Η Θεραπευτική Κοινότητα «ΓΕΦΥΡΑ» της 6ης Υγειονομικής Περιφέρειας, σε συνεργασία με την επιστημονική ερευνητική ομάδα «Δρω Εικαστικά», εκπροσωπούμενη από τις Δρ. Αποστολία Πάστρα, Δρ Μαρία Βασιλειάδου, Δρ Μαρία Αθανασέκου και τη Θεραπευτική ομάδα της θεραπευτικής Κοινότητας «ΓΕΦΥΡΑ» εκπροσωπούμενη από τον Διευθυντή του Τομέα Ψυχικής Υγείας Βασίλειο Μπρούμα, την υπεύθυνη της Κοινότητας Κοινωνική Λειτουργό Φωτεινή Βέλλιου, τον Ψυχολόγο Θωμά Δόγρανλη, την Επισκέπτρια Υγείας Σωτηρία Κωσταρέλου υλοποιεί καινοτόμα εργαστήρια Τέχνης μέσα σε Μουσεία και χώρους Τέχνης με τίτλο «Δρω Εικαστικά Γέφυρα», τα οποία συνδέουν τη δημιουργική έκφραση με την ψυχοκοινωνική αποκατάσταση μέσω της Διερευνητικής Δραματοποίησης και της Εικαστικής Τέχνης ως θεραπευτικό μέσο.
Το πιο πρόσφατο εργαστήριο με τίτλο “παπούτσια μάρτυρες στιγμών” πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία στο “Άλς Creative Lab” των Γιάννη και Αγησιλάου Ρόμπολα, έναν χώρο υψηλής αισθητικής και φιλοξενίας στο Μεσολόγγι, όπου τα μέλη της Κοινότητας είχαν την ευκαιρία να δημιουργήσουν, να εκφραστούν και να βιώσουν την τέχνη ως εργαλείο ενδυνάμωσης και εσωτερικής αλλαγής.
Η Θεραπευτική Κοινότητα «ΓΕΦΥΡΑ» συμμετείχε επίσης στο 33ο Συνέδριο Ψυχιατρικής στα Ιωάννινα, με την αρωγή και τη στήριξη του Αλεξόπουλου Παναγιώτη, Διευθυντή της ψυχιατρικής κλινικής του Π.Γ.Ν. Πατρών και αναπληρωτή καθηγητή του Πανεπιστημίου Πατρών, προβάλλοντας τον ρόλο της τέχνης στην ψυχική υγεία και τη σημασία των Θεραπευτικών Μουσείων. Τονίστηκε το πώς τέτοιες δράσεις προσφέρουν στα μέλη ένα πολύτιμο πλαίσιο για έκφραση, κοινωνική αλληλεπίδραση και ενίσχυση της αυτοεκτίμησης, εντός ενός συλλογικού, υποστηρικτικού περιβάλλοντος.
Η αξία τέτοιων πρωτοβουλιών αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα όταν υλοποιούνται σε επαρχιακές πόλεις, όπως το Μεσολόγγι όπου οι ευκαιρίες πρόσβασης στην τέχνη και σε θεραπευτικές πολιτιστικές δράσεις είναι πιο περιορισμένες σε σχέση με τα αστικά κέντρα. Τα εργαστήρια «Δρω Εικαστικά Γέφυρα» όχι μόνο γεφυρώνουν το χάσμα αυτό, αλλά και εισάγουν μια πρωτοποριακή μορφή εφαρμοσμένης “πολιτιστικής συνταγογράφησης”, πέρα από τη θεσμική ή πιλοτική μορφή που μέχρι σήμερα εφαρμόζεται στην Ελλάδα.
Η συγκεκριμένη δράση δίνει ενεργό ρόλο στους συμμετέχοντες ως συν-δημιουργούς του καλλιτεχνικού περιεχομένου. Δημιουργείται έτσι ένα πλαίσιο βαθύτερης συμμετοχής και προσωπικής ανάταξης, που συνδυάζει την καλλιτεχνική έκφραση με την ψυχοθεραπευτική διαδικασία, ενισχύοντας ουσιαστικά τη ψυχική ανθεκτικότητα των συμμετεχόντων.
Η πρωτοβουλία συνεχίζεται δυναμικά, με στόχο να δημιουργήσει γέφυρες μεταξύ τέχνης, θεραπείας και κοινότητας, καθιστώντας την τέχνη προσβάσιμη, θεραπευτική και κοινωνικά χρήσιμη.
