Τις τελευταίες δεκαετίες έχει αποδειχθεί τραγικά ότι ο λαός μας παραμένει ουσιαστικά απροστάτευτος απέναντι σε καταστροφές από φυσικές καταστροφές, όπως είναι οι μεγάλες πυρκαγιές, οι πλημμύρες, ο κίνδυνος βιομηχανικών ατυχημάτων μεγάλης έκτασης κ.α. Η κυβέρνηση για όλα τα παραπάνω έχει επιλέξει και χρησιμοποιεί ως πανάκεια το 112, υπηρετώντας το αφήγημα της ατομικής ευθύνης.
Παρά την πρόοδο της επιστήμης και της τεχνολογίας, που δίνει τη δυνατότητα της έγκαιρης και αξιόπιστης πρόβλεψης της έντασης και της έκτασης των φυσικών φαινομένων, οι συνέπειες τις περισσότερες φορές είναι ολέθριες και το τίμημα βαρύ, για τον λαό, το περιβάλλον και τις υποδομές στις περιοχές που αυτά εκδηλώνονται.
Αντί το Πυροσβεστικό Σώμα, η Δασική Υπηρεσία να προσανατολιστούν και να ενισχυθούν κατάλληλα, όλες οι κυβερνήσεις διαχρονικά ακολουθούν άλλες προτεραιότητες που καθορίζονται από τη λογική του κόστους – οφέλους. Είναι ο ίδιος ο καπιταλιστικός τρόπος ανάπτυξης, που καθιστά τα πολλά Τέμπη στη ζωή του λαού, ένα διαχρονικό κρατικό έγκλημα σε πλήρη εξέλιξη, αφού οι καταστροφές μπορούν να αποτελούν πεδίο κερδοφορίας για μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους με αναδόχους σε καμένες, πλημμυρισμένες ή και σεισμόπληκτες περιοχές. Για τις αστικές κυβερνήσεις που υλοποιούν κατά γράμμα την πολιτική της Ε.Ε., τα αναγκαία μέτρα για έργα υποδομής είναι μη επιλέξιμα ή σε χαμηλή προτεραιότητα από τα χρηματοδοτικά εργαλεία της Ε.Ε., αλλά και τους κρατικούς προϋπολογισμούς των κρατών – μελών.
Στην ίδια λογική κινήθηκαν όλες οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις, αφού από το 1998 η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ διαχώρισε την πρόληψη από την καταστολή των πυρκαγιών, κάτι που διατηρούν μέχρι και σήμερα. Αναθέτοντας στο Πυροσβεστικό Σώμα την ευθύνη της καταστολής των δασικών πυρκαγιών, που μέχρι τότε είχε η Δασική Υπηρεσία, με αποτέλεσμα να υποβαθμιστεί τόσο η πυροπροστασία των δασών, όσο και η πυρασφάλεια των πόλεων.
Η πολιτική αυτή είχε ως συνέπεια την υποστελέχωση του Πυροσβεστικού Σώματος και της Δασικής Υπηρεσίας. Οι δαπάνες αυτές δεν είναι επιλέξιμες, τόσο για την Ε.Ε., όσο και για την κυβέρνηση, με τη φτηνή και κυνική δικαιολογία ότι δεν παράγει συγκριτικό πλεονέκτημα και έχει κόστος. Το ίδιο ισχύει και με την αντισεισμική, την αντιπλημμυρική προστασία και την πρόληψη των ατυχημάτων, με τη λήψη και εγκατάσταση σύγχρονων μέσων που αποτρέπουν τα ατυχήματα. Καθιερώθηκε τα τελευταία 15 χρόνια η πρόσληψη διαφόρων κατηγοριών συμβασιούχων πυροσβεστών, πενταετών, επταετών, εποχικών, κατακερματίζοντας το προσωπικό της πυροσβεστικής με ολέθρια αποτελέσματα.
Η κυβέρνηση οφείλει τώρα να προχωρήσει στη μονιμοποίηση όλων των πενταετών, επταετών και εποχικών πυροσβεστών. Να καταργήσει με νόμο την εποχικότητα, ώστε από εδώ και πέρα να γίνονται προσλήψεις μόνο σε μόνιμες θέσεις, με πλήρη επιχειρησιακή αξιοποίηση και πλήρη εργασιακά δικαιώματα.
