Διευκρινίσεις για την πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση που εισηγείται η Ελληνική Πολιτεία για το μισθολογικό καθεστώς των Αρχιερέων έδωσε η Ιερά Σύνοδος.

Το ζήτημα της μισθοδοσίας των Αρχιερέων στάθηκε η αφορμή για να αναπτυχθεί έντονος διάλογος και προβληματισμός στην κοινή γνώμη και τον πολιτικό κόσμο. Θέλοντας να απαντήσει στις αντιδράσεις ο εκπρόσωπος Τύπου της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίος εξέδωσε γραπτή δήλωση, επιχειρώντας να ξεκαθαρίσει το τοπίο.

Ο κ. Βαρθολομαίος έκανε λόγο για «ανακρίβειες», επισημαίνονταςότι οι αναφορές σε υπέρογκα ποσά βασίζονται συχνά σε εσφαλμένη ανάγνωση των πραγματικών δεδομένων. Όπως ανέφερε σχετικά, η εκκλησιαστική περιουσία αξιοποιήθηκε προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας, συμβάλλοντας, μεταξύ άλλων, στη λειτουργία πανεπιστημίων και νοσοκομείων, στην αποκατάσταση αγροτών, προσφύγων, ακτημόνων και μικροκαλλιεργητών, καθώς και στη δημιουργία κοινόχρηστων και κοινωφελών χώρων.

Υπογράμμισε επίσης ότι η μισθοδοσία του Κλήρου δεν αποτελεί «χαριστική ή προνομιακή μεταχείριση» της Εκκλησίας από το Κράτος, αλλά συνδέεται με μια ιστορική σχέση ανταπόδοσης.

Σχετικά με την πρόσφατη ρύθμιση που εισηγείται η Πολιτεία, ο κ. Βαρθολομαίος επεσήμανε ότι δεν εισάγει κάποιο νέο προνόμιο, αλλά επαναφέρει τη μισθοδοσία των Αρχιερέων στο γενικό πλαίσιο της δημόσιας διοίκησης.

Αναλυτικά η δήλωση:

«Η συζήτηση που αναπτύχθηκε τις τελευταίες ημέρες γύρω από το μισθολογικό καθεστώς των Αρχιερέων ανέδειξε εύλογους προβληματισμούς, αλλά προβλήθηκαν και αρκετές ανακρίβειες, γι’ αυτό επιβάλλεται νηφάλια αποσαφήνιση.

Πρώτα απ’ όλα, είναι αναγκαίο να τονισθεί ότι η μισθοδοσία του ιερού Κλήρου αποτελεί την ιστορική και διαχρονική ανταπόδοση της Πολιτείας για την τεράστια μοναστηριακή περιουσία που αφαιρέθηκε από τις Ιερές Μονές κατά την περίοδο 1833–1952, χωρίς πλήρη και ισότιμη αποζημίωση. Η περιουσία αυτή αξιοποιήθηκε προς όφελος του συνόλου της ελληνικής κοινωνίας, ανεξαρτήτως θρησκευτικών πεποιθήσεων, συμβάλλοντας καθοριστικά στη λειτουργία πανεπιστημίων και νοσοκομείων, στην αποκατάσταση αγροτών, προσφύγων, ακτημόνων και μικροκαλλιεργητών, καθώς και στη δημιουργία κοινόχρηστων, κοινωφελών χώρων και άλλων υποδομών δημόσιας ωφέλειας. Υπό αυτήν την έννοια, η μισθοδοσία του Κλήρου συνδέεται ιστορικά με την αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας για το κοινό καλό, και όχι με κάποια χαριστική ή προνομιακή μεταχείριση της Εκκλησίας εκ μέρους του Κράτους.

Παράλληλα, η πρόσφατη ρύθμιση, που εισηγείται η Ελληνική Πολιτεία, δεν εισάγει κάποιο νέο προνόμιο. Επαναφέρει τη μισθοδοσία των Αρχιερέων εντός του γενικού πλαισίου της δημόσιας διοίκησης. Στην ελληνική έννομη τάξη η ευθύνη διοίκησης και ο θεσμικός ρόλος αντανακλώνται και μισθολογικά. Για τον λόγο αυτό οι αποδοχές των Αρχιερέων συνδέονται με το αντίστοιχο μισθολογικό κλιμάκιο των ανωτάτων δημοσίων λειτουργών.

Οι αναφορές σε υπέρογκα ή λανθασμένα ποσά βασίζονται συχνά σε εσφαλμένη ανάγνωση ή ηθελημένη διαστρέβλωση των πραγματικών δεδομένων.

Παρακαλούμε, λοιπόν, το ζήτημα να προσεγγίζεται με αλήθεια, δικαιοσύνη και αμοιβαίο σεβασμό, μακριά από υπερβολές και χωρίς καλλιέργεια εύκολων εντυπώσεων.

Για την ποιμαίνουσα Εκκλησία η προσπάθεια επίλυσης των πραγματικών προβλημάτων των ανθρώπων αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ποιμαντικής ευθύνης και της διακονίας και γι’ αυτό επιτελείται αθόρυβα από τον κάθε ποιμένα, χωρίς να διαφημίζεται, σύμφωνα με την Ευαγγελική προσταγή «σοῦ δὲ ποιοῦντος ἐλεημοσύνην μὴ γνώτω ἡ ἀριστερά σου τί ποιεῖ ἡ δεξιά σου» (Ματθ. 6:3).