Η κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας ανακοινώνουν για τρίτη φορά το άνοιγμα των σχολείων, χωρίς να έχουν πάρει ούτε ένα μέτρο εδώ και 10 μήνες για την ασφαλή λειτουργία τους. Για μια ακόμα φορά εμπαίζουν μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς, αφού αρνούνται πεισματικά να ικανοποιήσουν έστω και ένα από τα αιτήματα, που από την πρώτη στιγμή τα σωματεία, τα μαθητικά συμβούλια και οι φορείς των γονιών διατύπωσαν και διεκδίκησαν δυναμικά μέσα από πολύμορφες κινητοποιήσεις.
Οι φόβοι και οι ανησυχίες μας, για τους όρους ανοίγματος των σχολείων είναι απολύτως δικαιολογημένοι. Και να που λίγες μέρες μετά το άνοιγμα των σχολείων χτύπησε και την δική μας πόρτα, το Δημοτικό Σχολείο Αστακού.
Ο τρόπος με τον οποίο άνοιξαν τα σχολεία, αφενός δημιουργεί συνθήκες εξάπλωσης του ιού και αφετέρου, προδιαγράφει το νέο κλείσιμό τους το επόμενο διάστημα. Άλλωστε, η κυβέρνηση συνεχίζει να μη λαμβάνει ουσιαστικά μέτρα για τους χώρους δουλειάς, τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, τη στήριξη του Δημόσιου συστήματος Υγείας, υπονομεύοντας την Υγεία του λαού συνολικά.
Από την πρώτη στιγμή η Λαϊκή Συσπείρωση επεσήμανε τους κινδύνους που θα υπήρχαν από το άνοιγμα των σχολείων χωρίς κανένα ουσιαστικό μέτρο πέραν των… ανοιχτών παραθύρων.. Και δυστυχώς επιβεβαιωθήκαμε από τις πρώτες μέρες λειτουργίας των σχολείων.
Καλώς ή κακώς, τα πάντα είναι θέμα πολιτικών επιλογών και το διακύβευα πλέον είναι ξεκάθαρο, αν είσαι με τις ανάγκες των πολλών, με τους ανθρώπους της δουλειάς, τους γιατρούς και νοσηλευτές που με αυταπάρνηση δίνουν τον αγώνα ενάντια στην πανδημία, με εξαντλητικά ωράρια, ενώ τους χρωστούν υπερωρίες και τους εμπαίζουν με επιχειρήματα περί… ηθικής ικανοποίησης. Με τους μικρέμπορους, που μήνες τώρα καταστρέφονται από τα αλλεπάλληλα lockdowns, ενώ ταυτόχρονα δεν έχουν καμία ουσιαστική βοήθεια από το κράτος και βλέπουν τις θυσίες τους να πηγαίνουν χαμένες. Με τους εργάτες που στοιβάζονται στους χώρους δουλειάς, χωρίς να τηρούνται τα υγειονομικά πρωτόκολλα, γιατί πάνω από την ανθρώπινη ζωή είναι το κέρδος. Με τους εκπαιδευτικούς που κρατάνε στις πλάτες τους τη δημόσια εκπαίδευση, έχοντας κατορθώσει να μάθουν να δουλεύουν ουσιαστικά μόνοι τους και με δικό τους εξοπλισμό για την τηλεκπαίδευση. Που μπαίνουν σε τάξεις βάζοντας σε κίνδυνο της υγεία τους και την υγεία των οικογενειών τους. Με τους γονείς μας, τους συνταξιούχους των 400 ευρώ, που αν αρρωστήσουν ξέρουν ότι παίζεται η ζωή τους, λόγω ελλείψεων ΜΕΘ, προσωπικού και ουσιαστικά κοινωνικής μέριμνας.
Η κυβέρνηση έχει απαντήσει ότι είναι με τους λίγους. Με τα οικονομικά συμφέροντα. Εν μέσω πανδημίας προωθεί ολοένα και περισσότερους αντεργατικούς και αντιλαϊκούς νόμους κόβει λεφτά από την υγεία για να τα δώσει σε μεγαλοκαναλάρχες έτσι ώστε να τους ξεπλένουν ως σύγχρονες κολυμπήθρες του Σιλωάμ.
Το θέμα είναι να απαντήσει και η Τοπική Διοίκηση έμπρακτα. Οι εγκύκλιοι των Υπουργείων είναι ουσιαστικά οι οδηγίες των πολιτικών επιλογών. Δεν είναι πανάκεια. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση, αν θέλει να χαρακτηρίζεται ως τέτοια οφείλει να είναι διεκδικητική και να βάζει μπροστά το συμφέρον των πολιτών της. Γι αυτό το λόγο, καλούμε τη Δημοτική Αρχή, να πάρει όλα τα μέτρα που θα δημιουργήσουν ασφαλείς συνθήκες στην επάνοδο των μαθητών στα σχολεία, κάνοντας με δική της ευθύνη επαναλαμβανόμενα τεστ σε εκπαιδευτικούς και μαθητές του Δήμου Ξηρομέρου. Να διεκδικήσει μαζί με όλους τους κατοίκους περισσότερα χρήματα για προσλήψεις σχολικών καθαριστριών που θα είναι όλη τη μέρα στα σχολεία. Να διεκδικήσει ενίσχυση των Κέντρων Υγείας του Δήμου σε εξοπλισμό και προσωπικό.
Κάτω από τις μάσκες έχουμε φωνή. Κι επειδή αυτή η φωνή έμεινε για πολύ καιρό «φυλακισμένη», πλέον γίνεται κραυγή διεκδίκησης και αγώνα για ότι δικαιωματικά μας ανήκει. Για την ίδια μας τη ζωή.
Λαϊκή Συσπείρωση Δήμου Ξηρομέρου
