Ενώ έχει περάσει πλέον ένας χρόνος από την πανδημία στη χώρα μας οι εργαζόμενοι στα Δημόσια Νοσοκομεία συνεχίζουν να δίνουν αυτή την άνιση μάχη ώστε να κρατηθούν όρθιες όλες οι Δημόσιες Δομές Υγείας.
Αυτή η μάχη αποκτά μεγαλύτερη αξία μέσα στις συνθήκες υποστελέχωσης, έλλειψης εξοπλισμού και υποδομών που βιώνουμε. Οι πολιτικές των περικοπών και της εργολαβοποίησης υπηρεσιών υγείας των προηγούμενων ετών, από όλες τις κυβερνήσεις, είχαν ως αποτέλεσμα να οδηγήσουν το Δημόσιο Σύστημα Υγείας στα όρια της κατάρρευσης(πάγωμα προσλήψεων, προϋπολογισμοί κάτω από τις πραγματικές ανάγκες των δομών ,κλείσιμο νοσοκομείων και δομών υγείας, θεοποίηση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας κλπ) . Μέσα σε αυτό το κλίμα βρεθήκαμε να δίνουμε τον αγώνα ενάντια στην πανδημία.
Και εκεί αρχίσαμε να είμαστε θεατές καταστάσεων που παραπέμπουν στο «θέατρο του παραλόγου» :
-Από την μια προτρέπουμε τους πολίτες στο να «χειροκροτούν» από τα μπαλκόνια τους υγειονομικούς που δίνουν την μάχη κάτω από αυτές τις συνθήκες και από την άλλη αρνούμαστε να τους εντάξουμε στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα
-Από την μια αρνούμασταν να προσλάβουμε προσωπικό με την αιτιολογία του «τι να τους κάνουμε;» και από την άλλη τους ζητάτε να καταπατήσουν κάθε εναπομείνασα έννοια δικαιωμάτων (βλέπε δουλειά χωρίς ρεπό ,αναστολή αδειών κλπ..).
-Από την μια βλέπαμε την αναγωγή της λειτουργιάς του ιδιωτικού τομέα σε ιερό και όσιο σε αντίθεση με του τεμπέληδες δημοσίους υπαλλήλους και την επίκληση των συμπράξεων μέσω ΣΔΙΤ ως «τη λύση για κάθε πρόβλημα» ,και από την άλλη την απουσία όλων αυτών των μεγαλοκλινικαρχών από την μάχη μέχρι να καθοριστεί το τίμημα και οι όροι που φυσικά είναι διαφορετικοί ακόμη και από αυτά που ίσχυαν πριν την πανδημία. . Η υποτιθέμενη «Βοήθεια» των Ιδιωτικών Κλινικών στην πανδημία έναντι αδράς αποζημίωσης από τα δημόσια ασφαλιστικά ταμεία δείχνει το μέλλον της εμπορευματοποίησης της Υγείας σε βάρος των αναγκών του λαού.
-Από την μια απορρίπτουμε το από τις αρχές σχεδόν της πανδημίας το διατυπωμένο αίτημα του συνδικαλιστικού κινήματος για στοχευόμενα test στους χώρους εργασίας και έλεγχο της διασποράς χωρίς οριζόντιο κλείσιμο της οικονομικής και κοινωνικής ζωής και από την άλλη ερχόμαστε ένα χρόνο μετά να μιλάμε για υποχρεωτικά rapid και self τεστ ρίχνοντας την ευθύνη στους πολίτες και προσπαθώντας να κάνουμε τον ένα να στραφεί ενάντια στο άλλο για να μην φάνουν οι δικές μας ευθύνες.
-Από την μια να βλέπουμε να αυξάνονται οι κλίνες των ΜΕΘ κάθε μέρα σε βαθμό που να προκαλεί εντύπωση και από την άλλη να βλέπουμε δημοσιεύματα ασθενών που διασωληνώνονται και μένουν σε θαλάμους μέχρι να βρεθεί κρεβάτι (κάτι που οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία το βιώνουν καθημερινά….)
-Και….
-Και…
-Μακρύς ο κατάλογος……
Φίλη-ε
Η πανδημία έδειξε πόσο δίκαιο και σωστό όταν το αίτημα όλων μας για
ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ καθώς και για στήριξη των δομών ώστε να καλύπτουν τις ανάγκες κάθε περιοχής.
Διεκδικούμε:
ΜΟΝΙΜΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ
ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ
ΕΝΤΑΞΗ ΣΤΑ ΒΑΡΕΑ ΚΑΙ ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ
ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ
ΕΝΙΣΧΥΣΗ, ΣΤΗΡΙΞΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΥΓΕΙΑΣ
ΠΛΗΡΗ ΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΣΕ ΜΕΣΑ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΤΟ Δ.Σ.
