Ἐπειδή,ὕστερα ἀπό τήν ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος γιά τήν διχοτόμιση τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας, γράφηκαν μερικά σχόλια γιά τό πρόσωπό μου, θά ἤθελα νά ἐνημερώσω κάθε ἄνθρωπο καλῆς θέλησης τά ἀκόλουθα:

1. Εἶμαι Μητροπολίτης σέ αὐτήν τήν ἱστορική Πόλη τῆς Ναυπάκτου καί τήν ἱστορική Μητρόπολη Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου (ἀπό τό 1995 μέχρι σήμερα). Πρόκειται γιά μιά Πόλη πάνω ἀπό τρεῖς χιλιάδες ἐτῶν, καί γιά μιά Ἱερά Μητρόπολη ἡ ὁποία ὑφίσταται ὡς Ἐπισκοπή τοὐλάχιστον ἀπό τίς ἀρχές τοῦ 4^ου αἰώνα. Ἐπί­σκοποι τῆς Ναυπάκτου συμμε­τεῖχαν σέ Οἰκουμενικές Συνόδους καί ὑπέγραψαν τά Πρακτικά τους.

Τά ὅρια τῆς Μητροπόλεως Ναυπάκτου μέχρι τόν 13^ο αἰώνα ἔφθαναν μέχρι τήν Χειμάρα τῆς σημερινῆς Ἀλβανίας. Εἶχε δέ κατά καιρούς ἕως δώδεκα Ἐπισκοπές, ἤτοι Βουνδίτζης (Βόνιτσας), Ἀετοῦ, Ἀχελώου, Ρωγῶν, Ἰωαννίνων, Φωτικῆς ἤ Βελᾶς, Ἀνδριανου­πόλεως ἤ Δρυϊνου­πόλεως, Βουθρωτοῦ, Χειμάρας, Ἄρτας, Ἀδραγαμέστου, Κοζύλης.

Μετά ἄρχισε σταδιακά νά συρρικνώνεται. Μέχρι τό ἔτος 1830 εἶχε στήν ἐκκλη­σιαστική δικαιοδοσία της, ὅλη τήν Αἰτωλοα­καρνανία καί τήν Ἄρτα, καί ὁ Μητρο­πολίτης ἔφερε τόν τίτλο Ναυπάκτου καί Ἄρτης, καί τό διάστημα 1830-1833 εἶχε τίτλο Ναυπάκτου καί Μεσολογγίου, στήν συνέχεια Ναυπάκτου καί Εὐρυτανίας, μόλις δέ τό 1977 ἔλαβε τόν τίτλο Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου.

2. Αἰσθάνομαι ἰδιαίτερη τιμή πού εἶμαι  Μητροπολίτης σέ αὐτήν τήν ἱστορική Πόλη καί τήν μικρή τώρα, ἀλλά παλαίφατη καί ἱστορική Μητρόπολη καί δέν δια­νοήθηκα ποτέ νά μετατεθῶ σέ ἄλλη Μητρόπολη. Μάλιστα δέ ἀρνήθηκα πιεστικές προτάσεις νά δεχθῶ μετάθεσή μου σέ ἄλλες μεγάλες Μητροπό­λεις (Ἔδεσσα, Νέα Σμύρνη, Αἰτωλία καί Ἀκαρνανία -πρίν ἐκλεγῆ ὁ μακαριστός Κοσμᾶς-, Κηφισία), μεταξύ τῶν ὁποίων συγκα­ταλέγεται καί τά Ἰωάννινα, πού εἶναι ἡ γενέτειρα μου πόλη. Ἑπομένως, αἰσθάνομαι πνευμα­τική πληρότητα  μέ αὐτό πού μοῦ ἔδωκε ὁ Θεός καί δέν διακα­τέχομαι ἀπό μειο­νεκτική νοοτροπία.

3. Ὁ Γέροντάς μου, ἅγιος Καλλίνικος, μέ ἔμαθε νά ἀγαπῶ τούς ἀνθρώπους τούς ὁποίους μοῦ ἐμπιστεύεται ὁ Θεός καί φυσικά οὐδέποτε στήν σχέση μου μέ τούς ἀνθρώπους θέτω οἰκονομικές δοσοληψίες. Συντάσσω κάθε χρόνο τό «πόθεν ἔσχες», στό ὁποῖο φαίνεται ὅτι δέν ἔχω κανένα περιουσιακό στοιχεῖο, παρά μόνον τόν μισθό μου, οὔτε διαθέτω καταθέσεις σέ Τράπεζες. Φυσικά, τό «πόθεν ἔσχες» εἶναι στήν διάθεση τοῦ καθενός.

