Ανακοίνωση της ΤΕ Αιτωλοακαρνανίας του ΚΚΕ για την ημερίδα στο Περδικάκι

Στη κοιλάδα του Αχελώου, στο Περδικάκι Αιτωλοακαρνανίας έγινε η «εξαπάτησης» με ομιλητή τον  Ευρωπαίο Επίτροπο, Χρήστο Στυλιανίδη, με θέμα το νέο ευρωπαϊκό σύστημα για την αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών. Συμμετείχαν επίσης οι ευρωβουλευτές Γιώργος Γραμματικάκης, Στέλιος Κούλογλου και ο βουλευτής Σπύρος Δανέλλης. Δεν είναι τυχαίο ότι η συγκεκριμένη ημερίδα με συμμετέχοντες από όλα τα αστικά κόμματα διαχείρισης πραγματοποιήθηκε στο νομό Αιτωλοακαρνανίας και σε μία πολύπαθη περιοχή από τις συνέπειες των πολιτικών όλων των Κυβερνήσεων και της ΕΕ, που δημιουργούν δυσμενείς συνθήκες στο Βάλτο από την τοποθέτηση ανεμογεννητριών και από τα αποτελέσματα της παραβίασης των περιβαλλοντικών όρων του φράγματος στα Δαφνοζωναρα που είναι εντός της προστατευόμενης περιοχής NATURA GR2110006 KOILADA ACHELOOU & ORI VALTOU («Κοιλάδα Αχελώου και Όρη Βάλτου»). Είναι άξιο αναφοράς να τονίσουμε ότι για το θέμα του φράγματος υπάρχουν έντονες και δίκαιες αντιδράσεις των κατοίκων και συλλόγων της ευρύτερης περιοχής.

Παρά τις προσπάθειες εξωραϊσμού της κατάστασης από τους ομιλητές, γενικά οι τεράστιες καταστροφές δεν μπορούν να δικαιολογηθούν απ’ την επίκληση των έντονων καιρικών φαινομένων, ούτε απ’ την επίκληση σε τεχνικές αδυναμίες. Όπως επίσης προκαλούν πρόκληση οι αναφορές των ομιλητών στις δυνατότητες στην αγροτοκτηνοτροφική παραγωγή την στιγμή που τα χωριά του Βάλτου, όπως και σε όλο το νομό, έχουν βιώσει στο πετσί τους την αγροκτονα πολιτική των κυβερνήσεων που στο πλαίσιο της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της ΕΕ, οδήγησαν στο ξεκλήρισμα και τη χρεοκοπία το σύνολο των μικρομεσαίων αγροτών.

Οι σύγχρονες δυνατότητες της τεχνικής και της επιστήμης επιτρέπουν την έγκαιρη πρόβλεψη ακραίων φαινόμενων, επιτρέπουν τη λήψη κατάλληλων μέτρων πρόληψης, όπως των πλημμυρικών φαινόμενων, την εκπόνηση σχεδίων αντιμετώπισής τους. Είναι πασίγνωστο πως και στο νόμο μας κατάλληλα αντιπλημμυρικά έργα θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τέτοια φαινόμενα. Αντίθετα όμως ο νομός σε κάθε βροχόπτωση μετράει τις πληγές του. Το 2015 τεράστιες ζημίες προκάλεσαν οι πλημμύρες του χειμώνα στα γεφύρια Αυλάκιου, Βρουβιανών και της Τέμπλας που ενώνει το Ν. Ευρυτανίας με το Ν. Αιτωλοακαρνανίας. Πριν δύο χρόνια, το 2016, πνίγηκε η πρωτεύουσα του νομού, το Μεσολόγγι. Τον περασμένο Δεκέμβρη o δρόμος Εμπεσός-Περδικάκι του Ορεινού Βάλτου έκλεισε από κατολισθήσεις όπως και σε άλλα σημεία, επίσης τον ίδιο μήνα είχαμε τεράστιες καταστροφές από τις πλημμύρες στην ευρύτερη περιοχή του Δήμου Αγρινίου και αργότερα στο Δήμο Μεσολογγίου, στο Αιτωλικό και στον πρώην Δήμο Οινιαδών. Χωρίς ακόμη να έχουν αποζημιωθεί οι πληγέντες.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι: Οι κίνδυνοι αυτοί είναι αναπόφευκτοι;
Η προστασία εργαζομένων και πληθυσμού μπορεί να επιτευχθεί με βάση το κατακτημένο σήμερα επίπεδο της επιστήμης και της τεχνικής. Απαιτείται όμως ένας ριζικά διαφορετικός δρόμος ανάπτυξης, που θα αντιμετωπίζει τα θέματα πρόληψης και διαχείρισης εκτάκτων καταστάσεων με γνώμονα τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι με γνώμονα τη διασφάλιση της κερδοφορίας του κεφαλαίου που αποτελεί το κριτήριο σήμερα στο πλαίσιο του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης.

