Οι ερευνητές του Κέντρου για την Υγεία του Ανθρωπίνου Εγκεφάλου του Πανεπιστημίου του Μπέρμιγχαμ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό “eClinicalMedicine”, ανέφεραν ότι οι εφιάλτες μπορεί να γίνουν πολύ συχνοί αρκετά χρόνια ή και ακόμη δεκαετίες προτού εκδηλωθούν τα πιο χαρακτηριστικά συμπτώματα της άνοιας, όπως τα προβλήματα μνήμης και λειτουργίας του νου.

“Δείξαμε για πρώτη φορά ότι τα αγχωτικά όνειρα ή οι εφιάλτες μπορεί να συνδέονται με τον κίνδυνο άνοιας και γνωστικής εξασθένησης σε υγιείς ενήλικες στον γενικό πληθυσμό. Αυτό είναι σημαντικό επειδή είναι πολλοί λίγοι οι δείκτες κινδύνου για άνοια στην πρώιμη μέση ηλικία. Μολονότι χρειάζεται περισσότερη μελέτη που θα επιβεβαιώσει κάτι τέτοιο, πιστεύουμε ότι τα κακά όνειρα μπορούν να αποτελέσουν έναν χρήσιμο τρόπο για να εντοπίζουμε τους ανθρώπους υψηλού κινδύνου για εμφάνιση άνοιας”, δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Αμπιντέμι Οτάικου.

Η μελέτη ανέλυσε στοιχεία για 605 ανθρώπους 35 έως 64 ετών και 2.600 ηλικίας άνω των 79 ετών, κανένας από τους οποίους δεν είχε διαγνωσμένη άνοια στην αρχή της έρευνας, η οποία διήρκεσε κατά μέσο όρο εννέα έτη για την πρώτη νεότερη ομάδα και πέντε έτη για τη δεύτερη.

Διαπιστώθηκε ότι οι μεσήλικες (35-64) που βλέπουν άσχημα όνειρα σε εβδομαδιαία βάση, έχουν τετραπλάσια πιθανότητα να εμφανίσουν γνωστική εξασθένηση (συχνά πρόδρομη της άνοιας) μέσα στην επόμενη δεκαετία, ενώ για τους πιο ηλικιωμένους με συχνούς εφιάλτες η πιθανότητα για διάγνωση άνοιας είναι διπλάσια.

Η συσχέτιση εφιαλτών-άνοιας βρέθηκε να είναι πιο έντονη στους άνδρες από ό,τι στις γυναίκες. Έτσι, οι ηλικιωμένοι άνδρες με εφιάλτες τουλάχιστον μια φορά κάθε εβδομάδα, έχουν πενταπλάσια πιθανότητα για εμφάνιση άνοιας από ό,τι οι ηλικιωμένοι άνδρες χωρίς εφιάλτες. Στις συνομήλικες γυναίκες με εφιάλτες όμως ο κίνδυνος είναι αυξημένος μόνο κατά 41%.

Θα ακολουθήσει παρεμφερής έρευνα σε ακόμη νεότερους ανθρώπους κατά πόσο οι εφιάλτες αυξάνουν τον κίνδυνο μελλοντικής γνωστικής εξασθένησης και άνοιας. Επίσης θα διερευνηθεί κατά πόσο άλλοι παράγοντες, όπως πόσο συχνά θυμόμαστε τα όνειρα μας ή πόσο ζωντανά είναι αυτά, σχετίζονται με την πιθανότητα άνοιας αργότερα. Ακόμη θα μελετηθεί η βιολογική βάση των άσχημων ονείρων με τη χρήση ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος και μαγνητικής τομογραφίας.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:

https://www.thelancet.com/journals/eclinm/article/PIIS2589-5370(22)00370-4/fulltext