Μπορεί να προκαλεί θυμηδία ακόμη και στα δημοτικά συμβούλια της πόλης και μάλιστα από αιρετούς, όμως το Αγρίνιο έχει τουρισμό και αυτό δεν είναι κάποιου είδους ανέκδοτο.
Μπορεί να μην έχει όλο όλο το χρόνο ή να μην είναι δυνατόν να…φέρουμε θάλασσα-κατά το γνωστό, παλιό ανέκδοτο- όμως υπάρχει εποχή με πληρότητα σχεδόν 100% στα ξενοδοχεία: το Πάσχα.
Το θέμα των κρατήσεων και της πληρότητας μπορεί να το διαπιστώσει κάποιος αν ρωτήσει τους ανθρώπους του χώρου, καθώς το Αγρίνιο πάει καλύτερα στα αιτήματα για διαμονή ακόμη και από το Μεσολόγγι. Μπορεί όμως να το καταλάβει και από το γεγονός πως όλο και περισσότεροι ντόπιοι έχουν καλεσμένους ή φιλοξενούν κόσμο τις μέρες του Πάσχα σε όλο το εύρος του δήμου Αγρινίου.
Ειδικά τα τελευταία χρόνια, με την ξεχωριστή αίγλη που έχει δοθεί στην συνάντηση των Επιταφίων την μεγάλη Παρασκευή αλλά και στο έθιμο των χαλκουνιών, δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι υπάρχουν αξιοθέατα και λόγοι για να έρθει κάποιος για τουρισμό.
Βέβαια, η περίοδος είναι μικρή μέσα στο χρόνο αλλά αυτό δεν πρέπει να αποτελεί λόγο για αποδόμηση και…κράξιμο. Αντίθετα πρέπει να υπάρξουν ιδέες για την προβολή και την δημιουργία ενός brand, για παράδειγμα γαστρονομικού που θα συνδυάζεται με τις συνήθειες του Πάσχα και-γιατί όχι- και του Δεκαπενταύγουστου, όπου και πάλι έχει πολλούς επισκέπτες η περιοχή.
Αυτό το τελευταίο είναι σημαντικό, αφού Αγρίνιο δεν είναι μόνο το κέντρο της πόλης, ασφαλώς.
Ιδέες, λοιπόν, και προτάσεις χρειάζονται και όχι ειρωνείες εκ των έσω του στυλ “πότε έχει άνθρωπος στο Αγρίνιο για τουρισμό;”.
Για… μπάνια δεν έχει έρθει αλλά για να νιώσει Πάσχα, ναι, έχει έρθει και έρχεται όλο και συχνότερα!
