Γράφει ο Γιώργος Παληγεώργος *
Η γενικευμένη παρακμή που σοβεί στη χώρα, παρ’ ότι δεν ομολογείται στην καναλοκρατούμενη Ελλάδα, κραυγάζει κάθε στιγμή, σε κάθε έκφανση της κοινωνικής ζωής όπου ζουν και κινούνται άνθρωποι της μεγάλης κι ανυπεράσπιστης λαϊκής πλειοψηφίας.
Η τραγική περίπτωση της γυναίκας που πέθανε σε καρότσα αγροτικού στην Κω, γιατί δεν υπήρχε(;) ασθενοφόρο, είναι ακόμα μία κραυγή οδύνης. Το τραγικότερο όμως είναι πως αυτή η οδύνη δεν εξελίσσεται σε αγωνία, σε απόφαση για δράση, σε σχέδιο, σε ελπίδα, σε πολιτικό αποτέλεσμα για διεκδίκηση δίκαιης ζωής. Το τραγικότερο είναι η παράδοση της κοινωνίας στην απόγνωση και στην απελπισία.
Η αδυσώπητη κεντρική προπαγάνδα του οικονομικοπολιτικού κατεστημένου-συστήματος, που μέσα απ’ τα κυρίαρχα κανάλια βομβαρδίζεται ο λαϊκός κόσμος σε 24ωρη βάση καθημερινά, ότι έτσι έχουν τα πράγματα, όπως τα είδαν οι (εντεταλμένοι) δημοσιογράφοι τους και τα κατέγραψαν οι κάμερές τους, είναι ουσιαστικά εντολή ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ των απελπισμένων πολιτών σ’ αυτό που συμβαίνει και τίποτε δεν μπορεί να γίνει αλλιώς. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΨΕΜΑ, που δυστυχώς γίνεται υπερεπαρκώς πιστευτό από τους Έλληνες πολίτες-τηλεθεατές!
Όμως ΟΛΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΙΩΣ, αρκεί να αναθαρρήσουν οι πολίτες και να αποφασίσουν με καθαρή σκέψη.
Η υγεία όπως κι όλα τα αγαθά, που απαιτούνται για υγιή κοινωνική ζωή, πρέπει να είναι δημόσια για να είναι πάντα προσβάσιμα σε όλους τους Έλληνες κι όχι, απρόσιτα εμπορεύματα, μόνο στην οικονομική ελίτ. Ο θάνατος της γυναίκας στην Κω είναι αποτέλεσμα ταξικό, είναι αποτέλεσμα κοινωνικού ρατσισμού, που το πουλάνε ως είδηση συμβιβασμού του τύπου, «όπου ο φτωχός κι η μοίρα του».
Δυστυχώς εκτός απ’ τον ακραίο οικονομικό φιλελευθερισμό της ΝΔ- όλα στους λίγους και πλούσιους- και οι πολλοί ως δούλοι να εκτελούν εντολές και να υποφέρουν αδιαμαρτύρητα- και οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις, με τις επί μέρους διαφορές τους, ευνοούν αυτές τις πολιτικές γιατί δέχονται τις στρατηγικές που χαράσσει κι επιβάλλει η οικονομική ολιγαρχία των τραπεζών, της ενέργειας κλπ.
Όμως χωρίς άμεση και ουσιαστική αμφισβήτηση αυτών των στρατηγικών που υπηρετούν το δόγμα, «όλα για τους λίγους πλουτοκράτες και για τους πολλούς τα ψίχουλα», τίποτα δε μπορεί να ευνοήσει τη μεγάλη κοινωνική λαϊκή πλειοψηφία, που δεινοπαθούσα παραδίνεται μοιρολατρικά στους θύτες της.
Όταν λέμε όλες οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις, εννοούμε ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, Ελληνική Λύση, Πλεύση Ελευθερίας, ΝΙΚΗ, ακριβώς γιατί κανένα κόμμα ή σχήμα ή μόρφωμα από αυτά δεν προτείνει μια άλλη στρατηγική για τη χώρα και την κοινωνία, που θα άλλαζε τη ζωή υπέρ των πολλών.
Το ΚΚΕ μια ιδιαίτερη περίπτωση πολιτικού νάρκισσου ως μοναδικού ιδιοκτήτη της αλήθειας και της αριστεράς, που εναποθέτει την όποια προοπτική δίκαιης κοινωνίας για μετά από απροσδιόριστες εκατοντάδες χρόνια.
Υπάρχει και το ΜΕΡΑ 25-ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΡΗΞΗ, με επεξεργασμένο πρόγραμμα κι ικανότατα πολιτικά στελέχη, που πολεμήθηκε και αποκλείστηκε από το σύστημα και τα ΜΜΕ ακριβώς γιατί προτείνει πράγματα ρεαλιστικά που άμεσα μπορούν να υλοποιηθούν και είναι υπέρ των πολλών. Αυτά που είναι υπέρ των πολλών όμως είναι σε βάρος των λίγων και οικονομικά δυνατών. Είναι αυτοί οι οικονομικά δυνατοί που θησαύρισαν σε βάρος της κοινωνίας και της χώρας, όλα τα χρόνια που η κοινωνία είναι στη γωνία.
Όμως και τώρα κάποιος πρέπει να χάσει. Ποιος όμως;
Θα χάσουν μέρος των άδικων υπερκερδών τους οι ολιγάρχες ή θα φτωχοποιηθεί περαιτέρω η κοινωνία;
Ας αποφασίσουν οι πολίτες.
Θέλουν ενισχυθούν οι αντιστάσεις και οι διεκδικήσεις του Ελληνικού λαού με τη φωνή του ΜΕΡΑ 25-ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΡΗΞΗ στη Βουλή ή η παντοδυναμία των ολιγαρχών με πανίσχυρη κυβέρνηση της ΝΔ με ανυπαρξία ουσιαστικής αντιπολίτευσης;
Ας αποφασίσουμε!
*Ο Γιώργος Παληγεώργος είναι οικονομολόγος-συγγραφέας, υπ. βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το ΜΕΡΑ – ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΡΗΞΗ
