Ανεξήγητη φωτιά παρατηρήθηκε χθες το μεσημέρι στο μνημείο – προσκυνητάρι στην θέση Σταυρος-Φλωριάδας Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας (κοντά στον οικισμό Λιάσκοβο), στο σημείο που ο Μέγας Διδάσκαλος και ιερομάρτυρας του Γένους μας Κοσμάς ο Αιτωλός έκανε διδασκαλία και κάρφωσε σιδερένιο σταυρό σε ένα δένδρο, τμήμα του οποίου διασώζεται και σήμερα και στο οποίο εκδηλώθηκε η πυρκαγιά, σύμφωνα πάντα με τη μαρτυρία.
Προτού αναφερθούμε σε λεπτομέρειες ας αναφερθούμε λίγο στην ιστορία του μνημείου, όπως την έχει αφηγηθεί κάτοικος της περιοχής:
“Ο Πατροκοσμάς ο Αιτωλός ήρθε στο χωριό μου την Φλωριάδα και πήγε στο Μοναστήρι το Δρυμονάρι.
Το Δρυμονάρι χτίστηκε το 1639 μέσα στο δάσος, απαρτιζόταν από δέντρα δρυς, γι’ αυτό πήρε και την ονομασία Δρυμονάρι. Το Μοναστήρι γιορτάζει 15 Αυγούστου Κοίμηση της Θεοτόκου (Το 1639 χτίστηκαν το Δρυμονάρι – Ρέθα – Ροβελίστα).
Ήταν περίπου 20 καλόγεροι, και λέγεται ότι χρησιμοποιήθηκε και ως κρυφό σχολειό.
Έμεινε ο Πατροκοσμάς εκεί αρκετές μέρες. Τους είπε να προσπαθούν να κάνουν κηρύγματα στον κόσμο για τη θρησκεία κλπ.
Τους έκανε πρόταση επειδή ήταν διασκορπισμένο το χωριό να προσπαθήσουν να κάνουν και δεύτερο μοναστήρι και εκείνοι άκουσαν τη γνώμη του Πατροκοσμά και έκαναν δεύτερο Μοναστήρι 6 χιλιόμετρα μακριά από το Δρυμονάρι και το ονόμασαν Συγγενά, δηλαδή συγγενάδια.
Ύστερα έφυγε. Όταν στο δρόμο που πήγαινε κουράστηκε, εκεί αντίκρισε τα βουνά των Τζουμέρκων και είπε:
«Ευλογημένα να είναι τα όρη αυτά, κατά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο πολλές ψυχές θα γλυτώσουν».
Στο δέντρο που ακούμπησε έκανε σταυρό και είπε ο Πάτροκοσμάς:
«Όταν ξεριζωθεί το δέντρο αυτό θα γίνει ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος».
Το δέντρο ξεριζώθηκε το 1939 και τότε άρχισε ο πόλεμος.
Σωστή η προφητεία του Πατροκοσμά.
Σε ένα άλλο δέντρο έβαλε ένα σιδερένιο σταυρό, εκεί κάνανε εικονοστάσι και το ονομάσαμε «στο σταυρό τον σιδερένιο». Το εικονοστάσι σώζεται μέχρι σήμερα.”
Το Δρυμονάρι χτίστηκε το 1639 μέσα στο δάσος, απαρτιζόταν από δέντρα δρυς, γι’ αυτό πήρε και την ονομασία Δρυμονάρι. Το Μοναστήρι γιορτάζει 15 Αυγούστου Κοίμηση της Θεοτόκου (Το 1639 χτίστηκαν το Δρυμονάρι – Ρέθα – Ροβελίστα).
Ήταν περίπου 20 καλόγεροι, και λέγεται ότι χρησιμοποιήθηκε και ως κρυφό σχολειό.
Έμεινε ο Πατροκοσμάς εκεί αρκετές μέρες. Τους είπε να προσπαθούν να κάνουν κηρύγματα στον κόσμο για τη θρησκεία κλπ.
