Το μήνυμα του Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνού για τις Παρακλήσεις της Παναγίας.
«Η Θεοτόκος γεφύρωσε το χάσμα το οποίο άνοιξε η παρακοή των ανθρώπων.
«…και κλίμαξ προς ουρανόν ο τάφος γίνεται»
(Στιχηρό Προσόμοιο Μ. Εσπερινού
Κοιμήσεως της Θεοτόκου)
Την περίοδο αυτή, προστρέχουμε οι πιστοί στους Ιερούς Ναούς και στα Ιερά Μοναστήρια, για να υμνολογήσουμε την Μητέρα του Θεού και να αναθέσουμε σ’ Αυτήν τις θλίψεις και τις αγωνίες μας.
Όλοι οι πιστοί καταφεύγουμε με τις «Παρακλήσεις» στη Χάρη Της και νιώθουμε, ανάλογα με την πίστη μας, την βοήθειά Της και την παρουσία Της στην ζωή μας. Και δικαίως, γιατί η Θεοτόκος είναι η λογική κλίμακα που κατέβασε τον Θεό στον άνθρωπο και ανέβασε τον άνθρωπο στον Θεό.
Είναι ο κρίκος που συνέδεσε τον ουρανό με την γη, που έδωσε στον Θεό την σάρκα, ώστε να γίνει, από άκρα φιλανθρωπία, ο Λόγος του Θεού «ομοούσιος ημίν κατά την ανθρωπότητα» (Δ’ Οικουμενική Σύνοδος).
Με το θάρρος, λοιπόν, και την αγάπη των τέκνων προς την Μητέρα, απευθύνεται ο λαός του Θεού προς την Θεοτόκο, επικαλούμενος και πάλι την μητρική Της παρρησία, αφού, αν και μετέστη προς τον ουρανό, δεν εγκατέλειψε τον κόσμο, αλλά διαρκώς μεταφέρει τα αιτήματά μας προς τον Υιό Της.
Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο είναι «προστασία των χριστιανών ακαταίσχυντος» και «μεσιτεία προς τον Ποιητήν αμετάθετος», η οποία δεν παραβλέπει τις ικετευτικές μας φωνές, αλλά προστατεύει και προφθάνει σε βοήθεια εκείνων που έχουν ανάγκη.
Ο Όσιος Σιλουανός ο Αθωνίτης έλεγε πως «Αληθινά, η Παναγία είναι η βοήθειά μας ενώπιον του Θεού και μόνο τ’ όνομά Της χαροποιεί την ψυχή. Αλλά και όλος ο ουρανός και όλη η γη χαίρονται με την αγάπη Της. Αξιοθαύμαστο και ακατανόητο θαύμα.
Ζει στους ουρανούς και βλέπει αδιάκοπα την δόξα του Θεού, αλλά δεν λησμονεί και εμάς τους πτωχούς, και αγκαλιάζει με την ευσπλαχνία Της όλη την γη και όλους τους λαούς».
Η Παναγία μας είναι η ουράνια κλίμακα «δι’ ης κατέβη ο Θεός». Όπως η κλίμακα που είδε στον ύπνο του ο Ιακώβ ένωσε τον ουρανό με την γη, και από αυτήν ανέβαιναν και κατέβαιναν οι Άγγελοι του Θεού, έτσι και η Παρθένος, ως άλλη νοητή κλίμακα, ένωσε τον ουρανό με την γη, αφού μέσω Αυτής κατέβηκε στον κόσμο ο Θεός.
Παράλληλα, όμως, αποτέλεσε και την νοητή γέφυρα, μέσω της οποίας οι άνθρωποι αξιώθηκαν να μεταβούν στον ουρανό, τον Παράδεισο.
Η Θεοτόκος γεφύρωσε το χάσμα, το οποίο άνοιξε η παρακοή των ανθρώπων. Κατήργησε την απόσταση που χώριζε τον άνθρωπο από τον Θεό. Ο τόκος της Θεοτόκου «ήνωσε τα το πριν διεστώτα», κατάργησε την εχθρότητα της αμαρτίας, κατά τον Απόστολο Παύλο (Εφ. 2, 15), αφάνισε το κέντρο του θανάτου και αποτίναξε την πίκρα της φθοράς.
Ο χριστιανός που πιστεύει βαθιά και αληθινά, εγκύπτει αυτήν την περίοδο στον κενό τάφο της Παναγίας μας, πληροφορείται την θεία μετάστασή Της και βλέπει, στο βάθος των θείων κριμάτων, την ελπίδα της δικής του αναστάσεως και μεταστάσεως.
Και έτσι ο τάφος αυτός δεν γίνεται μόνο για την Παναγία «κλίμαξ προς ουρανόν», αλλά και για τον κάθε πιστό που αγωνίζεται κάτω από τον Σταυρό του Χριστού.
Ας παρακαλούμε, λοιπόν, αυτή την περίοδο την Θεοτόκο να μας φωτίσει, να δώσει σε όλους μας μετάνοια, πόθο Χριστού, πόθο σωτηρίας, να μας διδάξει το πως θα αγαπήσουμε τον Χριστό, πως θα τηρήσουμε τις εντολές Του και πως θα έχουμε συνεχώς στην καρδιά μας τον Χριστό μας και την Παναγία μας. Αμήν».
