Απο τον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Παραβόλας ανακοινεται ότι καμία Ιεροπραξία ( Κηδεία, Ταφη, Μνημόσυνο ) δεν θα τελειται απο τούδε και στο εξής στο Κοιμητήριο της Παναγίας στο Κάστρο Παραβόλας μέχρι νεοτερας κατόπιν σφραγίσεως του χώρου και απαγορεύσεως εισόδου, απο την Εταιρεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Αιτωλ/νίας . .
Ενα σημαντικό μέρος της βάσεως του ημικύκλιου τοξοτού θόλου στην είσοδο του Κοιμητηρίου απεκολήθη με αποτέλεσμα να κινδυνεύει ολόκληρη η οχυρωση του χώρου.
Παρα τις συνεχής εκκλήσεις μας, για τον κινδυνο κατάρευσης του Ιερού Ναού της Παναγίας του 6ου αιώνα που βρίσκεται πλησίον της οχύρωσης του Κάστρου, θερμα παρακαλούμε για ακόμη μια φορά , τις αρμόδιες υπηρεσίες Δημου, Περιφέρειας και του Υπουργείου Πολιτισμού όπως μεριμνήσουν για την ένταξη όλου του Κάστρου Παραβόλας σε πρόγραμμα αποκατάσης και συντήρησης πριν να είναι αργά .
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΠΑΡΑΒΟΛΑΣ
Ο Πύργος ή Κάστρο της Παραβόλας είναι ερείπια οχυρωμένης θέσης στο χωριό Παραβόλα Αιτωλοακαρνανίας. Η οχύρωση περιλαμβάνει τα τείχη της αρχαίας πόλης Βουκάτιο ενισχυμένα με βυζαντινούς πύργους. Σήμερα διασώζονται η ακρόπολη ερειπωμένη, τμήμα των τειχών του οικισμού που χτίστηκαν τον 4ο αιώνα π.Χ., ερείπια των βυζαντινών πύργων και παλαιοχριστιανική εκκλησία που λειτουργεί ακόμα σήμερα
Το αρχαίο τείχος ενισχύθηκε, η ακρόπολη με πύργους, και ανακασκευάστηκε από τους Βυζαντινούς, μετά το 1204 και με την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τους λατίνους ανήκε στο Δεσποτάτο της Ηπείρου. Το καλύτερο σωζόμενο τμήμα της είναι βυζαντινός πύργος στην ακρόπολη που σώζεται σε μεγάλο ύψος και έχει τρία παράθυρα και δύο πόρτες
Δομικά, Αρχιτεκτονικά, Οχυρωματικά Στοιχεία
Η οχύρωση της πόλης αποτελούνταν από ευρύ περίβολο ο οποίος σήμερα διατηρείται καλύτερα στο βόρειο τμήμα του, όπου σε ορισμένα σημεία το τείχος διατηρεί σχεδόν το αρχικό του ύψος. Προς νότον ο περίβολος εκτεινόταν στο πεδινό τμήμα που μεσολαβεί ως τη λίμνη Τριχωνίδα, τα ίχνη του όμως βαθμιαία χάνονται, με αποτέλεσμα να μην είναι σαφής η συνολική μορφή και έκτασή του.
Στην κατασκευή της οχύρωσης παρατηρούνται διαφοροποιήσεις που υποδηλώνουν επιδιορθώσεις και συμπληρώσεις της οχύρωσης από την αρχική φάση, του 5ου αιώνα, έως και τα Ελληνιστικά Χρόνια, όταν η πόλη ήταν μέλος της Αιτωλικής Συμπολιτείας.
Η ακρόπολη, η οποία ήταν ενσωματωμένη στη βόρεια πλευρά, ήταν μικρή και μακρόστενη. Η είσοδός της ήταν στη δυτική πλευρά και πλαισιωνόταν με ημικυκλικούς πύργους. Εξωτερικά ακολουθούσε τη φυσική μορφολογία με μία σειρά ακανόνιστων προεξοχών.
Στη ΝΑ γωνία της ακρόπολης αξιοσημείωτος είναι ένας ημικυκλικός πύργος ο οποίος διατηρείται και σήμερα σε σημαντικό ύψος και απαρτίζεται από είκοσι δόμους, τρία παράθυρα και δύο πόρτες. Ο πύργος αυτός επικοινωνούσε τόσο με την ακρόπολη, όσο και με το υπόλοιπο τμήμα της οχύρωσης. Στη νότια πλευρά του διατηρούνται ενδείξεις ύπαρξης ξύλινης κλίμακας, η οποία μπορεί να οδηγούσε σε ξύλινη στέγη ή πλατφόρμα.
Τα τείχη είναι κτίσματα του 4ου π.Χ. Οι ημικυκλικοί και τετράγωνοι πύργοι είναι κτίσματα των βυζαντινών χρόνων. Κοντά στον πύργο βρίσκονται και χαλάσματα τουρκικού οχυρού.
Η ωοειδής οχύρωση της ακρόπολης έχει μήκος 110μ. και μέγιστο πλάτος 57,5μ. περίπου. Το εμβαδόν της ακρόπολης είναι περίπου 5 στρέμματα, ενώ η περίμετρος της οχύρωσής της περίπου 270 μ. από τα οποία τα 120 μ. εξωτερική και τα 150 μ. εσωτερική, δηλαδή διατείχισμα που χώριζε την ακρόπολη από την αρχαία πόλη.
Το εμβαδόν ολόκληρης της τειχισμένης αρχαίας πόλης είναι περίπου 115 στρέμματα.
Από τη Βυζαντινή περίοδο είναι και ο παρακείμενος ναός της Παναγίας του Κάστρου (Κοίμηση της Θεοτόκου), ο οποίος είναι περιορισμένος στο ανατολικό μέρος του μεσαίου κλίτους παλαιοχριστιανικής βασιλικής του 6ου αι. Ιδιαίτερη σημασία έχει η μορφολογία της αψίδας.