Η πρόληψη των κινδύνων προϋποθέτει ότι το κριτήριο της εγγενούς ασφάλειας, δηλαδή της πρόληψης του κινδύνου στην πηγή, θα λαμβάνεται υπόψη κατά το σχεδιασμό κάθε εγκατάστασης, υποδομής και εξοπλισμού, όπως επίσης και σε επίπεδο χωροταξικού σχεδιασμού (που αφορά τις εδαφολογικές μελέτες, τη σεισμικότητα κάθε περιοχής, τις αποστάσεις ασφαλείας, τη συνύπαρξη διαφορετικών δραστηριοτήτων μέσα σε μια περιοχή κ.ο.κ.). Στο πλαίσιο του σχεδιασμού χρήσεων γης πρέπει να περιλαμβάνεται και η χωροθέτηση των υπηρεσιών και υποδομών έκτακτης ανάγκης (π.χ. πυροσβεστικοί σταθμοί, οδοί εκκένωσης – διαφυγής – πρόσβασης του προσωπικού έκτακτης ανάγκης, ειδικά κτίρια για προστασία του πληθυσμού αν χρειαστεί, νοσοκομειακές μονάδες κ.ά.).

Η πολιτική της σημερινής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, που συνεχίζει στην ίδια ρότα με την πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ, ΝΔ σε αυτούς τους τομείς σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της ΕΕ, υπηρετεί τις ανάγκες του κεφαλαίου και όχι τις λαϊκές ανάγκες. Η περιβαλλοντική πολιτική της εντάσσεται στη στρατηγική της ανταγωνιστικότητας. Στηρίζει και υλοποιεί την περιβαλλοντική στρατηγική της ΕΕ, της άρχουσας τάξης, του ΣΕΒ, για την Ενέργεια, την “πράσινη ανάπτυξη”, την πολιτική υδάτων, τη διαχείριση των απορριμμάτων, τη βιοποικιλότητα, το χωροταξικό σχεδιασμό, την πολιτική γης, την κλιματική αλλαγή, τη δασική πολιτική, που οι αστικές κυβερνήσεις έχουν διαχρονικά συνδιαμορφώσει, για να δώσουν νέα ώθηση στην καπιταλιστική ανάπτυξη, διέξοδο για την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, σε τομείς όπως αυτοί της Ενέργειας, των ρύπων, των κατασκευών, των μεταφορών, της ύδρευσης, της διαχείρισης απορριμμάτων, των τροφίμων, την εντατικοποίηση της εμπορευματοποίησης της γης κ.ά.

Η ανάλυση του κόστους – οφέλους από την πλευρά των καπιταλιστών και του κράτους τους οδηγεί στο να υπάρχουν μεγάλες ελλείψεις μέτρων προστασίας κινδύνου, πυρασφάλειας, πρόληψης τεχνολογικών ατυχημάτων, αντισεισμικής και αντιπλημμυρικής προστασίας. Αποδεικνύεται για μια ακόμα φορά πως ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης και η ΕΕ που θωρακίζει την κερδοφορία των ομίλων δεν μπορεί να οδηγήσει στην ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Τα αναγκαία αντιπλημμυρικά έργα δεν προχωράνε γιατί το κέρδος των κατασκευαστικών μονοπωλιακών ομίλων εξυπηρετείται περισσότερο σε άλλους τομείς. Το ΕΣΠΑ και η συνέχεια του το ΣΕΣ δεν περιλαμβάνουν τα αναγκαία έργα προστασίας γιατί δεν οδηγούν σε ικανοποιητική κερδοφορία για τα μονοπώλια. Η εμπορευματοποίηση της γης δεν επιτρέπει την γρήγορη και φθηνή υλοποίηση των σχετικών έργων. Η καταστροφή των δασών για να προχωρήσει η αξιοποίησή τους από τους ομίλους, για να εγκατασταθούν αιολικά πάρκα και για άλλες δραστηριότητες πολλαπλασιάζει τα πλημμυρικά φαινόμενα, αφού χάνεται η δυνατότητα διακράτησης των υδάτων. Τα κατασκευαστικά έργα γίνονται με γνώμονα το κέρδος των κατασκευαστικών ομίλων και για το λόγο αυτό δεν λαμβάνονται όλα τα αναγκαία μέτρα ανάσχεσης και ακύρωσης των επιπτώσεών τους στις περιοχές στις οποίες όλα αυτά τα χρόνια δεν έκαναν τίποτα άλλο παρά να καταστρέφουν τη φυσική γεωμορφολογία του νομού Αιτωλοακαρνανίας.

 Όσο τα κλειδιά της οικονομίας τα έχουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι, η υγεία και η ασφάλειά μας, το περιβάλλον, θα θυσιάζονται στο βωμό της κερδοφορίας τους. Το ΚΚΕ αναδεικνύει ότι χρειάζεται o άλλος δρόμος ανάπτυξης όπου οι υποδομές, τα εργοστάσια, τα μέσα παραγωγής θα γίνουν λαϊκή περιουσία, με κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό της οικονομίας και εργατικό έλεγχο. Σε έναν τέτοιο δρόμο ανάπτυξης η οργάνωση της παραγωγής, της εργασίας και των κοινωνικών υπηρεσιών, ο χωροταξικός σχεδιασμός, η λειτουργία κάθε εγκατάστασης θα γίνεται με κριτήριο την ικανοποίηση του συνόλου των κοινωνικών αναγκών που θα περιλαμβάνει και την ουσιαστική προστασία της εργασιακής και δημόσιας υγείας και ασφάλειας και του περιβάλλοντος από τεχνολογικούς και φυσικούς κινδύνους.
Γι’ αυτό καλεί την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα, να οργανώσει την πάλη της, να ανασυντάξει το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, να διαμορφώσει τη κοινωνική συμμαχία, στο δρόμο της ρήξης και ανατροπής της εξουσίας του κεφαλαίου και του καπιταλιστικού κράτους του, που αποτελεί την αιτία όξυνσης και χειροτέρευσης της ίδιας της ζωής και των περιβαλλοντικών προβλημάτων».