Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών έφεραν στην επιφάνεια την βαθιά κρίση του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα.
Η ΝΔ, συνεχίζει να είναι εγκλωβισμένη στην διαχειριστική αντίληψη με επίκεντρο το επιτελικό κράτος που δεν είναι τίποτε άλλο από μια ομάδα ανθρώπων πέριξ του Μαξίμου αποκομμένη από την κοινωνία και βυθισμένη στις πιέσεις για διευθετήσεις συμφερόντων.
Το ΠΑΣΟΚ, ξεκομμένο από τον λαό και την κοινωνία που ήταν η δύναμή του ανακυκλώνεται στις καταγραφές ποσοστών που διευκολύνουν τις χρεωκοπημένες μικρο-φιλοδοξίες που δεν αφορούν κανέναν πολίτη αλλά δικαιολογούν απλά την ύπαρξή τους.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, ηττημένος στρατηγικά και με κρίση ταυτότητας συνεχίζει να αναπαράγει τις εσωτερικές του άγονες αναταράξεις που είναι και η παθογένεια ιστορικά των αριστερών κομμάτων.
Το ΚΚΕ, ως γνωστόν κινείται στην πεπατημένη, ‘’ εγώ καλά είμαι εδώ, δεν ενοχλώ κανέναν και δεν θέλω και τίποτε παραπάνω ‘’ γιατί οι διεθνείς συσχετισμοί δεν του επιτρέπουν μεγαλύτερες φιλοδοξίες.
Τα υπόλοιπα κόμματα συμπληρώνουν απλά το πολιτικό παζλ της χώρας μας αφού λειτουργούν ως βαλβίδες εκτόνωσης χωρίς να μπορούν να επηρεάσουν καθοριστικά τις εξελίξεις.
Όλα όμως έχουν τις αιτίες του και τις ερμηνείες τους.
Οι πολιτικοί οργανισμοί τα κόμματα έπαψαν να είναι ζωντανά πολιτικά κύτταρα της κοινωνίας, να λειτουργούν πολιτικά και να εμπνέουν τον κόσμο γιατί απλά δεν παράγουν πολιτική, δεν προβάλουν το Όραμά τους, δεν επεξεργάζονται θέματα στα ιδεολογικά όρια τους, απλά χρησιμοποιούνται ως γραφειοκρατικές σφραγίδες σκοπιμότητας από τις ηγεσίες τους.
Έχουν δυστυχώς τα κόμματα και οι ηγεσίες τους απωλέσει σταδιακά τον πολιτικό τους ρόλο. Δεν παρακολουθούν τις διεθνείς εξελίξεις, τα σύγχρονα ρεύματα σκέψεις και το κυριότερο δεν συνεγείρουν την κοινωνία γιατί δεν είναι στο επίκεντρο των πολιτικών τους ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ και οι ανάγκες του.
Αυτή είναι ΩΜΑ και ΞΑΣΤΕΡΑ η ελληνική πολιτική πραγματικότητα.
Αμφισβήτηση των πάντων, έλλειψη εμπιστοσύνης, έλλειψη ελπίδας. Μία κοινωνία φοβισμένη, παραδομένη και χωρίς προοπτική΄, κοινώς, ‘’ ε πτωχεύσαμε πολιτικά ’’.
Το σταυροδρόμι των εξελίξεων είναι εδώ.
Είμαστε μπροστά σε αχαρτογράφητα νερά. Όλοι μιλούν για την επόμενη μέρα αλλά κανείς δεν την κατανοεί, δεν την προσδιορίζει, δεν την αναλύει και δεν παρουσιάζει ένα σχέδιο που θα φέρει την ελπίδα και θα κινητοποιεί την κοινωνία.
Είμαστε μπροστά σε έναν κόσμο που αλλάζει ριζικά, σε μια μεταβατική εποχή, στον κόσμο της οικονομίας, στον χώρο της εργασίας στον τρόπο οργάνωσης της πολιτείας και των δομών της. Μπροστά στις πιέσεις που δέχονται τα κοινωνικά και δημόσια αγαθά, παιδεία, κατοικία, ενέργεια, υγεία και καλούμαστε να τα θωρακίσουμε στην νέα εποχή προς όφελος των πολλών.
Είμαστε μπροστά σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον, αστάθειας και μεγάλων γεωπολιτικών και οικονομικών εντάσεων που παρά τις δυσκολίες του πρέπει η Πατρίδα μας, να διασφαλίσει την εθνική της ανεξαρτησία και ακεραιότητα, ο δε ελληνικός λαός την αξιοπρέπειά του.
Είμαστε μπροστά στον μεγάλο και διαρκή αγώνα, καταπολέμησης των κοινωνικών και οικονομικών ανισοτήτων που τα τελευταία χρόνια πήραν εκρηκτικές διαστάσεις και πιέζουν όλο και περισσότερο την Ελληνική οικογένεια και κυρίως την νεολαία που δεν της επιτρέπουν να ανοίξει τα φτερά της στον τόπο της. Η κοινωνική δικαιοσύνη και η αλληλεγγύη να μπει οριζόντια στις πολιτικές μας, στην γειτονιά μας, την πόλη μας, στους θεσμούς μας.
Είμαστε μπροστά στις νέες ωραίες προκλήσεις και ευκαιρίες της τεχνητής νοημοσύνης και την ενσωμάτωσή της στην λειτουργία της οικονομίας και της κοινωνικής μας ζωής διασφαλίζοντας στο ακέραιο της πολιτικές και ατομικές ελευθερίες του κάθε πολίτη και της αξίες της δημοκρατίας, χωρίς αγκυλώσεις αλλά με διορατικότητα.
Είμαστε μπροστά σε νέες πολιτισμικές αλλαγές και τρόπους ζωής και εμείς καλούμαστε να κρατήσουμε την ιστορία μας, τον πολιτισμό μας, την ταυτότητά μας ως έθνος και λαός. Τα χωριά μας, τα ήθη και έθιμά μας, να είναι η πηγή έμπνευσης και όχι εγκατάλειψης.
Γι αυτό αναζητείται επιτακτικά ένα νέο εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο για την χώρα μας που να κινείται σε προοδευτική κατεύθυνση, Ρεαλιστικό – Οραματικό που θα φέρει ξανά την ελπίδα και το χαμόγελο στην ελληνική κοινωνία. Ένα σχέδιο προσαρμοσμένο στο αύριο του Ελληνισμού.
Χρόνος για χάσιμο δεν υπάρχει.
Προϋπόθεση για την επιτυχία του είναι η πολιτική και ιδεολογική ανασύνταξη της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης.
Σε ένα χρόνο από σήμερα το πολιτικό τοπίο στην χώρα μας θα είναι εντελώς διαφορετικό, νέες ηγεσίες, νέοι πολιτικοί σχηματισμοί έρχονται και θα ταράξουν τα βαλτωμένα νερά.
Η ιστορική πρόκληση για μας, είναι μπροστά μας και είναι σαφής! μια ενιαία μεγάλη δημοκρατική – προοδευτική παράταξη.