Οι αλληλοκατηγορίες ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ και των υπόλοιπων αστικών κομμάτων που κατά καιρούς έχουμε ακούσει, για το ποιος φταίει για τις καταστροφές, αποτελούν προσπάθεια να συγκαλύψουν όλοι τις διαχρονικές ευθύνες τους για αυτά τα «εγκλήματα» και τη στρατηγική τους σύμπλευση στην εφαρμογή της πολιτικής της “πράσινης” μετάβασης και της πολεμικής οικονομίας στη βάση των κατευθύνσεων της Ε.Ε.
Η ψήφιση των νόμων 4662/2020 και του ν.5075/2023 από την κυβέρνηση της Ν.Δ. για την πολιτική προστασία, προβλέπουν όργανα πολιτικής προστασίας, για περιφέρειες και δήμους και σε αυτά συμμετέχουν στελέχη του κρατικού μηχανισμού, των σωμάτων ασφαλείας και των ενόπλων δυνάμεων.
Ο λεγόμενος Εθνικός Μηχανισμός Διαχείρισης Κρίσεων και Αντιμετώπισης Κινδύνων (Ν.4662/2020) παραχωρεί ακόμη περισσότερους τομείς πυρασφάλειας και δασοπροστασίας σε επιχειρηματικούς ομίλους. Μεταβιβάζει αρμοδιότητες πυροπροστασίας και δασοπροστασίας στους Δήμους, τις Περιφέρειες, σε ΜΚΟ και εθελοντικές οργανώσεις, κατακερματίζοντας το πυροσβεστικό έργο και διαχέοντας την κρατική ευθύνη γιαυτό. Εμπλέκει και με επίσημη παραδοχή πλέον, μέσω της “Λευκής Βίβλου για την Προστασία του Πολίτη”, και το Πυροσβεστικό Σώμα (ΠΣ) στους κατασταλτικούς μηχανισμούς, διατηρώντας όχι μόνο τη στρατιωτικοποιημένη του δομή, αλλά επαναφέροντας και την οπλοφορία των στελεχών του. Θέτει το σύνολο των φορέων της πολιτικής προστασίας στη διάθεση του ΝΑΤΟ για την αξιοποίησή τους στους εγκληματικούς του σχεδιασμούς, χρηματοδοτούμενους μάλιστα με μυστικά κονδύλια.
Για μια ακόμη φορά προβάλλει η ανάγκη για την πλήρη αποστρατιωτικοποίηση του Πυροσβεστικού Σώματος, ο αποχαρακτηρισμός του από Σώμα Ασφαλείας και η μετατροπή του σε πολιτική – διοικητική υπηρεσία, στη βάση της εξυπηρέτησης της κοινωνικής αποστολής του, με αρμοδιότητες την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, τις διασώσεις, την πρόληψη και πυροπροστασία.
Με τους παραπάνω νόμους και διαταγές η πυροσβεστική αναλαμβάνει κατά καιρούς και άλλα καθήκοντα, άσχετα από την αποστολή της, όπως για παράδειγμα η ιχνηλάτηση περιστατικών την περίοδο του κορονοϊού, παράλληλα με την καθιέρωση προληπτικών επιφυλακών, τα εποχούμενα περίπολα, τα δασοπερίπολα κ.α., που επιβαρύνουν ακόμα παραπέρα και ουσιαστικά απογυμνώνουν τους πυροσβεστικούς σταθμούς, ιδιαίτερα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Ακόμη καθιερώθηκε ο νέος κανονισμός μεταθέσεων, όπου καταργείται το αμετάθετο των πυροσβεστών και μετατίθενται σε περιοχές με μεγάλες ελλείψεις σε προσωπικό, για να “μπαλώνονται” τα διάφορα κενά. Με ευθύνη των κυβερνήσεων έχουν δεσμευτεί περί τους 1.500 πυροσβέστες στα ιδιωτικοποιημένα αεροδρόμια της Fraport, του Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών, τους ιδιωτικοποιημένους αυτοκινητόδρομους και τις πυροσβεστικές υπηρεσίες των ΒΙ.ΠΕ.