4. Τήν πρόταση γιά τήν ἀναδιάταξη τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Χάρτου στήν περιοχή μας τήν συνέταξαν τόν Ἰανουάριο τοῦ 2022 Αἰτωλοακαρνάνες, ἄγνωστοι σέ μένα, μέ ἔκπληξη τήν εἶδα δημοσιευμένη ὡς «Κίνημα Αἰτωλοακαρνάνων». Τήν τελική πρό­ταση στήν Διαρκῆ Ἱερά Σύνοδο τήν κατέθεσε ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ, καί ἡ Ἱερά Σύνοδος ἔλαβε τήν ἀπόφαση χωρίς νά εἶμαι μέλος της.

Ὅσον ἄφορᾶ τό Θέρμο, ὅπως τό δήλωσε δημοσίως μέ σαφήνεια ὁ δήμαρχος Θέρμου κ. Σπύρος Κωνσταντάρας, θέλει νά ἐνωθῆ μέ τήν Ἱερά Μητρόπολη Ναυπάκτου, γιά τούς λόγους πού ἀνέφερε.

5. Ζοῦμε σέ μιά Δημοκρατική Χώρα καί ὁ καθένας, πολλῷ μᾶλλον οἱ ὑπεύθυνοι ἐκκλησιαστικά πολιτικοί ἡγέτες, καί οἱ πολίτες, ἔχουν τήν ἐλευθερία, ἀλλά καί τό καθῆκον νά ἐνδια­φέρονται γιά τά δημόσια καί ἐκκλησιαστικά θέματα, νά ὑποβάλλουν προτάσεις καί νά ἀσχολοῦνται γιά τό καλό τῆς περιφέρειάς τους, χωρίς ὅμως νά συκο­φαν­τοῦν καί χωρίς νά ἐκφράζονται ὑποτιμητικῶς καί ἀκρίτως γιά ἄλλους πού ἔχουν τούς δικούς τους λόγους. Ἀσφαλῶς, πρέπει νά χρησιμοποιοῦν ἐπαρκῆ ἐπιχειρή­ματα, χωρίς ὅμως νά καταφέρονται προσβλητικῶς σέ ὅσους ἔχουν τίς δικές τους διαφορετικές προτάσεις. Αὐτό συνιστᾶ τό πολιτικό καί τό ἐκκλησιαστικό ἦθος. Δέν μπορεῖ κανείς νά θέλη νά ἐπιβάλλεται μέ φωνές, ὕβρεις καί προσβολές.

6. Ὡς Τοποτηρητής τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας ἐργάζομαι μέ ζῆλο, μέ πολύ κόπο, μέ ἐκκλησιαστικό φρόνημα καί θεολογικό λόγο. Ὅπου ἐπισκέπτομαι τήν Ἱερά Μητρόπολη Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας συναντῶ ἀνθρώπους εὐγενεῖς, εὐσεβεῖς πού ἐκδηλώνουν τήν ἀγάπη τους καί τόν σεβασμό τους στήν Ἐκκλησία καί στόν Ἐπίσκοπο. Ἡ Αἰτωλοακαρνανία στήν συντριπτική πλειοψηφία ἔχει καλούς ἄρχοντες καί ἀρχομένους, καί μέ συγκινεῖ ἡ ἀγάπη τους. Ἡ ἐξαίρεση ἐπιβεβαιώνει τόν κανόνα.

Εὔχομαι τό συντομότερον νά ἐκλεγῆ ὁ νέος Μητροπολίτης γιά νά ποιμάνη αὐτόν τόν εὐγενῆ λαό, ὥστε νά περιορισθῶ ἀποκλειστικά στά βασικά διοικητικά καί ποιμαντικά μου καθήκοντα στήν Ἱερά Μητρόπολη στήν ὁποία μέ ἔθεσε ὁ Θεός, διά τῆς Ἐκκλησίας, καί στό συγγραφικό μου ἔργο (120 βιβλία στήν Ἑλληνική, 100 βιβλία μεταφρασμένα σέ 25 γλῶσσες), τά ὁποῖα μέ ἱκανοποιοῦν πλήρως, καί νά ἐξακολουθῶ νά συμμετέχω σέ Πανελλήνια καί Διεθνῆ Συνέδρια.

Αὐτή εἶναι ἡ ἀλήθεια τῶν πραγμάτων. Ὅσοι ἐκφράζονται διαφορετικά συκοφαν­τοῦν καί τούς ἀφήνω στήν κρίση τοῦ Θεοῦ καί τῆς ἱστορίας.