Δεκατρία χρόνια μετά τη μεγάλη ύφεση του 2008 ο κόσμος βιώνει μια πανδημία που σε συνάρτηση με τους νέους γεωπολιτικούς, γεωοικονομικούς και γεωτεχνολογικούς ανταγωνισμούς φαίνεται να δημιουργεί μια νέα τάξη πραγμάτων. Η πάλη των ιδεών και των πολιτικών αφηγημάτων είναι μπροστά. Στις μεγάλες προκλήσεις της ανθρωπότητας και των κοινωνιών η σοσιαλδημοκρατία οφείλει να βρει τον δρόμο της ώστε να δώσει ξανά απαντήσεις. Στην Ελλάδα, η κοινωνικά προοδευτική διακυβέρνηση είναι ζητούμενο. Συνδέεται αναμφίβολα με τις λύσεις που θα δώσουν ώθηση και προοπτική στην εύθραυστη ελληνική οικονομία, ώστε να διαμορφωθούν ξανά όροι κοινωνικής δικαιοσύνης, κινητικότητας και προόδου στην ελληνική κοινωνία. Λύσεις που θα διαπνέονται από τους κοινούς ευρωπαϊκούς στόχους και θα φέρουν μια προοδευτική κεντροαριστερή ταυτότητα. Το εγχείρημα αυτό ωστόσο, υπόκειται σε διάφορες δυσκολίες, καθώς δέχεται επιδράσεις τόσο από την εγχώρια πολιτική σκηνή, όσο και από τις εξελίξεις της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατικής οικογένειας. Βλέπουμε τον Κυριάκο Μητσοτάκη να εφαρμόζει τη συνταγή της Μέρκελ που εκτόπισε το SPD από το φυσικό του κεντροαριστερό χώρο. Στην Ευρώπη τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα να δέχονται πιέσεις τόσο από τα αριστερά όσο και από τα δεξιά. Χρέος μας να παραδειγματιστούμε από το πάθημα των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών και να υπερασπιστούμε την ιστορική πορεία του ΠΑΣΟΚ, τις αξίες, τις αρχές μας και την παρακαταθήκη που μας άφησε ο Ανδρέας Παπανδρέου.
Σήμερα το μομέντουμ ευνοεί την ανασύνταξη των κεντροαριστερών δυνάμεων στη χώρα. Οι προκλήσεις πολλές που πρέπει να αντιμετωπιστούν σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο. Μιλάμε για κλιματική αλλαγή και στη χώρα μας βλέπουμε τα τελευταία χρόνια ακραία καιρικά φαινόμενα. Πλημμύρες, πυρκαγιές και φέτος και μια σφοδρή χιονόπτωση. Η κυβέρνηση φάνηκε απροετοίμαστη. Το επιτελικό κράτος έδωσε εξετάσεις και απέτυχε. Οι παραχωρησιούχοι, ο ΔΕΔΔΗΕ και ο ΑΔΜΗΕ δεν κατάφεραν να ανταποκριθούν. Αποκαλύφθηκε η ελλειμματική στελέχωση και οργάνωση και η απουσία εκσυγχρονισμού του κρατικού μηχανισμού. Η γραφειοκρατία «των ευθυνοανεύθυνων» προκάλεσε σύγχυση και εν τέλει αναποτελεσματικότητα. Οι ευθύνες διαχρονικές, με την κλιματική αλλαγή να μας κρούει τον κώδωνα για όσα έρχονται.
Μιλάμε, σήμερα, για πράσινη μετάβαση και βλέπουμε πρόσφατα κυβερνητικές αποφάσεις που φέρνουν το απόλυτο lockdown στις ενεργειακές κοινότητες και τους μικρομεσαίους παραγωγούς ΑΠΕ, ναρκοθετώντας τους ενεργειακούς και κλιματικούς στόχους της χώρας. Μιλάμε για κυκλική οικονομία και στη χώρα μας διαρκώς αναθεωρούνται οι σχεδιασμοί διαχείρισης αποβλήτων, παράδειγμα η Αττική, με αποτέλεσμα τα απόβλητα να διατίθενται στους ΧΥΤΑ και στη χώρα να επιβάλλονται πρόστιμα. Μιλάμε για ψηφιακό μετασχηματισμό και ενώ σημειώνονται σημαντικά βήματα στο κράτος, απουσιάζει η μέριμνα για την ενίσχυση των ψηφιακών δεξιοτήτων στον δημόσιο τομέα ώστε να μπορεί απρόσκοπτα αυτός να λειτουργεί με οριζόντια διασύνδεση και να βρίσκεται πραγματικά στην υπηρεσία του πολίτη.
Τέλος, ένα θέμα που απασχολεί ιδιαίτερα τις τοπικές κοινωνίες είναι η περιφερειακή και αγροτική ανάπτυξη. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναφέρει στην πρότασή της για το Πρόγραμμα «Νέα Γενιά ΕΕ» ότι «οι αγροτικές περιοχές θα διαδραματίσουν ζωτικό ρόλο στην επίτευξη της πράσινης μετάβασης και των στόχων της Ευρώπης για το κλίμα και το περιβάλλον». Η εκλογική μου περιφέρεια, η Αιτωλοακαρνανία είναι μια περιοχή με σημαντική αναφορά στον πρωτογενή τομέα που χρήζει της στήριξης του κράτους για την παραγωγή εγχώριου πλούτου. Με ερωτήσεις μου στη Βουλή έχω αναδείξει ζητήματα για τη γεωργία, την αλιεία και την κτηνοτροφία της περιοχής, ζητώντας λύσεις σε χρόνια ή/και νέα προβλήματα. Πρέπει επιτέλους να προταχθεί η έξυπνη γεωργία με τις καινοτόμες τεχνολογίες στην παραγωγική διαδικασία. Ο αγροτικός κόσμος περιμένει από τις κυβερνήσεις να προκρίνουν προτάσεις και λύσεις για να βγουν από το αδιέξοδο. Τόσο η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, όσο και του ΣΥΡΙΖΑ έκαναν απλώς διαχείριση. Δεν είναι δυνατόν τα μεγάλα έργα να είναι αποτρεπτικά προς χρήση του πολίτη λόγω του υψηλού κόστους χρήσης, όπως η Ιόνια Οδός και η Γέφυρα «Χαρίλαος Τρικούπης». Μάλιστα με επίκαιρη ερώτησή μου το θέμα ήρθε προς συζήτηση στη Βουλή ζητώντας τα αναλογικά διόδια στην Ιόνια Οδό, ώστε ο φορολογούμενος πολίτης να πληρώνει τα χιλιόμετρα που διανύει, καθώς και τη μείωση του κόστους διέλευσης της Γέφυρας, ώστε αυτή να αποτελεί μοχλό ανάπτυξης και όχι εμπόδιο. Όλα τα παραπάνω συνηγορούν στο συμπέρασμα ότι απαιτούνται πρωτοβουλίες μέσα από προοδευτικές πολιτικές, ώστε να μην απουσιάζει το όραμα και να κυριαρχεί ο ρεαλισμός. Αυτό που απομένει είναι να αγκυρώσει ξανά το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής στον κεντροαριστερό χώρο με διακριτό στίγμα, ταυτότητα και ξεκάθαρο αφήγημα ώστε να σηκώσουμε δυναμικά το γάντι.