Τους έκανε πρόταση επειδή ήταν διασκορπισμένο το χωριό να προσπαθήσουν να κάνουν και δεύτερο μοναστήρι και εκείνοι άκουσαν τη γνώμη του Πατροκοσμά και έκαναν δεύτερο Μοναστήρι 6 χιλιόμετρα μακριά από το Δρυμονάρι και το ονόμασαν Συγγενά, δηλαδή συγγενάδια.
Ύστερα έφυγε. Όταν στο δρόμο που πήγαινε κουράστηκε, εκεί αντίκρισε τα βουνά των Τζουμέρκων και είπε:
«Ευλογημένα να είναι τα όρη αυτά, κατά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο πολλές ψυχές θα γλυτώσουν».
Στο δέντρο που ακούμπησε έκανε σταυρό και είπε ο Πάτροκοσμάς:
«Όταν ξεριζωθεί το δέντρο αυτό θα γίνει ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος».
Το δέντρο ξεριζώθηκε το 1939 και τότε άρχισε ο πόλεμος.
Σωστή η προφητεία του Πατροκοσμά.
Σε ένα άλλο δέντρο έβαλε ένα σιδερένιο σταυρό, εκεί κάνανε εικονοστάσι και το ονομάσαμε «στο σταυρό τον σιδερένιο». Το εικονοστάσι σώζεται μέχρι σήμερα.”
Σύμφωνα λοιπόν με την μαρτυρία, κάτοικος του χωριού, οδηγός επαγγελματικού οχήματος, ενώ είχε διέλθει με το όχημά του μπροστά από το μνημείο (χωρίς να παρατηρήσει κάτι), όταν έφτασε σχεδόν στον επόμενο οικισμό, τη Χρυσοράχη, ασυναίσθητα εκδήλωσε την επιθυμία να γυρίσει πίσω και να προσκυνήσει στο μνημείο.
Καθώς όμως προσέγγιζε το μνημείο παρατήρησε πυκνό καπνό να αναδύεται από αυτό.
Μόλις άνοιξε την πόρτα διέκρινε με δυσκολία, λόγω του καπνού, να φλέγεται το τμήμα του δένδρου το οποίο διασώθηκε και στο οποίο έμπηξε τον Σταυρό ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.
Έσβησε τη φωτιά όπως μπορούσε (ευτυχώς δεν είχε πάρει μεγάλη έκταση) και έβγαλε έξω το κομμάτι του δέντρου που δεν είχε καεί.
Δεν μπορεί κατηγορηματικά να αποκλειστεί το ενδεχόμενο της ιεροσυλίας ή της ακούσιας πρόκλησης φωτιάς από κάποιον πιστό που πήγε να ανάψει ένα κερί.
Πάντως δεν βρέθηκαν κάποια εμφανή σημάδια εμπρησμού ούτε ο αυτόπτης μάρτυρας διέκρινε την παρουσία κάποιου ατόμου στην περιοχή.
Η μεγάλη ιστορία που έχει το συγκεκριμένο μνημείο και ειδικά το σημείο στο οποίο εκδηλώθηκε η φωτιά, το μέρος του ξύλου που έμπηξε τον Σταυρό ο πατρο – Κοσμάς, προβληματίζουν τους κατοίκους της περιοχής για το ενδεχόμενο το συμβάν αυτό να αποτελεί ΣΗΜΑΔΙ!
Δεδομένων μάλιστα και των κρίσιμων εποχών που ζούμε, όχι μόνο στην πατρίδα μας αλλά και παγκοσμίως (“προσφυγικό – μεταναστευτικό”, ελληνοτουρκική ένταση και κίνδυνος θερμού επεισοδίου.
Ο Θεός να φυλάει την πατρίδα μας και όλο τον κόσμο…
sociologyalert.blogspot.com
