Υπάρχουν δύο πολύ γνωστές περιπτώσεις αρθρίτιδας οι οποίες ταλαιπωρούν μεγάλο αριθμό ασθενών και που συχνά, αλλά εσφαλμένα, ταυτίζονται μεταξύ τους. Η πρώτη περίπτωση είναι η οστεοαρθρίτιδα και η δεύτερη η ρευματοειδής αρθρίτιδα. Το μόνο κοινό σημείο τους είναι οι φλεγμονές στις αρθρώσεις.

Εκφυλιστική πάθηση και αυτοάνοσο νόσημα

Οστεοαρθρίτιδα: Eίναι ίσως η πιο συνηθισμένη μορφή αρθρίτιδας και η οποία χαρακτηρίζεται ως εκφυλιστική πάθηση, καθώς παρατηρείται επιδείνωση της δομής ή της λειτουργίας του ιστού. Ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα βιώνουν καταστροφή του χόνδρου τους που λειτουργεί ως μαξιλάρι μεταξύ των αρθρώσεων. Ο χόνδρος παράγει το αρθρικό υγρό για να έχουμε κίνηση χωρίς τριβές, και δυστυχώς έχει μικρή αναγεννησιακή ικανότητα σε περίπτωση τραυματισμού.

Ρευματοειδής αρθρίτιδα: Eίναι αυτοάνοσο και χρόνιο νόσημα που προκαλεί πόνο, οίδημα, βλάβη στις αρθρώσεις, ενώ μπορεί να επιφέρει περιορισμένη κίνηση και λειτουργία στις πληγείσες αρθρώσεις. Η ρευματοειδής αρθρίτιδα μπορεί να επηρεάσει οποιαδήποτε άρθρωση, όμως οι μικρές αρθρώσεις των χεριών και των ποδιών φαίνεται πως επηρεάζονται περισσότερο. Επιπλέον, η φλεγμονή που αναπτύσσεται μπορεί να επηρεάσει ζωτικές λειτουργίες όπως η όραση, η αναπνευστική και η καρδιακή λειτουργία.

Διαφορετική εξέλιξη

• Τα συμπτώματα της ρευματοειδούς αρθρίτιδας έχουν άμεση εμφάνιση και εξέλιξη σε σύντομο χρονικό διάστημα.
• Τα συμπτώματα της οστεοαρθρίτιδας αναπτύσσονται αργά και επιδεινώνονται σταδιακά για πολλά χρόνια.

Διαφορετική επιδημιολογία

• Η οστεοαρθρίτιδα προσβάλλει συχνότερα τις γυναίκες και κυρίως μετά την ηλικία των 65 ετών, ενώ μέχρι την ηλικία των 55 ετών προσβάλλει συχνότερα τους άνδρες.
• Η ρευματοειδής αρθρίτιδα προσβάλλει συνήθως άτομα ηλικίας 35-55 ετών, αλλά μπορεί να εμφανιστεί και σε άτομα οποιασδήποτε ηλικίας, ακόμη και σε παιδιά. Είναι τρεις φορές συχνότερη στις γυναίκες απ’ ό,τι στους άνδρες.

Διαφορετικά αίτια

• Η οστεοαρθρίτιδα προκαλείται κυρίως λόγω γήρανσης αλλά και ως συνέπεια τραυματισμών, ταλαιπωρημένων αρθρώσεων και οικογενειακού ιστορικού.
• Σε ό,τι αφορά τη ρευματοειδή αρθρίτιδα, από αιτιολογικής πλευράς φαίνεται ότι πολλοί παράγοντες, όπως γενετικοί, περιβαλλοντικοί, ορμονικοί και ανοσολογικοί, εμπλέκονται στην αιτιοπαθογένεια της νόσου.

Διαφορετική διάγνωση

• Η διάγνωση της οστεοαρθρίτιδας γίνεται με εξετάσεις απεικόνισης, συμπεριλαμβανομένων των ακτινογραφιών και των μαγνητικών τομογραφιών, οι οποίες αναζητούν προοδευτικές βλάβες και φθορά στις αρθρώσεις, ενώ οι εξετάσεις αίματος γίνονται για να αποκλειστεί η πιθανότητα ρευματοειδούς αρθρίτιδας.
• Δεν υπάρχει συγκεκριμένη διαγνωστική εξέταση ρευματοειδούς αρθρίτιδας, όταν η νόσος βρίσκεται στα πρώιμα στάδια. Ο γιατρός καταλήγει σε διάγνωση αξιολογώντας τα συμπτώματα του ασθενούς, την κλινική εξέταση και όλα τα αποτελέσματα των ακτινολογικών και των αιματολογικών εξετάσεων.

Και φυσικά… διαφορετική θεραπεία

Ο στόχος της θεραπείας, τόσο για την ρευματοειδή αρθρίτιδα όσο και για την οστεοαρθρίτιδα, είναι η μείωση του πόνου, η αντιμετώπιση των συμπτωμάτων και η διακοπή περαιτέρω βλάβης των αρθρώσεων.

Οι νέες θεραπείες που έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία 30 χρόνια, στοχεύουν στη μείωση της φλεγμονής, στη θεραπεία του πόνου, στην πρόληψη της βλάβης των αρθρώσεων και στην επιβράδυνση στην πρόοδο της νόσου. Με τις προϋποθέσεις της έγκαιρης διάγνωσης και της πρώιμης θεραπευτικής παρέμβασης μπορεί να επιτευχθεί ύφεση στα συμπτώματα και των δύο ασθενειών και να εξασφαλιστεί μια καλύτερη ποιότητα ζωής στους ασθενείς.