Σηκώνει κουβέντα –και μάλιστα όχι μικρή– η τοποθέτηση του αντιδημάρχου Παναγιώτη Μαρνέζου για τον «εποχικό τρόμο» που προκαλούν οι κροτίδες κάθε Πάσχα. Όχι μόνο για τα ζώα, που κάθε χρόνο πληρώνουν βαρύ τίμημα, αλλά και για ηλικιωμένους και μικρά παιδιά που βρίσκονται αντιμέτωποι με έναν θόρυβο που ξεπερνά τα όρια της «παράδοσης».
Ο ίδιος δεν μάσησε τα λόγια του. Τόλμησε να πει αυτό που όλοι βλέπουν αλλά σπάνια διατυπώνεται τόσο καθαρά: ότι το ζήτημα δεν είναι απλώς εθιμικό, αλλά αφορά ευθέως την ασφάλεια και την καθημερινότητα των πολιτών.
Και ίσως εκεί να βρίσκεται και η ουσία της παρέμβασής του. Στο ότι μετατοπίζει τη συζήτηση από το «έτσι το βρήκαμε» στο «μέχρι πότε θα το ανεχόμαστε». Γιατί όταν ο φόβος γίνεται μέρος της γιορτής, τότε κάτι έχει χαθεί στην πορεία.