Με όλα τα παραπάνω, το Πυροσβεστικό Σώμα ουσιαστικά αδυνατεί να ανταποκριθεί στην αποστολή του μέσα στα μεγάλα αστικά κέντρα, σε ότι αφορά Βιομηχανικά Ατυχήματα Μεγάλης Έκτασης, σεισμούς και διασώσεις, εκκενώσεις πληθυσμών, πλημμύρες και άλλες καταστροφές. Άλλωστε υπάρχουν καταγεγραμμένα τέτοια περιστατικά στο παρελθόν. Ελλοχεύει ο κίνδυνος πρόκλησης ατυχήματος σε περιοχές της χώρας μας που βρίσκονται κοντά σε κατοικημένες περιοχές, όπως ΒΙΠΕ, διυλιστήρια, χώροι συγκέντρωσης απορριμάτων ή ανακυκλώσιμων υλικών. Αρκεί να θυμηθούμε την πυρκαγιά στην Jet Oil στη Θεσσαλονίκη το 1987, την έκρηξη στην Πετρόλα το 1992, την πυρκαγιά στην εταιρεία ΧΥΜΑ Α.Ε. στο Λαύριο το 2006, την πυρκαγιά στο εργοστάσιο της Softex στην Ιερά Οδό το 2015, η φωτιά σε βιοτεχνία αναγόμωσης ελαστικών στη Λάρισα το 2016 κ.α. Τα ατυχήματα μπορεί να έχουν πολύ σοβαρές επιπτώσεις στο περιβάλλον όπως τη ρύπανση της ατμόσφαιρας, του εδάφους και των νερών. Απαιτείται η προστασία του πληθυσμού, η εκκένωση της περιοχής που βρίσκεται η εγκατάσταση, η παρέμβαση από την πρώτη κιόλας στιγμή ισχυρών δυνάμεων της Πυροσβεστικής και άλλων αρμόδιων φορέων.
Επίσης αρκετές φορές έχει συμβεί να εκδηλωθούν μεγάλες πυρκαγιές μέσα σε μεγάλες πόλεις ή κωμοπόλεις, που υπάρχουν, στρατόπεδα, σχολεία, πανεπιστήμια, πολυώροφα κτήρια, άλση, περιαστικά δάση, εμπορικά κέντρα. Η εκδήλωσή τους και η κατάσβεσή τους έχουν αναδείξει μια σειρά από προβλήματα σχετικά με την πυρασφάλεια και πυροπροστασία στις πόλεις. Είναι χαρακτηριστική η ανυπαρξία πυροσβεστικών κρουνών, αλλά και εκεί που υπάρχουν, η ανυπαρξία νερού για την κάλυψη των πυροσβεστικών οχημάτων, ή ακόμα και η ασυμβατότητά τους με τον αντίστοιχο εξοπλισμό των πυροσβεστικών οχημάτων. Επιπλέον, για την αντιμετώπιση των αναγκών της δασοπυρόσβεσης, ιδιαίτερα κατά την αντιπυρική περίοδο, εξαντλείται όλη η δυναμικότητα των μηχανισμών, με αποτέλεσμα τα υπόλοιπα συμβάντα (πυρκαγιές σε κτίρια, διασώσεις από τροχαία κλπ) να περνάνε συχνά σε δεύτερη μοίρα, δημιουργώντας σοβαρά ζητήματα ασφαλείας στην καθημερινότητα του λαού.
Από τα παραπάνω προκύπτει η αναγκαιότητα λήψης μέτρων από την κυβέρνηση για την ενίσχυση του Πυροσβεστικού Σώματος με τις αναγκαίες προσλήψεις, καθώς και την ενίσχυση του υλικοτεχνικού εξοπλισμού που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες αντιμετώπισης μεγάλων πυρκαγιών εντός του αστικού ιστού των πόλεων.
Ερωτάται ο κ. Υπουργός τι μέτρα θα πάρει η κυβέρνηση για:
– Άμεσες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στην πυροσβεστική.
– Ανανέωση του υλικοτεχνικού εξοπλισμού που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες όπως κλιμακοφόρα οχήματα, έλεγχος και εγκατάσταση νέων κρουνών, υδροστομίων κ.α.
– Πλήρη αποστρατιωτικοποίηση του Πυροσβεστικού Σώματος, αποχαρακτηρισμός του από Σώμα Ασφαλείας και μετατροπή του σε πολιτική διοικητική υπηρεσία, στη βάση της εξυπηρέτησης της κοινωνικής αποστολής του, με αρμοδιότητες την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, τις διασώσεις, την πρόληψη και πυροπροστασία.
Οι Βουλευτές
Νίκος Παπαναστάσης
Θανάσης Παφίλης
