Πέρυσι ζήτησε από τους καταστηματάρχες της εστίασης να του στείλουν τα κλειδιά των μαγαζιών τους. Του έστειλαν πολλά και δεν ξέρω αν τα κρατάει ο Κυρ. Μητσοτάκης στα υπόγεια του Μαξίμου για ενθύμιο της επιτυχημένης διαχείρισης της πανδημίας.

Φέτος, ο υπουργός Τηλεοπτικής Ανάπτυξης χαρακτήρισε αχάριστους όσους προφανώς δεν του έστειλαν πέρυσι τα κλειδιά. βάζοντας στο στόχαστρο τον εν τη ευρεία εννοία κλάδο της εστίασης, αυτής της “βαρειάς βιομηχανίας” της χώρας μας, ελλείψει άλλης.

Το βιολί του πάλι ο κ. Γεωργιάδης, έστω με σπασμένες χορδές. Έτοιμος να φέρει τον κλάδο απέναντι σε οποιονδήποτε άλλον, κατά την γνωστή τακτική του κοινωνικού αυτοματισμού, την οποία η σημερινή κυβέρνηση έχει αναγάγει σε πραγματική επιστήμη, μέσω ενός στρατού συμβούλων, ο οποίος αποτελεί τον μόνο κλάδο που ανθεί στην πανδημία.

Παρ’ ολίγο να χαρακτηρίσει τους δραστηριοποιούμενους στην εστίαση κρυπτο-αντιεμβολιαστές, επειδή κάνουν λόγο για ενίσχυση, εν μέσω ενός νέου άτυπου λοκντάουν, το οποίο σε ορισμένες περιοχές μοιάζει σαν να είναι κανονικό. Όπως μου ανέφεραν σε κωμόπολη της Αιτωλοακαρνανίας που διαθέτει καμμιά δεκαριά καφενεία, χθες -μέρα Σάββατο- ζήτημα να είχαν δέκα πελάτες εν συνόλω. Ερημιά παντού, την στιγμή που οι λογαριασμοί του ρεύματος και οι ανατιμήσεις στα υπόλοιπα αγαθά καλπάζουν.

Τί να κάνουν, λοιπόν, οι μικρές επιχειρήσεις εστίασης; Να συγχωνευθούν; Για να καρπώνονται την αξία του ποτού ή του φαγητού στα τέσσερα; Να κλείσουν και να στείλουν τα κλειδιά στον αρειμάνιο υπουργό για να τα δέσει στο μπρελόκ της αλαζονείας;

Να κλείσουν. Κι από πάνω η κυβέρνηση να στρίβει και το μαχαίρι στην πληγή, με τις ύβρεις και τις υπουργικές κατάρες στα τηλεοπτικά μπαλκόνια, που κατατείνουν εν μέσω πανδημίας να υποθάλπουν την ανθρωποφαγία.

Δεν φθάνει που θερίζει η πανδημία, να φάει και ο ένας τον άλλον; Κανένας σεβασμός ούτε κάν στον κοινωνικό πόνο;