Η βασική αλλαγή που επήλθε είναι η αύξηση του γενικού ακατάσχετου ορίου από τα 1.250 στα 1.600 ευρώ για το υπόλοιπο των καταθέσεων σε έναν τραπεζικό λογαριασμό του οφειλέτη ή ακόμη και στις 2.200 ευρώ ειδικά για κοινό τραπεζικό λογαριασμό. Τα δύο ποσά δεν πρέπει να συγχέονται.

Για χρέη προς το Δημόσιο, καταθέσεις σε ατομικό ή κοινό λογαριασμό προστατεύονται μέχρι 1.600 ευρώ μηνιαίως για κάθε φυσικό πρόσωπο, σε έναν μόνο δηλωμένο λογαριασμό και σε ένα μόνο ίδρυμα.

Για χρέη προς ιδιώτες πιστωτές, όπως τράπεζες ή άλλους δανειστές, το ακατάσχετο είναι 1.600 ευρώ στον ατομικό λογαριασμό και 2.200 ευρώ στον κοινό λογαριασμό. Το ειδικό όριο των 2.200 ευρώ δεν εφαρμόζεται όταν δανειστής είναι το Δημόσιο.

Οι αλλαγές αυτές θεσπίστηκαν με το άρθρο 6 του Ν. 5313/2026 και ισχύουν από τη δημοσίευση του νόμου στο ΦΕΚ, δηλαδή από τις 25 Ιουνίου 2026.

Από 1.250 στα 1.600 ευρώ για χρέη στην εφορία: Για τους οφειλέτες του Δημοσίου η μεταβολή είναι σημαντική. Το προηγούμενο ακατάσχετο των 1.250 ευρώ αυξήθηκε στα 1.600 ευρώ μηνιαίως. Η προστασία αφορά κάθε φυσικό πρόσωπο και παρέχεται για έναν μοναδικό λογαριασμό.

Μάλιστα, ο νέος νόμος διεύρυνε και το είδος των λογαριασμών που μπορούν να προστατεύονται. Εκτός από καταθέσεις σε πιστωτικά ιδρύματα, καλύπτει πλέον και τοποθετήσεις σε λογαριασμούς πληρωμών σε εγκατεστημένα στην Ελλάδα ιδρύματα ηλεκτρονικού χρήματος και ιδρύματα πληρωμών.

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι το φυσικό πρόσωπο να γνωστοποιήσει τον μοναδικό λογαριασμό μέσω ηλεκτρονικής δήλωσης στην ΑΑΔΕ.

Εάν υπάρχει λογαριασμός στον οποίο πιστώνεται περιοδικά μισθός, σύνταξη ή ασφαλιστικό βοήθημα, ο νόμος ορίζει ότι αυτός πρέπει να δηλωθεί ως ακατάσχετος.

Η αύξηση δημιουργεί μια πρόσθετη ζώνη προστασίας 350 ευρώ τον μήνα.

Ετσι, για παράδειγμα, φορολογούμενος που έχει 1.500 ευρώ μηνιαίες πιστώσεις στον δηλωμένο λογαριασμό του βρίσκεται πλέον ολόκληρος μέσα στο γενικό ακατάσχετο. Με το προηγούμενο όριο, η προστασία του συγκεκριμένου λογαριασμού σταματούσε στα 1.250 ευρώ.

Πότε ισχύει το ακατάσχετο των 2.200 ευρώ: Η δεύτερη μεγάλη αλλαγή αφορά τους οφειλέτες απέναντι σε ιδιώτες πιστωτές.

Το άρθρο 20 του Ν. 4161/2013 προέβλεπε ακατάσχετο καταθέσεων 1.500 ευρώ σε ατομικό και 2.000 ευρώ σε κοινό λογαριασμό.

Με τον Ν. 5313/2026 τα δύο όρια αυξήθηκαν αντίστοιχα σε 1.600 ευρώ για ατομικό λογαριασμό και 2.200 ευρώ για κοινό λογαριασμό.

Πρόκειται για ιδιαίτερα σημαντική προστασία για δανειολήπτες που έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τις τράπεζες ή άλλους ιδιώτες πιστωτές τους και βρίσκονται αντιμέτωποι με διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης.

Χρειάζεται όμως προσοχή: το ακατάσχετο των 2.200 ευρώ δεν εφαρμόζεται όταν πιστωτής είναι το Δημόσιο. Ο ίδιος ο νόμος εξαιρεί ρητά το Δημόσιο από αυτήν τη διάταξη και παραπέμπει στο ειδικό καθεστώς του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων.

