Να πάρει το πτυχίο του ζητά ο τελειόφοιτος φοιτητής, παιδί αγροτών, καθώς εδώ και δύο εξάμηνα ο εσωτερικός κανονισμός λειτουργίας των εστιών τον εμποδίζει να το πράξει. Ο φοιτητής όπως αναφέρει έχασε τον πατέρα του κατά την διάρκεια των σπουδών του και η μητέρα του νοσηλεύεται εδώ και μήνες σε πολύ δύσκολη κατάσταση με πιθανότητα αναπηρίας για το υπόλοιπο της ζωής της ύστερα από εργατικό ατύχημα στον χώρο εργασίας της.

Με επιστολή του προς τον πρύτανη ο φοιτητής αναφέρει ότι είναι εξωφρενικό, αλλά με βάση τον κανονισμό, οι φοιτητές που δεν πληρώνουν το «χαράτσι» της φοιτητικής μέριμνας απαγορεύεται να ορκιστούν και να πάρουν το πτυχίο τους ακόμα και αν είναι έχουν ολοκληρώσει το πρόγραμμα σπουδών τους

 Η επιστολή του φοιτητή στα «Φοιτητικά Νέα»: «Ονομάζομαι Λαυρέντης Κουρελάς του Τριανταφύλλου και της Μαρίας Κράββαρη με καταγωγή από την Ζαγορά Πηλείου και ιδιότητα αγρότες. Με την παρούσα επιστολή μου επιστολή προς τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας εκφράζω την αγανάκτηση μου γιατί εδώ δύο εξάμηνα ο εσωτερικός κανονισμός λειτουργίας των εστιών με εμποδίζει να πάρω το πτυχίο μου.

Είναι εξωφρενικό, αλλά με βάση τον κανονισμό οι φοιτητές που δεν πληρώνουν το «χαράτσι» της φοιτητικής μέριμνας απαγορεύεται να ορκιστούν και να πάρουν το πτυχίο τους ακόμα και αν είναι έχουν ολοκληρώσει το πρόγραμμα σπουδών τους. Μάχη για τη ζωή της δίνει φοιτήτρια / Οδηγός την κτύπησε και την εγκατέλειψε (Βίντεο Ντοκουμέντο) Σας ρωτώ κύριε πρύτανη γιατί εσείς, που όπως ισχυρίζεστε είστε δίπλα στους φοιτητές ασκώντας «κοινωνική πολιτική», επιτρέπετε την ύπαρξη αυτού του απαράδεκτου όρου, που μάλιστα αποτελεί πανελλαδική αρνητική πρωτοτυπία.

Σας ρωτώ κύριε πρύτανη, μήπως δεν γνωρίζετε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των φοιτητών διαμένει στις απαρχαιωμένες εστίες του Π.Θ., διαμένει εκεί γιατί δεν έχει άλλη επιλογή λόγω χαμηλού έως και μηδενικού εισοδήματος. Σας ρωτώ κύριε πρύτανη, πως σκέφτεστε να αντιμετωπίσετε στο μέλλον τις εκατοντάδες περιπτώσεις που θα προκύψουν σαν την δική μου ειδικά σε μια συνθήκη σαν την τωρινή που τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο για οικογένειες σαν την δικιά μου.

Σας ρωτώ κύριε πρύτανη, τι σκοπεύετε να κάνετε με ακόμα πιο «ειδικές κατηγορίες – ευάλωτες ομάδες» φοιτητών που βρίσκονται ακόμα σε πιο δεινή θέση καθώς είτε αποτελούν προστάτες οικογένειας όπως εγώ είτε άτομα του οικογενειακού τους περίγυρου βρίσκονται σε ανήμπορη κατάσταση, όπως εγώ που είχα την ατυχία να πληρώ και αυτές τις δύο δραματικές προϋποθέσεις καθώς και τον πατέρα μου έχασα κατά την διάρκεια των σπουδών μου και η μητέρα μου νοσηλεύεται εδώ και μήνες σε πολύ δύσκολη κατάσταση με πιθανότητα αναπηρίας για το υπόλοιπο της ζωής της ύστερα από εργατικό ατύχημα στον χώρο εργασίας της.

Είμαι βέβαιος κύριε πρύτανη ότι το θεσμικό σας αξίωμα ως πρύτανης σε ένα από τα μεγαλύτερα ιδρύματα της χώρας αλλά και η κοινωνική σας πείρα σας κάνει να γνωρίζεται πολύ καλά ότι κανένας φοιτητής, κανένας γονιός δεν θα επέλεγε να μένει στις εστίες του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας αν μπορούσε να κάνει διαφορετικά. Κανένας φοιτητής δεν θα επέλεγε να μην πληρώσει τα όποια χρωστούμενα αν μπορούσε να κάνει αλλιώς όμως δεν μπορούμε.

Γι’ αυτό και με συνέπεια αγωνίστηκα όλα τα χρόνια των σπουδών μου για να έχουμε δικαιώματα οι εστιακοί φοιτητές, μπήκα μπροστά σε αυτό τον αγώνα μαζί με δεκάδες άλλους, μέσα από τις οργανωμένες δομές των εστιακών φοιτητών είτε ως πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου των εστιακών φοιτητών είτε ως μέλος της διοίκησης του φοιτητικού συλλόγου, με κάθε μου ιδιότητα. Και πρώτα απ’ όλα με την ιδιότητα μου ως άνθρωπος που παλεύει να ζει με αξιοπρέπεια, που παλεύει για τις σπουδές και τη ζωή του.

Γιατί γνωρίζετε και γνωρίζω και εγώ καλά ότι ούτε εσείς θα ήσασταν πρύτανης ούτε εγώ φοιτητής αν αυτά τα ιδρύματα δεν είχαν χτιστεί μέσα από τη φορολογία των Ελλήνων πολιτών μεταξύ των οποίων οι γονείς μου και χιλιάδες άλλου λαού.

Γι’ αυτό και ζητώ η εξευτελιστική αυτή διάταξη του εν λόγω κανονισμού να καταργηθεί στην πράξη αποδεικνύοντας έμπρακτα εσείς ο ίδιος ότι πραγματικά η «κοινωνική σας πολιτική» όπως λέτε έχει στόχο και περιεχόμενο, δεν είναι δηλαδή κενές φλυαρίες, που από αυτές έχουμε χορτάσει. Η απόφαση μου να απευθυνθώ σε εσάς και το ενδεχόμενο να δημοσιοποιήσω στην κοινωνία της Λάρισας το πρόβλημα μου αφορά τα δικά μου άμεσα δικαιώματα στην αγορά εργασίας όπως και όλων όσων ακολουθούν στην δική ή σε παρόμοιες θέσεις. Περιμένω άμεση απάντηση σας».