Ήταν καλοκαίρι του 19ου αιώνα και στην μονή στα Ρέθα στα βορειοδυτικά της Αιτωλοακαρνανίας την περικυκλώνει τουρκική στρατιά προκειμένου να την κάψει, ίσως ως αντίποινα, ίσως για να φοβίσει τους Έλληνες, ίσως…για κάτι που δεν διέσωσε η ιστορία μιας και αυτό επισκιάστηκε από το υπέρλογο που πραγματοποιήθηκε στην περιοχή.
Η τουρκική στρατιά κύκλωσε την μονή της Παναγίας της Αρεθιώτισας ή όπως είναι γνωστή της Κυράς του Βάλτου (https://www.romfea.gr/afieromata/9709-o-thrulos-tis-kuras-tou-baltou) μιας και η περιοχή όλη ανήκει στην επαρχία του Βάλτου.
Αξιωματούχοι εισέρχονται εντός της μονής όπου βρίσκουν τον ηγούμενο γέροντα Άνθιμο τον εξ Ιθάκης καταγώμενο.
Του ανακοινώνουν πως έχουν εντολή να κατακαύσουν την μονή. Ίσως η είσοδος τους στην μονή να έκρυβε και την πεποίθηση ότι υπάρχει κρυμμένος θησαυρός τον οποίο θα αξιοποιούσε ο ηγούμενος προκειμένου να διασωθεί.
Ο ηγούμενος Άγιος Άνθιμος τους καλωσορίζει, προς έκπληξη τους στην μονή και τους ζητά να τους παρέχει ότι επιβάλουν οι κανόνες της φιλοξενίας θυμίζοντας σε αρκετά τον Άγιο Λογγίνο όταν Ρωμαίοι στρατιώτες τον αναζητούσαν προκειμένου να τον συλλάβουν.
Οι αξιωματούχοι δελεάσθηκαν και ο Άγιος Άνθιμος σιγά σιγά κερδίζει την εμπιστοσύνη τους. Η ώρα όμως πέρασε και η νύχτα έφθασε με αποτέλεσμα οι Τούρκοι να κατασκηνώσουν στο μέρος εκεί και νωρίς το πρωί θα πραγματοποιούσαν τα σχέδια τους.
Ο Άγιος Άνθιμος γυρνώντας προς τον έναν από αυτούς τον ρωτάει: “τι θα κάνατε αν αύριο το πρωί καθώς ξυπνούσατε βρίσκατε μισό μέτρο χιόνι;”
Αυτός μα και όσοι βρίσκονταν γύρω του τον χλεύασαν λίγο, θαρρώντας τον ως “αγαθό” μιας και είναι αδύνατον μες το κατακαλόκαιρο να χιόνιζε στην περιοχή.
Μα, όμως, γνωρίζουμε ότι το αδύνατο για τους ανθρώπους, για τον Θεό όχι μόνο είναι εφικτό και κατορθωτό αλλά μπορεί να γίνει και ως φυσικό.
Κι έτσι έγινε.
Νωρίς το πρωί με το που χάραξε η αυγή οι αξιωματούχοι αντίκρισαν αυτό που οι στρατιώτες τους αντιλήφθηκαν τον βράδυ μα δεν γνώριζαν τι είχε προηγηθεί εντός της μονής.
Χιόνι, χιόνι, παντού τριγύρω χιόνι μες το κατακαλόκαιρο. Χιόνι πάνω από μισό μέτρο και συνέχισε να χιονίζει.
Φοβήθηκαν, τους έπιασε τρόμος μα και δέος. Δεν ήξεραν τι να κάμουν μα κάτι τους οδήγησε στο να αποχωρήσουν το συντομότερο δυνατόν.
Ίσως να φοβήθηκαν πως ο ηγούμενος της μονής είχε κάτι το εξωπραγματικό μα ίσως και να τον θεώρησαν μάγο τρανό.
Μα ο Άγιος είχε πληροφορία από τον ίδιο τον Θεό. Αυτόν που καταργεί τους ανθρώπινους νόμους της φύσης μιας και η φύση είναι δημιούργημα δικό Του.
… και όντως έκρυβε θησαυρό, θησαυρό αλλιώτικο από αυτόν που πολλοί άνθρωποι επιζητούν.
Έκρυβε πίστη μεγάλη μα και την Παναγιά που όλους τους σκεπάζει αρκεί με θέρμη να την επικαλεσθούν…
Ο Άγιος Άνθιμος ο Αρεθιώτης δεν είναι ιδιαίτερα γνωστός. Κοιμήθηκε το 1870 κι έκτοτε αρκετές είναι οι μαρτυρίες που αναφέρονται σε θαύματα του αλλά και θείες παρεμβάσεις.
Πριν λίγα χρόνια έγινε και η δεύτερη ανακομιδή του κατά την οποία ο Πανάγαθος Θεός με θαυμαστά γεγονότα επισφράγισε την αγιότητα του αγίου Ανθίμου τα οποία θα αναφέρουμε κάποια άλλη στιγμή.
Συ ικέτη της Κυράς του Βάλτου μα και θείος πρόμαχος, γόνε της Ιθάκης καύχημα της Αιτωλοακαρνανίας μεσσίτης των Αρεθιωτών πρέσβευε υπέρ όσων σε υμνούν και το όνομα σου με θέρμη ψελλίζουν.
Του Σπύρου Συμεών για την Romfea.gr