Επίσης, οι 2.200 ευρώ αποτελούν το όριο του κοινού λογαριασμού. Δεν σημαίνει ότι δημιουργείται αυτομάτως ακατάσχετο 2.200 ευρώ για κάθε συνδικαιούχο απέναντι στον συγκεκριμένο ιδιώτη δανειστή.

Στην πρώτη περίπτωση, απαιτείται η ηλεκτρονική γνωστοποίηση ενός μοναδικού λογαριασμού στην ΑΑΔΕ. Στη δεύτερη, ο καταθέτης προσδιορίζει με δήλωσή του προς ένα πιστωτικό ίδρυμα τον λογαριασμό για τον οποίο θα ισχύει το ακατάσχετο.

Κατάσχεση μισθού στα χέρια του εργοδότη: Οι μισθωτοί εργαζόμενοι που βαρύνονται με ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο ή και τις τράπεζες θα πρέπει να γνωρίζουν ότι το ακατάσχετο των 1.600 ευρώ ισχύει για το μηνιαίο ποσό του μισθού όταν αυτό είναι κατατεθειμένο στον μισθοδοτικό τραπεζικό λογαριασμό. Πριν από την κατάθεση του μισθού στην τράπεζα, όταν το ποσό βρίσκεται ακόμη στα χέρια του εργοδότη, επιτρέπεται να γίνει κατάσχεση χωρίς να υπάρχει αυτή η προστασία.

Πιο συγκεκριμένα, η αύξηση στα 1.600 ευρώ του ακατάσχετου ορίου δεν σημαίνει ότι αυξήθηκε στα 1.600 ευρώ και το αυτοτελές ακατάσχετο του μισθού όταν το Δημόσιο επιβάλλει κατάσχεση απευθείας στα χέρια του εργοδότη.

Στην περίπτωση αυτή, εξακολουθούν να εφαρμόζονται τα ειδικά όρια του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων, δηλαδή:

– Για περιοδικά καταβαλλόμενους μισθούς κάτω των 1.000 ευρώ μηνιαίως δεν χωρεί κατάσχεση.

– Για το τμήμα του μισθού από 1.000 έως 1.500 ευρώ επιτρέπεται κατάσχεση επί του 50% του συγκεκριμένου τμήματος.

– Σε μισθό που υπερβαίνει τα 1.500 ευρώ, μπορεί να κατασχεθεί επιπλέον και το σύνολο του υπερβάλλοντος ποσού, δηλαδή το συνολικό τμήμα του μισθού πάνω από τα 1.500 ευρώ.

Αρα, αν κάποιος λαμβάνει μισθό 1.400 ευρώ, δεν σημαίνει ότι ολόκληρος ο μισθός είναι ακατάσχετος απέναντι στο Δημόσιο επειδή βρίσκεται κάτω από τα 1.600 ευρώ, εφόσον η κατάσχεση γίνεται απευθείας στα χέρια του εργοδότη.

Αντίθετα, όταν τα χρήματα έχουν πιστωθεί στον δηλωμένο τραπεζικό λογαριασμό, ισχύει η διαφορετική προστασία του ακατάσχετου υπολοίπου του τραπεζικού λογαριασμού μέχρι του ορίου των 1.600 ευρώ.

Τι ισχύει για τις συντάξεις: Ακριβώς η ίδια διάκριση ισχύει και στις συντάξεις.

Η αύξηση του τραπεζικού ακατάσχετου δεν τροποποίησε τα ειδικά όρια κατάσχεσης της ίδιας της σύνταξης, όταν αυτή βρίσκεται ακόμη στα χέρια του ασφαλιστικού φορέα που την καταβάλλει. Και στην περίπτωση αυτή:

– Εως τα 1.000 ευρώ τον μήνα η περιοδικά καταβαλλόμενη σύνταξη προστατεύεται.

– Από το τμήμα της σύνταξης πάνω από τα 1.000 και έως τα 1.500 ευρώ μπορεί να κατασχεθεί το 50%.

– Από το ποσό που υπερβαίνει τα 1.500 ευρώ μπορεί να κατασχεθεί το 100%.

Οταν, όμως, η σύνταξη κατατεθεί στον δηλωμένο τραπεζικό λογαριασμό, ενεργοποιείται η προστασία των 1.600 ευρώ μηνιαίως.

Απέναντι στους ιδιώτες πιστωτές υπάρχει επιπλέον η ειδική προστασία του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας για απαιτήσεις από μισθούς, συντάξεις και ασφαλιστικές παροχές. Μάλιστα, ο νέος νόμος διατηρεί ρητά την εφαρμογή του άρθρου 982 ΚΠολΔ για τις καταθέσεις μισθών, συντάξεων και ασφαλιστικών παροχών κατά το μέρος που υπερβαίνουν το γενικό όριο του άρθρου 20.

Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να θεωρείται αυτομάτως κατασχετό κάθε ευρώ μισθού ή σύνταξης που υπερβαίνει τα 1.600 ή τις 2.200 ευρώ. Πρέπει να εξετάζεται παράλληλα η ειδική προστασία που παρέχει ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας.

Τι ισχύει για τις αποζημιώσεις: Για τις αποζημιώσεις δεν υπάρχει ένας ενιαίος κανόνας. Δηλαδή, δεν ισχύει ότι κάθε ποσό που χαρακτηρίζεται «αποζημίωση» είναι αυτομάτως ακατάσχετο.

Ορισμένες αποζημιώσεις ή έκτακτες κρατικές ενισχύσεις προστατεύονται από ειδικές διατάξεις που τις χαρακτηρίζουν ακατάσχετες, ανεκχώρητες ή μη συμψηφιζόμενες.

Σε άλλες περιπτώσεις, δεν υπάρχει τέτοια αυτοτελής προστασία.

Αν ένα ποσό χωρίς ειδικό ακατάσχετο κατατεθεί στον δηλωμένο προστατευμένο λογαριασμό, μπορεί, πάντως, να καλυφθεί από το γενικό ακατάσχετο της τραπεζικής κατάθεσης μέχρι το αντίστοιχο όριο.

Συνεπώς, κρίσιμο είναι πρώτα να εξετάζεται τι είδους αποζημίωση είναι και ποια διάταξη διέπει την καταβολή της.

Τα ενοίκια δεν έχουν δικό τους ακατάσχετο: Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η περίπτωση των ιδιοκτητών ακινήτων. Το εισόδημα από ενοίκια δεν διαθέτει γενικό αυτοτελές ακατάσχετο αντίστοιχο με την προστασία που μπορεί να έχει ένας μισθός, μία σύνταξη ή συγκεκριμένο κοινωνικό επίδομα.

Η απαίτηση του ιδιοκτήτη για την καταβολή μισθώματος μπορεί καταρχήν να κατασχεθεί στα χέρια του μισθωτή ως τρίτου.

Εάν, όμως, το ενοίκιο έχει ήδη καταβληθεί στον προστατευμένο τραπεζικό λογαριασμό, το ποσό συμμετέχει στο γενικό ακατάσχετο των καταθέσεων.

Για χρέη προς το Δημόσιο, επομένως, μπορεί να προστατευθεί μέσα στο συνολικό όριο των 1.600 ευρώ τον μήνα στον δηλωμένο λογαριασμό.

Δεν δημιουργείται, όμως, ξεχωριστό όριο επειδή ένα μέρος των χρημάτων προέρχεται από ενοίκια.

Αν, για παράδειγμα, στον ίδιο μήνα πιστωθούν στον λογαριασμό 1.000 ευρώ από μία πηγή και άλλα 800 ευρώ από ενοίκιο, δεν υπάρχουν δύο ακατάσχετα ποσά. Απέναντι στο Δημόσιο το γενικό όριο του δηλωμένου λογαριασμού παραμένει 1.600 ευρώ μηνιαίως.

Τι κερδίζουν οι φορολογούμενοι: Για τους οφειλέτες του Δημοσίου, η μεταρρύθμιση αυξάνει κατά 350 ευρώ τον μήνα τη γενική ζώνη προστασίας των καταθέσεων.

Η μεγαλύτερη ωφέλεια αφορά όσους έχουν μηνιαίες εισροές μεταξύ 1.250 και 1.600 ευρώ. Ποσά που προηγουμένως βρίσκονταν πάνω από το γενικό ακατάσχετο όριο βρίσκονται πλέον μέσα σε αυτό.

Σε έναν ολόκληρο χρόνο η διαφορά των 350 ευρώ αντιστοιχεί θεωρητικά σε έως 4.200 ευρώ περισσότερων μηνιαίων πιστώσεων που μπορεί να βρεθούν εντός της ζώνης προστασίας σε σχέση με το προηγούμενο καθεστώς.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο φορολογούμενος αποκτά σωρευτικό ακατάσχετο 19.200 ευρώ. Ο νόμος ορίζει ρητά ότι τα 1.600 ευρώ αποτελούν μηνιαίο όριο.

Τι κερδίζουν οι δανειολήπτες: Για τους δανειολήπτες και γενικότερα τους οφειλέτες έναντι ιδιωτών, η αύξηση είναι μικρότερη στον ατομικό λογαριασμό αλλά σημαντική στους κοινούς λογαριασμούς.

