Η μελέτη έρχεται την ώρα που οι ερευνητές ανακαλύπτουν όλο και περισσότερα μικροσκοπικά θραύσματα πλαστικού, τα λεγόμενα μικροπλαστικά, σε όλο τον κόσμο, από τις κορυφές των βουνών μέχρι τον πάτο του ωκεανού – ακόμη και στον αέρα που αναπνέουμε.

Επίσης έχουν ανακαλυφθεί μικροπλαστικά σε ανθρώπινα σώματα – συμπεριλαμβανομένων των πνευμόνων, του αίματος και του εγκεφάλου μας – προκαλώντας ανησυχίες για τις πιθανές επιπτώσεις στην υγεία.

«Δεν θέλω να ανησυχήσω τους ανθρώπους», είπε ο Σαντζάι Μοχάντι, ο επικεφαλής ερευνητής πίσω από τη νέα μελέτη, στο AFP.

Δεν υπάρχει κανένα αποδεικτικό στοιχείο που να δείχνει άμεσα ότι τα μικροπλαστικά είναι επιβλαβή για την ανθρώπινη υγεία, δήλωσε ο Μοχάντι από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Λος Άντζελες (UCLA).

Η νέα πιλοτική μελέτη επιδίωξε να δείξει έναν ακόμη ελάχιστα ερευνημένο τρόπο με τον οποίο αυτά τα κυρίως αόρατα πλαστικά κομμάτια εισέρχονται στα σώματά μας – τη μάσηση τσίχλας.

Η Λίζα Λόου, διδακτορική φοιτήτρια στο UCLA, μάσησε επτά κομμάτια από 10 διαφορετικές μάρκες τσίχλας. Στη συνέχεια, οι ερευνητές πραγματοποίησαν χημική ανάλυση στο σάλιο της.

Βρήκαν ότι ένα γραμμάριο τσίχλας απελευθέρωνε κατά μέσο όρο 100 θραύσματα μικροπλαστικών, αν και κάποια απελευθέρωσαν περισσότερα από 600. Το μέσο βάρος ενός κομματιού τσίχλας είναι περίπου 1,5 γραμμάριο.

Άνθρωποι που μάσησαν περίπου 180 κομμάτια τσίχλας το χρόνο, θα μπορούσαν να καταναλώνουν περίπου 30.000 μικροπλαστικά, ανέφεραν οι ερευνητές.

Αυτό ωστόσο φαίνεται μικρό σε σχέση με τις πολλές άλλες μεθόδους μέσω των οποίων οι άνθρωποι καταναλώνουν μικροπλαστικά, όπως τόνισε ο Μοχάντι.

Για παράδειγμα, άλλοι ερευνητές εκτίμησαν πέρυσι ότι ένα λίτρο νερού σε πλαστική φιάλη περιείχε κατά μέσο όρο 240.000 μικροπλαστικά.

«Ελαστικά, πλαστικές σακούλες και φιάλες» Η πιο κοινή τσίχλα που πωλείται στα σούπερ μάρκετ είναι η συνθετική τσίχλα, η οποία περιέχει πολυμερή που βασίζονται σε πετρέλαιο για να προσφέρει την ελαστική αίσθηση, ανέφεραν οι ερευνητές.

Ωστόσο, η συσκευασία δεν αναφέρει κανένα πλαστικό στα συστατικά, χρησιμοποιώντας απλώς τη λέξη «βάση τσίχλας».

«Κανείς δεν θα σας πει τα συστατικά», δήλωσε ο Μοχάντι.

Οι ερευνητές δοκίμασαν πέντε μάρκες συνθετικής τσίχλας και πέντε φυσικές, οι οποίες χρησιμοποιούν πολυμερή φυτικής προέλευσης, όπως το χυμό δέντρων.

«Ήταν έκπληξη το ότι βρήκαμε ότι τα μικροπλαστικά ήταν άφθονα και στις δύο», είπε η Λόου στο AFP.

Η τσίχλα απελευθέρωσε σχεδόν όλα τα μικροπλαστικά κατά τα πρώτα οκτώ λεπτά μάσησης, πρόσθεσε.

Ο Ντέιβιντ Τζόουνς, ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Πόρτσμουθ της Βρετανίας, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη, είπε στο AFP ότι οι κατασκευαστές θα πρέπει να υποχρεωθούν να αναφέρουν πιο συγκεκριμένα τα συστατικά από το απλό «βάση τσίχλας».

Ο Τζόουνς είπε ότι εξεπλάγην που οι ερευνητές βρήκαν ορισμένα πλαστικά που δεν ήταν γνωστά ότι υπάρχουν στην τσίχλα, κάτι που υποδηλώνει ότι ενδεχομένως προέρχονται από άλλη πηγή.

Αλλά τα συνολικά ευρήματα δεν τον εξέπληξαν καθόλου, πρόσθεσε.

Οι άνθρωποι τείνουν να «πανικοβάλλονται λίγο» όταν τους λένε ότι τα δομικά στοιχεία της τσίχλας είναι παρόμοια με αυτά που βρίσκονται «σε ελαστικά αυτοκινήτων, πλαστικές σακούλες και φιάλες», είπε ο Τζόουνς.

Η μελέτη, η οποία έχει υποβληθεί σε περιοδικό αλλά δεν έχει δημοσιευτεί ακόμα, παρουσιάστηκε σε συνέδριο της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας στο Σαν Ντιέγκο.