Έργα που έρχονται και ξανάρχονται από το παρελθόν, χωρίς να μπορούν να ανταποκριθούν στις προκλήσεις του μέλλοντος και δεκάδες εκατομμύρια ευρώ αποτυπωμένα στο χαρτί, χωρίς να είναι σε θέση να μεταφραστούν σε πραγματική ανάπτυξη για τον τόπο.

Ως μια από τα ίδια αντιμετώπισε σήμερα στο Δημοτικό Συμβούλιο Αγρινίου η παράταξη «Αγρίνιο – Πάμε Ψηλά» το τεχνικό πρόγραμμα, καθώς πρόκειται για μια ακόμη «υπόσχεση» άνευ αντικρίσματος, που με πανομοιότυπο μάλιστα τρόπο, επαναλαμβάνεται κάθε χρονιά.

Έργα που έρχονται από το παρελθόν και που πολλά από αυτά θα έπρεπε να έχουν ολοκληρωθεί χρόνια πριν, τα οποία και αν σήμερα τα σχεδίαζε κανείς, θα είχαν, κατά πάσα βεβαιότητα, άλλον προσανατολισμό. Ξεπερασμένα, δηλαδή, όπως και η ίδια η Δημοτική Αρχή, που για μια ακόμη φορά απέδειξε πως είναι εγκλωβισμένη σε μια διαδικαστική λειτουργία τυπικών γνωρισμάτων, χωρίς έμπνευση, χωρίς σχέδιο, χωρίς πρόταση για το αύριο. Ούτε και για τα μείζονα ζητήματα που απαιτούν λύσεις εδώ και τώρα.

Η μεταφορά ανεκτέλεστων έργων και η εγγραφή παρεμβάσεων που κατά τα ειωθότα θα μείνουν κι αυτές ανεκτέλεστες, υποχρέωσε τη μείζονα αντιπολίτευση να καταψηφίσει το Τεχνικό Πρόγραμμα, όχι γιατί διαφωνεί με τα εμφανιζόμενα έργα ή δεν θέλει τις δεκάδες των εκατομμυρίων ευρώ που προβλέπονται για αυτά, αλλά διότι γνωρίζει πως στην πραγματικότητα οι δημότες Αγρινίου, τόσο στην πόλη όσο και στις Κοινότητες -και ιδίως σ’ αυτές- τίποτα δεν έχουν να περιμένουν ούτε και το 2026.

Η Δημοτική Αρχή προσέγγισε και αυτή τη φορά το Τεχνικό Πρόγραμμα, όχι ως εργαλείο ανάπτυξης, αλλά σαν μια λογιστικού τύπου διαδικασία, που απλώς όφειλε να την περάσει απ’ το Δημοτικό Συμβούλιο, έχοντας την ασφάλεια της πλειοψηφίας, το όραμα της οποίας εξαντλείται σε λίγη άσφαλτο, σε πολλές και διάφορες εκδηλώσεις και σε σειρά απ’ ευθείας αναθέσεων.

Το προσέγγισε επίσης ως μια ακόμη αυτοδιοικητική νουβέλα, επιχειρώντας να παρουσιάσει μια εικονική πραγματικότητα, όπως ακριβώς συνηθίζει σε κάθε της έκφανση να κάνει, περιγράφοντας άτεχνα μια κατάσταση που καμία σχέση δεν έχει με αυτό που αντιλαμβανόμαστε οι δημότες στην καθημερινότητά μας, σε όλους τους τομείς.

Εάν τα εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ των Τεχνικών Προγραμμάτων της τελευταίας δεκαετίας είχαν πράγματι μεταφραστεί σε έργα για το Αγρίνιο και για τα χωριά μας, ο Δήμος Αγρινίου σήμερα θα ήταν …ένας εντελώς διαφορετικός τόπος, ένας άλλος Δήμος, που όντως θα έμοιαζε με αυτό που περιγράφουν.

Δυστυχώς, όμως… Όση χρυσόσκονη κι αν ρίξουν, όσες μαγικές κι όμορφες εικόνες κι αν χρησιμοποιήσουν στις περιγραφές τους, όσα λαμπιόνια κι αν ανάψουν για να θαμπώσουν την αλήθεια, η πραγματικότητα δεν αλλάζει.

Όχι ακόμη….