Το ακατάσχετο αυξήθηκε:

από 1.500 σε 1.600 ευρώ στον ατομικό λογαριασμό και

από 2.000 σε 2.200 ευρώ στον κοινό λογαριασμό.

Ετσι, ένα ζευγάρι που διατηρεί κοινό λογαριασμό έχει πλέον απέναντι σε ιδιώτη πιστωτή προστασία καταθέσεων μέχρι 2.200 ευρώ, αντί των 2.000 ευρώ που ίσχυαν προηγουμένως.

Η αλλαγή αφορά ιδίως οφειλέτες με τραπεζικά δάνεια ή άλλες ιδιωτικές απαιτήσεις εις βάρος τους. Δεν πρέπει, όμως, να μεταφέρεται το όριο των 2.200 ευρώ στις κατασχέσεις της ΑΑΔΕ, καθώς ο νόμος εξαιρεί ρητά το Δημόσιο από αυτήν τη ρύθμιση.

Η κίνηση που δεν πρέπει να ξεχάσει ο οφειλέτης

Για χρέη προς το Δημόσιο, η ουσιαστικότερη πρακτική προϋπόθεση παραμένει η δήλωση του ακατάσχετου λογαριασμού στην ΑΑΔΕ.

Δεν προστατεύονται όλοι οι λογαριασμοί ενός φορολογουμένου μέχρι 1.600 ευρώ ο καθένας.

Το φυσικό πρόσωπο πρέπει να γνωστοποιήσει έναν μοναδικό λογαριασμό και σε ένα μόνο ίδρυμα. Εφόσον υπάρχει λογαριασμός στον οποίο κατατίθεται περιοδικά μισθός, σύνταξη ή ασφαλιστικό βοήθημα, αυτός πρέπει υποχρεωτικά να δηλωθεί.

Αντίστοιχα, για το ακατάσχετο έναντι ιδιωτών πιστωτών, το άρθρο 20 του Ν. 4161/2013 απαιτεί δήλωση του καταθέτη προς ένα από τα πιστωτικά ιδρύματα, ώστε να προσδιοριστεί ο λογαριασμός στον οποίο θα ισχύει η προστασία.

Η μεταρρύθμιση του 2026, επομένως, δεν δημιούργησε ένα ενιαίο «ακατάσχετο 1.600 ευρώ» για κάθε μορφή εισοδήματος. Δημιούργησε μεγαλύτερη προστασία των τραπεζικών καταθέσεων: έως 1.600 ευρώ για τον δηλωμένο λογαριασμό απέναντι στο Δημόσιο και έως 1.600 ευρώ στον ατομικό ή 2.200 ευρώ στον κοινό λογαριασμό απέναντι σε ιδιώτες πιστωτές.

Μισθοί και συντάξεις έχουν παράλληλα δικούς τους κανόνες προστασίας. Πολλά επιδόματα διαθέτουν ειδικό, ισχυρότερο ακατάσχετο. Οι αποζημιώσεις κρίνονται ανάλογα με τη νομοθεσία που τις διέπει, ενώ τα ενοίκια δεν έχουν αυτοτελές γενικό ακατάσχετο.

Αυτή είναι και η βασική λεπτομέρεια που πρέπει να γνωρίζει κάθε οφειλέτης: άλλο το ακατάσχετο της ίδιας της απαίτησης και άλλο η προστασία των χρημάτων όταν αυτά βρίσκονται στον τραπεζικό λογαριασμό.

Επιδόματα: Πολλά έχουν ισχυρότερη προστασία

Διαφορετική είναι η κατάσταση για τα κοινωνικά και προνοιακά επιδόματα.

Πολλά από αυτά έχουν από την ειδική νομοθεσία που τα θεσπίζει δικό τους ακατάσχετο και ασυμψήφιστο χαρακτήρα.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, δεν ισχύει η απλουστευμένη λογική ότι το επίδομα προστατεύεται μόνο μέχρι να συμπληρωθούν τα 1.600 ευρώ του τραπεζικού λογαριασμού.

Εάν η συγκεκριμένη παροχή έχει χαρακτηριστεί από τον νόμο ακατάσχετη, η προστασία της προκύπτει από την ειδική διάταξη που τη διέπει.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ίδιος ο Ν. 5313/2026, παράλληλα με την αύξηση του ακατάσχετου λογαριασμού, θέσπισε ειδικό ανεκχώρητο, ακατάσχετο και μη συμψηφιζόμενο για οικονομικές ενισχύσεις που αφορούν δαπάνες ειδικής αγωγής.

Αρα, για κάθε επίδομα πρέπει να εξετάζεται χωριστά αν υπάρχει ειδική διάταξη που το προστατεύει.