Του Γιώργου Καρβουνιάρη
δημοσιογράφος, αν. Γραμματέας Τομέα Επικοινωνίας του ΠΑΣΟΚ- Κινήματος Αλλαγής
Πριν λίγα 24ωρα, στην Εξεταστική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ο σύμβουλος του πρωθυπουργού Βάρρας κατήγγειλε ότι αποπέμφθηκε από τον Βορίδη επειδή αρνήθηκε να κάνει παράνομες πληρωμές. Χθες ο Βορίδης απάντησε ότι ο Βάρρας γνώριζε τις παρατυπίες και σιώπησε. Η μεταξύ τους βεντέτα αφορά μόνο τους ίδιους. Οι βαριές και εκ νέου σκιές όμως στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος μας εξοργίζουν.
Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι ένας καθρέφτης διαφθοράς και συγκάλυψης, όπου πρόσωπα της κυβέρνησης εμπλέκονται σε υπόθεση που ελέγχεται πλέον από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Υπουργοί της Νέας Δημοκρατίας εμφανίζονται στη δικογραφία των ευρωπαϊκών αρχών και αντί να λογοδοτούν, καταθέτουν ως μάρτυρες. Με ύφος τιμητή, κουνώντας το δάχτυλο σε μια κοινωνία που παρακολουθεί άφωνη την υποκρισία τους.
Κι αν νομίζει κανείς ότι η αλαζονεία τους σταματά εκεί, ας δει τι συνέβη στη δίκη για τους ελεγκτές της Αρχής Διαφάνειας που κατηγορούνται για παράβαση καθήκοντας σχετικά με το πόρισμα, το οποίο συνέταξαν για την καθυστέρηση εκτέλεσης του έργου της σύμβασης 717 της ΕΡΓΟΣΕ, και η υλοποίησή της θα μπορούσε να αποτρέψει το δυστύχημα στα Τέμπη. Yπερασπίζονται… από το ίδιο το Ελληνικό Δημόσιο. Δηλαδή από όλους εμάς. Μια χώρα όπου ο ελεγκτής προστατεύεται από αυτόν που θα έπρεπε να τον ελέγχει.
Οι ίδιες σκιές απλώνονται και στις υποκλοπές. Το Συμβούλιο της Επικρατείας αποφάσισε, η κυβέρνηση όμως αγνοεί προκλητικά τη δικαιοσύνη. Το κράτος δικαίου έγινε προαιρετικό.
Και στην κύρια υπόθεση για τα Τέμπη, η ντροπή συνεχίζεται. Ο τρόπος που «πολιτεύεται» η κυβέρνηση σε αυτό το θέμα προσβάλλει τα θύματα και εκθέτει τη χώρα. Η ίδια η Λάουρα Κοβέσι μίλησε για ατιμωρησία και κυβερνητική παρέμβαση. Κι όμως, καμία παραίτηση, κανένας έλεγχος, καμία συνέπεια.
Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα με στοιχειώδεις δημοκρατικούς θεσμούς, αρκούσε ένα μόνο από τα παραπάνω για να καταρρεύσει μια κυβέρνηση. Εδώ όχι. Εδώ οι κυβερνώντες, στηριγμένοι στα συμφέροντα, στα ΜΜΕ και στις οργανωμένες ομάδες στα social media, επιχειρούν να πείσουν πως αυτή είναι η κανονικότητα. Και πως όσοι αντιδρούν είναι τρελοί, εμπαθείς ή εμμονικοί.
Αν είναι εμμονή να ζητάς δικαιοσύνη, διαφάνεια και δημοκρατία, τότε ναι. Είμαστε εμμονικοί. Εμμονικοί απέναντι στο κράτος της οικογένειας Μητσοτάκη και των αυλικών του.
Ό,τι όμως και να κάνουν, δεν θα αποφύγουν την τελική ετυμηγορία των πολιτών. Εκεί δεν υπάρχουν παράθυρα αποφυγής, ούτε πλειοψηφίες σε σώματα που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν τον πολίτη αλλά αγνοούν τη λαϊκή οργή, ούτε δημοσκοπήσεις που θα αναστρέφουν την πραγματικότητα, ούτε καλοπληρωμένες ομάδες στην περίφημη «σφαίρα της ενημέρωσης» που κάνουν το άσπρο μαύρο. Στο τέλος όλος αυτός ο εσμός θα καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος και δεν θα υπάρχει ούτε φύλλο συκής να κρύψει τη γύμνια, τη σήψη και την παραχάραξη της πραγματικότητας που επιβάλει μέχρι σήμερα η κυβέρνηση.
