Με το «άνοιξε-κλείσε» των διοδίων από τους αγρότες ή τις παρακάμψεις των μεγάλων αυτοκινητόδρομων για λόγους ασφαλείας από τη Αστυνομία, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που είτε θεώρησαν ότι δεν θα ξαναπληρώσουν διόδια είτε ότι, τουλάχιστον σε αυτή την μαζική έξοδο, θα ήταν η διέλευση ελεύθερη.

Έτσι, δεν τα άκουσαν μόνο οι αστυνομικοί κατά τόπους(η Αστυνομία βρέθηκε να απολογείται ακόμη και γιατί δεν αφήνει την κυκλοφορία σε μεγάλους αυτοκινητόδρομους με τρακτέρ δεξιά κι αριστερά, κάτι που δεν καλύπτεται ούτε ασφαλιστικά αν υπάρξει ατύχημα, πόσο μάλλον δυστύχημα) αλλά και οι υπάλληλοι σε σταθμούς διοδίων όπως της Ιόνιας Οδού. Όπως λένε μαρτυρίες, το τι άκουγαν από κάποιους οδηγούς τις ώρες που ξαναδινόταν σε κυκλοφορία ο δρόμος μετά από κάποιο αποκλεισμό, δεν λέγεται!

Όχι μόνο από ταλαιπωρημένους οδηγούς που κάπου έπρεπε να ξεσπάσουν αλλά και από ανθρώπους που απλά δεν ήθελαν να πληρώσουν. Στον κόμβο του Αγγελοκάστρου ήταν δεκάδες οι φορές που άκουγαν βαριές κουβέντες οι υπάλληλοι ή άκουγαν εκφράσεις όπως «εσείς μας ταλαιπωρείτε», «ανοίξτε να περάσουμε, δεν πληρώνουμε τις εταιρίες» ή «για ποιο λόγο να πληρώσουμε διόδια;». Οι εργαζόμενοι(οι οποίοι ζουν από μια εταιρία ακριβώς γιατί υπάρχουν διόδια!) φυσικά κρατούσαν την ψυχραιμία τους, όμως το αίτημα για μη πληρωμή διοδίων φαίνεται να έχει ριζώσει σαν την παλιά «σεισάχθεια» που επικαλούνταν αρκετοί λίγο πριν χρεοκοπήσει η χώρα κι επισήμως.

Πάντως, κάθε φορά που δεν πληρώνεται μια διέλευση ο λογαριασμός πάει στο κράτος κι αν αυτό δεν πληρώσει τις συμφωνίες του, θα πληρώσει τεράστια πρόστιμα και θα κριθεί πάλι αφερέγγυο. Τώρα, γιατί είναι ακριβά και πολλά τα διόδια, η απάντηση είναι ότι μόνο του δεν θα έφτιαχνε ούτε Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου, ούτε από τους πιο σύγχρονους αυτοκινητόδρομους στην Ευρώπη. Ταυτόχρονα, έπρεπε να καταβάλει το κόστος του ρίσκου για τους κατασκευαστές, ως κράτος που είχε πρόσφατα χρεοκοπήσει. Εξ ου και οι συμφωνίες για πολλά χρόνια.