νησί, είναι συναισθηματική. Μας συγκινεί η ελληνική παρουσία, μας φέρνει πιο κοντά. Για τους μεγαλυτέρους, όσους θυμόμαστε το καλοκαίρι του 1974, μας έρχονται πικρά δάκρυα στα μάτια, διότι στ’ αφτιά μας ακόμα ηχεί το “Η Κύπρος κείται μακράν”. Πλέον, η ελληνική κυβέρνηση αποδεικνύει έμπρακτα ότι η Κύπρος “κείται πλησίον”. Τα λόγια αποκτούν αξία όταν συνοδεύονται από πράξεις», αναφέρει ο κ. Χατζηκυριάκος, συγγραφέας των βιβλίων «Η αόρατη συνωμοσία» και «Πτήση CY284».