Ο σπουδαίος ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ποιητής και τραγουδοποιός έφυγε από τη ζωή στα 74 του – Οι δύο ξεχωριστές παρουσίες του στον κινηματογράφο «Ελληνίς» που έμειναν αξέχαστες

Έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 74 ετών, ο Νίκος Καλογερόπουλος, ένας από τους πιο ιδιαίτερους και αντισυμβατικούς δημιουργούς του ελληνικού πολιτισμού.

Ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ποιητής και τραγουδοποιός, ο Καλογερόπουλος δεν υπήρξε ποτέ ένας καλλιτέχνης που χωρούσε εύκολα σε καλούπια. Με τη χαρακτηριστική του παρουσία, το ιδιαίτερο ύφος και τις εμβληματικές ερμηνείες του, άφησε το δικό του ανεξίτηλο αποτύπωμα στον ελληνικό κινηματογράφο και αγαπήθηκε από το κοινό.

Η είδηση του θανάτου του προκαλεί συγκίνηση και στο Αγρίνιο, έναν τόπο με τον οποίο ο ίδιος είχε αποκτήσει έναν ιδιαίτερο δεσμό.

Ο δημοτικός κινηματογράφος «Ελληνίς» είχε την τιμή να φιλοξενήσει τον Νίκο Καλογερόπουλο δύο φορές, σε δύο διαφορετικές αλλά εξίσου ξεχωριστές στιγμές.

Η πρώτη ήταν το 2011, σε μια ρεμπέτικη βραδιά, ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα, το 2015, επέστρεψε στο Αγρίνιο για την προβολή της ταινίας του «Ιππείς της Πύλου».

Ήταν δύο βραδιές κατά τις οποίες το κοινό του Αγρινίου είχε την ευκαιρία όχι απλώς να δει από κοντά έναν καταξιωμένο καλλιτέχνη, αλλά να γνωρίσει έναν άνθρωπο αυθεντικό, ιδιαίτερο και ασυμβίβαστο, όπως ακριβώς υπήρξε σε όλη τη διαδρομή του.

Η υπεύθυνη των Δημοτικών Κινηματογράφων Αγρινίου, Χριστίνα Μπαλάσκα, αποχαιρετά τον Νίκο Καλογερόπουλο με λόγια που αποτυπώνουν τη συγκίνηση για την απώλειά του:

«Αντίο στον δικό μας “Μάιμο”, τον υπέροχο άνθρωπο και αντισυμβατικό καλλιτέχνη, Νίκο Καλογερόπουλο. Φεύγεις, αλλά οι νύχτες που μας χάρισες θα μείνουν για πάντα εδώ. Καλό ταξίδι αγαπημένε μας!»

Και πράγματι, κάποιοι καλλιτέχνες δεν φεύγουν πραγματικά.

Μένουν στις ταινίες τους, στις λέξεις τους, στα τραγούδια τους, στις ιστορίες που αφηγήθηκαν και — κυρίως — στις στιγμές που χάρισαν στους ανθρώπους που τους συνάντησαν.

Για το Αγρίνιο, ο Νίκος Καλογερόπουλος θα παραμείνει συνδεδεμένος με εκείνες τις δύο βραδιές στον «Ελληνίς». Βραδιές που πέρασαν, αλλά δεν ξεχάστηκαν.

Καλό ταξίδι, Νίκο Καλογερόπουλε.
Ο κινηματογράφος θα κρατά πάντα μια θέση για τους ανθρώπους που έγραψαν τη δική τους ιστορία.