Σημαντικές ελλείψεις και δομικά κενά, που υπονομεύουν την αποτελεσματική ανίχνευση και διαχείριση των περιστατικών ενδοοικογενειακής και συντροφικής βίας κατά των γυναικών, έφερε στο φως το έργο Care Power.
Μέσα από τις ημερίδες δικτύωσης που πραγματοποιήθηκαν τον Μάρτιο του 2026 σε Λάρισα, Θεσσαλονίκη και Αθήνα, επαγγελματίες της πρώτης γραμμής, εκπρόσωποι του υπουργείου Υγείας, των υγειονομικών περιφερειών και της ακαδημαϊκής κοινότητας κατέληξαν στο ηχηρό συμπέρασμα ότι το ελληνικό Σύστημα Υγείας αντιδρά αποσπασματικά, στερούμενο θεσμοθετημένων μονοπατιών φροντίδας και ολιστικής διαχείρισης.
Κίτρινες… κάρτες
Η έρευνα και οι δράσεις του Care Power κωδικοποίησαν τα κύρια εμπόδια σε έξι άξονες:
1 Απουσία ενιαίων πρωτοκόλλων: Δεν υφίστανται κατευθυντήριες οδηγίες για την πρόληψη και την ανίχνευση περιστατικών.
2 Ελλιπής συντονισμός: Καταγράφεται αδυναμία συνεργασίας μεταξύ υπηρεσιών Υγείας, Αστυνομίας και δομών στήριξης, χωρίς τυποποιημένες διαδικασίες διασύνδεσης.
3 Συστημικοί περιορισμοί: Η υποστελέχωση του ΕΣΥ και η έλλειψη ιδιωτικών χώρων στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών δυσχεραίνουν τη διαχείριση των θυμάτων.
4 Εκπαιδευτικό έλλειμμα: Απουσιάζει η θεσμοθετημένη εκπαίδευση τόσο σε προπτυχιακό επίπεδο όσο και στη συνεχιζόμενη επαγγελματική κατάρτιση.
5 Νομική σύγχυση και φόβος: Υπάρχει ασάφεια για την υποχρεωτικότητα της καταγγελίας χωρίς συναίνεση, ενώ ο φόβος αντιποίνων παραμένει ισχυρός, ειδικά σε κλειστές κοινωνίες.
6 Εμπόδια σε ειδικές κατηγορίες: Δυσκολίες εντοπίζονται στη στήριξη γυναικών χωρίς έγγραφα, αλλά και σε περιπτώσεις όπου οι δράστες ανήκουν στα σώματα ασφαλείας.
Στοιχεία – σοκ
Η ανάγκη για παρέμβαση υπογραμμίζεται από τα ιδιαίτερα ανησυχητικά στατιστικά στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ. (2024), τα οποία δείχνουν ότι σχεδόν δύο στις πέντε γυναίκες (ποσοστό 42%) στην Ελλάδα έχουν βιώσει τουλάχιστον ένα περιστατικό ψυχολογικής, σωματικής ή σεξουαλικής βίας από σύντροφο κατά την ενήλικη ζωή τους.
Στο πλαίσιο αυτό, το έργο Care Power, το οποίο υλοποιείται από την Εταιρία Ερευνας Εκπαίδευσης Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και Κλινικών Δεξιοτήτων του Τμήματος Ιατρικής του ΑΠΘ, έχει ήδη επιφέρει σημαντικά αποτελέσματα. Περισσότεροι από 360 επαγγελματίες υγείας εκπαιδεύτηκαν έως τον Δεκέμβριο του 2025, ενώ τον Ιανουάριο του 2026 άρχισε το Ανοιχτό Διαδικτυακό Μάθημα Ασύγχρονης Εκπαίδευσης (MOOC). Η πλατφόρμα αυτή προσφέρει έξι εκπαιδευτικές ενότητες που καλύπτουν όλο το φάσμα της αντιμετώπισης της βίας, περιλαμβάνοντας κλινικές περιπτώσεις, διαδραστικό υλικό και podcasts, καλύπτοντας ένα κρίσιμο κενό στην εκπαίδευση.
Το έργο συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ενωση (CERV), το Ιδρυμα Μποδοσάκη και το Κέντρο Στήριξης ΜΚΟ, με συνολικό προϋπολογισμό 2,3 εκατομμυρίων ευρώ. Οπως επισημαίνουν οι συντελεστές, η μετάβαση σε ένα σύστημα που προστατεύει ουσιαστικά την επιζώσα απαιτεί τη θεσμική εγκαθίδρυση κλινικών πρωτοκόλλων, την ενίσχυση των δομών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας και την υποχρεωτική κατάρτιση των επαγγελματιών που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της μάχης κατά της έμφυλης βίας.









