Πέρασαν δέκα ολόκληρα χρόνια από τότε που η εγκληματική οδική συμπεριφορά ενός ασυνείδητου οδηγού λεωφορείου έκοψε, πάνω στην πιο τρυφερή της ηλικία, το νήμα της ζωής της Ειρήνης Τριανταφύλλου, μιας από τις πιο νεαρές και χαρισματικές φίλες της «Διεξόδου».

Με  μεγάλη χαρά, συγκίνηση αλλά και υπερηφάνεια παράλληλα η «Διέξοδος» έγινε και φέτος  αρωγός και συμπαραστάτης όσων οικογενειών δεν είχαν την δυνατότητα να προμηθεύσουν τα παιδιά τους  με τα αναγκαία σχολικά είδη.

Πρόκειται για  μια «χειρονομία» της που  καθιερώθηκε  το 2011 στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του «Ελεύθερου Παιδικού Ινστιτούτου»   χορηγώντας  με την έναρξη κάθε σχολικής χρονιάς  στους  μαθητές όλων των δημοτικών σχολείων του Μεσολογγίου,  αλλά και σε αρκετούς  μαθητές  Γυμνάσιων της πόλης, τσάντες και κάθε  άλλου είδους   σχολικά βοηθήματα. 

Από  το 2018  όμως και στη συνέχεια  η ενέργεια  αυτή της «Διεξόδου» είναι   αφιερωμένη  στη μνήμη  της  αδικοχαμένης φίλης της  Ειρήνης Τριανταφύλλου.  Μιας   ταλαντούχου και χαρισματικής κοπέλας, μιας αριστούχου φοιτήτριας   με φλογερή ματιά και  εξαιρετικά μεγάλη ευαισθησία που τον  Γενάρη  του 2014  επιστρέφοντας στη Θεσσαλονίκη, όπου σπούδαζε στο εκεί Πολυτεχνείο,  η  εγκληματική  συμπεριφορά ενός ασυνείδητου  οδηγού λεωφορείου της έκοψε το νήμα της  ζωής.

Έκτοτε οι γονείς της  με ποικιλόμορφες  ενέργειές τους σκορπίζουν συνεχώς χαμόγελα στα παιδιά  δημοτικών σχολείων όχι μόνο του Μεσολογγίου αλλά και της ευρύτερης της περιοχής, ιδρύοντας βιβλιοθήκες, δημιουργώντας  γήπεδα αθλοπαιδιών και ενισχύοντας νέους στις σπουδές τους.   

Στον ίδιο προσανατολισμό σκέψης  και  η «Διέξοδος», έχοντας  για την υλοποίηση του κοινωφελούς και πολιτιστικού της έργου την αρωγή και υποστήριξη διαχρονικών της φίλων,   προμήθευσε για άλλη μια χρονιά  σε εκατόν πενήντα περίπου παιδιά όλα ανεξαιρέτως τα σχολικά είδη που τους ήταν αναγκαία (από τσάντες μέχρι μολύβια) συνοδευόμενα από  μια φωτογραφία της Ειρήνης και την ευχή της από τα ουράνια για πρόοδο και καλή σχολική χρονιά.  

Και για όσα χρόνια η ευαισθησία των φίλων της «Διεξόδου» θα είναι αρωγός της,   η  προσφορά των σχολικών ειδών  θα συνεχίζεται  διότι   τόσο ο ιδρυτής όσο και οι συνεργάτες της «Διεξόδου»  πιστεύουν   πως   αν  η Ειρήνη βρίσκονταν  σήμερα στη ζωή  θα έκανε   το ίδιο. Θα μοιράζονταν δηλαδή  τα πράγματά της  με όσους συμμαθητές της  δεν θα είχαν τη δυνατότητα να τα αποκτήσουν.